KIZIMI BU BLOGU ACTIGI ICIN BELKI ÖLDÜRÜRÜM

Vatana Millete Hayirli Olsun!!!

2011-11-30T01:47:00.005+01:00

Gözümüz aydin Ibrahim Tatlises yeni bir albüm cikariyormus.

Aman ne sevindim ne sevindim bilemezsiniz!!
Birde en büyük derdim onun saclariydi zaten neyse ki onlarida boyatmis ya, sükürler olsun baska da derdim kalmadi.
Zil takdim oynuyorum su anda!!!
Sagolsunlar bu aksamki haberlerde bol bol gösterip beni ferahlattilar.

Aylardir yemeden icmeden kesilmistim zira. Bu aksam söyle rahat bir nefes aldim.

Haa birde Sarayda dügün yapacakmis torunu yasindaki karisiyla.
Cok sevincliyim.
Basbakanda bas davetli olacakmis.
Olsun tabii.
Memleketin Imparatoru evleniyorsa padisahimizda bas davetli olmali yani yakisir......

Benim asil merak ettigim acaba dügünü hangi tarihte yapacaklar?
Nacizane bir kac teklifim var da iletsem mi acaba? diye düsünüyorum.

23 Nisan olabilir.
Kanallar canli yayin yapar. Zaten o gün baskada önemli bir sey yok. Varsada bir sey icat edilip yasaklanir. Imparatorun dügünden daha mi önemli sanki.

Olmazsa 30 agustos da olabilir.
Tüm kanallarin canli yayinlayacagindan adim gibi eminim. O yüzden ulusumuz icin bu cok önemli dügünü böyle gereksiz günlere denk getirirler ki hepimiz gülüp eglenelim.!!!

Misafir misafiri istemezmis ....... derler ya.....yok öyle bisey:)

2011-11-26T00:43:00.008+01:00

Az önce hesap kitap yaptim biraz da...

Himmmm........ sanirim ben önümüzdeki gelecek yil epey zengin olacagim.

Yok fal bakmadim:)

Sadece bana gelecek misafirlerimi sayinca bu sonuca vardim.

Gecen hafta Canakkale´den annem geldi.

önümüzdeki haftalarda Samsun´dan Aylin gelecek,

Bodrum´dan can arkadasim.

Antalya´dan da amcam gelecek.Amcam candir benim. Amca olduguna bakmayin siz bir cok zevkimiz tam uyusur kendisiyle. Saatlerce konusuruz anlatiriz, hatta hatta cok büyük bir zevkle didisiriz de:)
Dünyanin bir cok ülkesini gezdigi icin anlatacak cok anilari olur daima. Bilirde yani anlatmasini. Adeta yasatir....

Münihten den gelecek olanlari ise hesaba bile katmadim.

Simdi benim büyüklerimden ögrendigime göre misafir dokuz bereketle gelir birini yer sekizini birakip ölye gidermis.
Bu durumda beni gelecek yil bolluk ve bereket bekliyor demektir.
Haksizmiyim?:))

Baslik yazmasam olmaz mi?

2011-11-17T01:46:00.005+01:00

Sey.....ben geldim de

Buralardayim yine.

Iyi ettim bence.

Hem öyle gez gez nereye kadar yani degil mi?

Ayrica yoruluyor insan.

Artik birazcik evimde oturayim. . Zaten en güzel ev beim evim:)
Ne isim vardi da gittim taaaa Canakkale´ye, Izmir´e, Istanbul´a, Ankara´ya, Samsun´a, Sinop´a falan.
Ohhh simdi rahat rahat otururum evimde. Güzel güzel bloglarimi falan okurum. Eminim herkes benim yorumlarima hasret kalmistir. ( hee hee kesin öyledir)

Yazimin buraya kadar olani kendimi avutmak icin di:)

Yalniz baya bi gezmisim ha. Bak böyle tek tek yazinca anladim. Japon misali.

Japonlar kisa sürede cok yer geziyorlar ya durmadan da fotograf cekiyorlar. Sanirsin fotograf makinalari onlarin bir uzuvlari. Iste adamlar evlerine döndükleri vakit o cektikleri fotograflara bakip bakip nerelere gittiklerini neler neler gördüklerini anliyorlarmis. Cünkü kisa sürede onca yer gezince beyin bir yerde duruyor zahir.

Evet cok güzel ama gercekten güzel gecti tatilim. Döndüm isimede basladim. Kisda geldi zaten. Tam eve kapanma mevsimi benim icin..

Duyan da kis uykusuna hazirlaniyorum zannedecek:)

Yok yok o degil de sadece artik buralardayim demek istiyorum da lafi bir türlü toparlayamiyorum.

Simdilik hoskalin....

2011-09-06T10:47:00.002+02:00

Biraz sonra
hatta bir kac dakika sonra kendi evimin kapisini iki ayligina kapatip baska kapilari acmak üzere cikiyorum evimden...
Ekim sonu gibi tekrardan buralarda olurum.

Hah iste telefonum caliyor arayan kesin abimdir.

"Hazirsan geliyorum almaya" diyecek bana.

Evet hazirim...Gel

Bayraminiz kutlu olsuuuuuun!! Bana anca sira geldi de:)

2011-09-02T20:06:00.004+02:00

Biliyorum biliyorum bayram bitti.

Burda yasayan herkes gibi bende bayramda sabah yedi, aksam bes calistim.
Aksam eve gelince de, daha henüz elimi yüzümü yikamama firsat kalmadan bayram misafirlerim geldiler.
Gelincede gecenin gec saatlerine kadar gitmek bilmediler.
Gerci gitmemelerine benim cenemin düsüklügü etken olmus olabilir bilmiyorum...:)

Aksamlari hava biraz serin de olsa onlari disarda terasta oturttum. Üstlerine birer de battaniye attim ellerinede tutusturdum kahve- cay fincanlarini ki üsümesinler. Mumlarimizida yaktik. Hal böyle olunca laf lafi acti gelen bir, gece yarisina kadar oturdu. Bir dahakine onlara battaniye vermesemmi ki acaba belki o zaman ereken kalkarlar:)
Bayram beni perisan etti dicem ama yok be güzeldi . Cok keyifliydik biz. Bayram cocuklari gibi sendik:)
Hafiften uykusuz kalsamda, sabahlari tansiyon düsüklügü yasasamda uykusuz uykusuz ise gidip cebellessemde iyiki geldiler.
Tatli yapmadim her yil yapiyorum kimsecikler istemiyor. Büyüklerin en kücügü ben oldugum icin, diger büyüklerde (israr kiyamet, mecburen) tika basa yiyip midelerinin delinmesine ramak kala bana geliyorlar.
Bende böylelikle ilk kez tatlisiz bir bayram gecirdim. Sadece pogaca ve havuc salatasiyla yirttim. Birde Türkiyeden Aycinin gönderdigi Gökceadasinin meshur efi badem kurabiyesi vardi ki topluca bayildik kendisine:)

Kimiinin ablasiyim. Kiminin nünüsü, teyzesiyim, Sünter annesiyim. kardesiyim....
Birde bana ANNE diyenler cikip gelebilseler ne güzel olurdu. Bir dahaki bayrama yine olmaz da insallah bir dahaki Ramazana umutlarimi sakliyorum..

Bi söylim dedim...

2011-08-25T22:23:00.007+02:00

Her gün kendi kendime diyorumki " bu gün bir oturcam okuyamadigim bütün blog arkadaslarimin neler yazdiklarini tek tek sindire sindire okuyup kendime keyif yapicam ama nerdeeee olmuyor bir türlü. Yazdiklarinizi deli gibi merak ediyorum ama su aralar öyle yogunum ki.
Bazen öyle bir göz atip cikiyorum cabucaktan. Mesela az önce Asumanin bayram cocuklari icin hazirladigi kitaplari gördüm. Akli olan cocuklar bu bayram dogru Asumanin elini öpmeye gitsin:)
Yada Mehmet´in gezilerini söyle üstün körü gectim. Cinarin o harika siirine söyle bir dokundum. Zeynepimin terasindaki yeni koltuklara gömülesim geldi ama yok yok vaktim yok:(
Maviannenin iftarina bakayim derken o bayram hazirliklari icine girmis bile. Simdi bunlari niye yazdim ? biraz günah cikartmak gibi oldu ama aslinda tam boslamiyorum da size farkettirmeden öyle pencereden gizlice bir bakiyorum her sey yolunda mi diye sonra daha müsait bir zamanimda tekrar gelmek üzere cikiyorum. Gecen gün Nalanin annesinin rahatsizligini okudum da bile kiza bir gecmis olsun bile diyemeden cikmak zorunda kaldim. Leylakdalininin hizina zaten yetisemiyorum:)
Ismini simdi sayamadiklarim, hele yemek blogu yazan arkadasdaslar nolur hakkinizi helal edin bu ramazan iyi faydalandim sizlerden.
Aslinda yarin aksam kendime ayirmistim ama az önce bir telefon geldi yine sanirim cumartesi aksama kadar mesgul olucam onun icin artik hic degilse bu kadarini bilin istedim.

Evlerinize misafir olmayi özledim.......pek yakinda gelicem:))

Ferrarisini satan bilge gibiydim bugün....

2011-08-21T03:30:00.005+02:00

Börtü böcek, kus, kelebek, toprak desem akiliniza ne gelir?
Benim aklima mutluluk gelir mesela. Hemde öylesine sanki hic sebebsiz yere. Naif bir mutluluk. huzurla karisik olan.
Öyle bir gün gecirdim bugün.
Hic bir sey olmadi aslinda. Ben biraz bahceyle ugrastim, ciceklerimle hasirnesir oldum. Hallerini hatirlarini sordum. Hepsi iyilermis bu hafta biraz günes gördükleri icin acilip sacilmislar. Günesleniyorlardi:)
O sirada bir ari da geldi benim halimi hatirimi sordu ama ben ona yüz vermedim tersledim gitti kendine baska bir cicek buldu:)

Sonra salincagima oturup onlari seyrettim mutlu oldum.

Bir süre sonra elime bir kitap aldim. O kitapda o anki ruh halime cuk oturtu.
Insani mutlu eden bir kitap. Alirken tam olarak ne oldugunuda bilmiyordum sadece ismine istinaden alinmis bir kitapcikti. kücücük dikdörtken bir kitap.

"BIR TRAKYA MASALI"
yazarinida pek tanimiyorum Ekmel Denizer adli bir yazar. Cok sevdim.

Nedenide yok sevmemin. Öylesine bir kitap aslinda konusunu anlat deseniz anlatamam. Özetini cikaramam.
Bilgimmi artti okuyunca ? yooo......
ama beni memeleketime götürdü ya yetti bana. Hani neredeyse Agustos böceklerinin sesini duyar oldum. Köyleri gezdim. Köy cesmelirinden sular ictim sanki.
Zaten belirli bir seyde anlatmiyor yasatiyor...
En cokda su cümleleri sevdim nedensiz bir sekilde de paylasayim istedim...

"Budaya bugdey; yogurda yuurt dedi diye kendini Trakyali oldum sananlar,
Trakya bir gayya kuyusu, bir Babil kulesidir ki, abe, tebe demekle Trakyali olunmaz.
Önce efendi olunur.
Olmak icinde kücüklerini sevecek büyüklerini sayacak, ellerinden öpeceksin;
uygar olacaksin, maraza yok,
agir olacaksin, o kadar agir olacaksin ki zeybekler kiskanacak,
bir adimlik yolu üc adimda alacak, yorulmayacaksin ki gerektiginde cabuk kacasin;
yüzünü rüzgara döneceksin öyle bir dönecek, tek ayaginin üzerinde öyle bir döneceksin ki , semazenler imrensin;
hatirsinaz olacaksin,eli acik mükrim olacaksin.......

Paylastim simdi daha da mutlu oldum:)))

Icimden gecen basligi malesef yazamiyorum!!!!

2011-08-14T16:36:00.004+02:00

Su haberi okuyunca sok oldum!!

http://www.haberturk.com/yasam/haber/658901-yolda-yururken-bogazini-kestiler

Genc bir kizin bogazi kesilmesi degildi beni sok eden.

Genkizin basina gelen olay elbetteki cok vahim. Allah cümlemizden uzak tutsun hepsini ortalik manyak dolu. Dünyanin her yerinde de var bu manyaklardan. Keske hic olmasa ama varlar iste.

Beni sok eden asil durum bu manyagin yakalandiktan sonra TUTUKSUZ!! yargilanmak üzere serbest birakilmis olmasi. Üstelik sanik kendiside itiraf ettigi halde!
Bilmiyorum ama herhalde yasa geregi öyle yapilmistir.

Bazen su yasalari yapan insanlarin ne tür varliklar oldugunu ciddi ciddi merak ediyorum dogrusu.

Umarim haber yanlis yazilmistir. Umarim o manyagi gözaltina almislardir.

Geleneksel Ramazan Rüyam:)

2011-08-04T01:00:00.003+02:00

Her yil tekrarlanan rüyami bu yilda gördüm sükürler olsun.
Biraz gecikti ama dün aksam tesrif etti sagolsun.

Her Ramazan baslangicinda özellikle ilk gece rüyamda orucumu bozarim. Hemde bilerek bozarim, iki yudum yedikten sonrada türlü pismanliklar yasayip kan ter icerisinde uyaninirim.

Bu yil bu gelenek bozuldu zannettim cünkü beni kivrandiran rüyami görmedim henüz diyordum ki dün aksam gördüm yine.
Rüyamda orucumu bozdum, yedim yedim doymadim, sonra pisman oldum.
Neyseki uyaninca rahatladim. Orucum bozulmamis, bende durup dururken 60 gün borclanmamistim. Zaten yeterince borcum var...

Ama ben neden her ramazan ayni rüyayi görüyorum ki?

Kalmak zormus!!

2011-08-01T00:13:00.007+02:00

Buruk bir hafta sonu gecirdim.
Kuzenleri ve bir kac arkadasi yolcu ettik memlekete. Arabayla yola ciktilar. Geride kalmak arkalarindan el sallamak su gibi akip gitsinler diye de arkalarindan su dökmek zor seymis....

Gidenlerde sevincli bir telas, geriye kalanlarda ise hüzün.

Bir aksam önceden hazirlanan arabalar, konu komsu herkes elinden geldigince pogacalar-börekler yapip verdik yanlarina ki yollarda ac kalmasinlar . Biz amma midesine düskün bir milletiz ha, iki günlük yola on günlük azik hazirladik. Sanki cöllerde yolculuk yapacaklar :)
Her kafadan cikan tavsiyeler. Aman dikkatli gidin. Aman uykusuz yola devam etmeyin. sakin ha Yugoslavyada....ay dur ne Yugoslavyasi artik öyle bir ülke yok ama zihnimizden silinmemis iste hala Yugoslavya diyoruz. Adamlar on yil birirlerini yediler ve sevgili Almanya´nin da katkilariyla bir güzel bölündüler ya unutmusum...Ne kanlar akmisti, özellikle Bosnada. Hic merak edip okudunuzmu yugoslavyanin bölünme sürecini?
Simdi sira nerede dersiniz?

Hoppala konuyuda amma dagittim....
Iste aslinda cok hüzünlü bir hafat sonu gecirdim ya onu sizlerle paylasmak istedim.
Birde bizler hala memlekete gidenlerin arkasindan sular döküyoruz. Imece usulu yolluklar yapiyoruz,ufakliklara harclik veriyoruz yolda harcasinlar diye, gidecek olanlar allahaismarladik demege geliyorlar iki gece önceden bizde onlari yolcu etmek icin yollara düsüyoruz.
Hem tatli bir telas hemde hafiften hüzün kapliyor herkesi. Yasadigizi hissediyoruz.
Geldiklerinde de tek tek hosgeldine gidiyoruz. Iyi yapiyoruz. Bence kaybetmemiz gereken bir gelenek bu.
Gerci Almanlar bize biraz garip bakiyor giden arabalarin arkasindan su dökünce ama, olsun varsin:))

Bir mum üfledim!!!

2011-07-24T01:39:00.002+02:00

26 yil önce hayatima giren

sürekli beynimi isgal eden

kocamin en gözdesi haline gelen

anneme ortak olan, babami kendisine esir eden

beni bazen cildirtan bazende havalara ucuran

daha düne kadar ne güzel yanibasimda yasarken simdilerde memleketi turlayan

durup dururken aramiza binlerce kilometre sokan

ama her daim bedenimin tüm hücrelerinde yasayan biricik kizim bir mum üfledim az önce senin adina, icimden en güzel dualari ederek....

Seni cok seviyorum ben....Iyiki varsin...iyiki benimsin. Yasattigin tüm duygulara binlerce tesekkürler Aylin Cifci Demir

Nice güzel yaslara........

NE ZAMAN BITECEK????

2011-07-15T01:06:00.003+02:00

Cok ama cok öfkeliyim!!

O kadar ki sanki üzüntümü bile hissedemez oldum.

Daha ne zamana kadar VATAN SAGOLSUN diyecegiz?
..
Daha kac can istiyorlar...?

30 yil ya 30 yil dile kolay!!

Daha ne kadar askere giden cocuklarimiz yakinlarimiz geri geldiginde suclu suclu sevinecegiz?

Bir yakinimiz askerdeyken gelen Sehit haberlerinde önce korkuyla sonrasinda onun adi gecmeyince yine suclu suclu hissederek yüregimiz serinleyecek hemen ardindan o ferahlayan yürek alev alacak?

Bu hükümet tam 9 yildir is basinda Türkiyenin en acil sorunu Terör degilmiydi?

Düstüler bir hayali darbecilerin pesine nedir ne degildir kimse bilmiyor kimse anlamiyor yada anliyorda anlamiyor!!
sanirim kendileride tam olarak bilmiyor ki kimseyi yargilayamadilar ama göz göre göre hatta göstere göstere darbe yapanlari hemde yüregimizin tamda ortasina darbe yapanlari bir türlü durduramadilar!!!
Ne durdurmasi onlar geldiginden beri iyice azittilar.
Tebrik ediyorum bu lanet olasi teröristleri bu kadar palazlayanlari...

Allahim artik genclerimiz sagolsun sag kalsin demek istiyorum....

Allahtan Sehitlerimize Rahmet yakinlarina sabir diliyorum........

Sehitlikteki cinayet!

2011-07-03T14:01:00.005+02:00

http://yurthaber.mynet.com/detay/canakkale/tezgah-kavgasi-2-olu/19921

Bu olay olmasaydi nasilda neseli dönecektim. .....

Olaydaki Sedat Cengiz benim dayimin oglu...( daha dogrusu babamin dayisinin oglu) birlikte ayni evde büyüdük biz. Bir nevi abim gibi. Öyle ya kendi öz abimle aramizda ülkeler vardi onunla ise sadece bir kac merdiven....

Öyle yazildigi gibi kavga esnasinda gelisen bir olay degil. Bir pusuya kurban gittiler. Yemek yerken capraz atese tutuldular.
Sedat Cengiz arkadan vuruldu.
Zaten baska türlü yikamazlardi onu.
Yarali haliyle bile bir katliami önledi cani pahasina.....
Baba-ogul hazirlikli gelmisler zaten.En az bes kisiyi daha vuracaklarmis. Canilerin kendi ifadesi bu. Jandarma arabasinda giderken birde zafer isareti yapmislar. Cok büyük bir marifetmis gibi...

Icimiz yandi......

Küçük bir not!

2011-06-10T18:00:00.003+02:00

"-Hadi been bı koşu Türkiyeye gıdıp geliyorum!"

diye bir not yazacaktım ben...

Niyetim vardı yani.

En azından ufak bir not yazarım evden cıkmadan önce diye planlamıştım ama olmadı, bir türlü fırsat bulup yazamadım ...Ama şimdi yazıyorum işte on gün gecikmelide olsa haber vereyim dedım... Ben Türkiyedeyim....

Ayçi'den anca fırsat buldum bilgisayarın başına gectim. Türkçe klavyeyle boğuşarak bir kelimeyi bes kere yaz sil yaparak size bu küçük notumu iletmek istedim sadece....

Beni mimleyen Asuman ve Kaka Kuka ben evime dönesiye kadar o mimlerin son kullanma tarihi gecer sanırım:)))

Haa illakide isterseniz naca 20 gün sonra falan seve seve yazabilirim ama:)

Messi Messi Messi!!! fenalik geldi bana Messiden:)

2011-05-30T01:30:00.006+02:00

Messi Messi Messi,

Sampiyolar ligini seyrettigimden beri kulagimi tirmaliyor bu ses.
Iki dakikada bir Mesi Messi Messi!!
melodik bir tonlamayla...
Tamam adam süper oynuyor bir diyecegim yok da bizim spikerin
(alman spikerden bahsediyorum)
cesit cesit tonlamalarla bu ismi kulagima kazimasina ne diyeyim bilemiyorum.
Bir ara tamam dedim bu spiker Messiye asik falan oldu galiba. Cidden bak öyle düsündüm.
O ne bicim Messi demektir öyle.
"Kainatin en iyi oyuncusu.!! Messi, Messi Messi......"
Ama ne tonlamayla bir bilseniz:)
"Dünya klasmaninin bitttigi yerde Messi baslar..."
lafa bakarmisiniz...Ne Messiymis ama.

Dün aksam Barcelonayi tuttuk. Kazandilar sevindik biraz, o kadar iste,
Ama yok olmuyor ya,
insanin kendi takiminin oynamasina benzemiyor.
Ah Galatasaray ah!! deyip durduk bütün gece. Ne güzel günler yasatmisti bizlere burda.
Simdi elin ispanyol takiminda ayni heyecani aradik ama nafile.....

Is isden gecmeden.....

2011-05-25T02:12:00.007+02:00

Ayci okul cagina geldiginde her cocuk gibi okula yazildi. Alman okulunun yanisira Türk okulunada gönüllü olarak kaydoldu.
O zamanlar haftada bir gün ögleden sonralari türk cocuklarinin Türkce egitimi icin dersler veriyorlardi. Simdilerde ise artik haftada bir saate indirmisler o dersleri.
Neyse ilk yil sorunsuz gecti. Ayci ikinci sinifa geldiginde ögretmenin bes yillik süresi doldugu icin o gitti yerine yenisi geldi. Fakat yeni ögretmeni benim kizim bir türlü sevemedi. Önceleri türkceyi ic anadolu sivesiyle konustugu icin kafasi karisti.
Mesla bana bir gün sinif arkadasindan bahsedecek söyle genizden gelen bir tonlamayla:
" anne fiyikh varya......" diye baslayan bir cümlesinde onun FAIK demek istedigini anlayana kadar akla karayi sectigimi sonrasinda o cocugun adinin Fiyikh degilde Faik oldugunu anlatmaya kalktigimda ise " hayir ama ögretmende ona fiyikh diyor sen bilmiyorsun iste" itirazlariyla beni perisan edecek bir sürec yasamistik:)

Aradan bir kac zaman gecti ama bu arada ayci Türk okuluna gitmeyi eskisi kadar sevmez oldu. Bir gün geliyor "ögretmen cok pis kokuyor" diyor ertesi hafta ise sok olmus bir vaziyette ögretmenin sigara ictigini gördügü icin saskinlik geciriyor.
Ona göre ögretmen dedigin insanüstü bir sey olmali o zamanlar:)

Yine bir gün Türk okulundan geldi ve kesin bir dille bana artik Türk okuluna gitmeyecegini söyledi.
" Neden kizim noldu?"
"bu gün ögretmen küfür etti!"
" Kime ? sana mi?"
" yok bana degil, beni seviyor. Kemal´e. Dersini yapmamis ögretmende ona hem bagirdi hemde küfür etti"
" ee sana bir sey dememis iste. Kemal dersini yapsaydi onada bagirmazdi.
Hem seni seviyormus bak kendinde söylüyorsun . Gecen gün banada söyledi senin cok terbiyeli caliskan bir ögrenci oldugunu.Ne demek okula gitmicem? Olmaz öyle sey sen okuluna gideceksin"

Ben öyle söyleyince bir an durdu bana bakti... Sesizce odasina gitti, on onbes dakika sonra geldi:

" Ögretmen beni seviyor bana daha hic bagirmadi ama ya bir gün banada küfür ederse?"

Ve gitmedi!! Hakliydi bir sey diyemedim.

Son günlerde ülkedeki kirli, mide bulandirici, seviyesiz üslubu gördükce insanlari en cirkin bir sekilde desifre edildigini gördükce ah keske diyorum keske oy kullanacak milletimizin büyük cogunluguda 8 yasindaki cocuk kadar olabilseler.....

Haydi serefe diyesim var ama ben hic icmemki...

2011-05-17T00:31:00.005+02:00

Bundan tam 36 yil önce geldim buraya......
17 Mayis 1975
Nedense bu tarih hic aklimdan cikmiyor benim.
Zaman zaman dogum günümü unuttugum oldu. Zaman zaman evlendigim günüde unuttum.
Ama bu tarihi hic bir zaman unutmadim.
Sanki o tarihte birseyler yarim kaldi hayatimda..kirildi bir seyler icimde ve hala tamamlanamadi.
Orta okula gidecektim, sonra liseye.....
Yalvarmistim götürmeyin beni diye ama dinleyen olmadi.
Buraya gelince iki yil boyunca da her gece yalvardim "nolur beni geri gönderin ben orta okula gidicem... ögretmen olmak istiyorum...." Kimse tinlamadi tabii.

Yarim kalan hayatimin baslangicidir bu tarih....

Neyse demekki böylesi benim icin daha hayirliymis ki böyle olmus. Belkide benden iyi bir ögretmen olmayacakti da Allah cocuklari korudu :)

Haa birde 19 mayis etkinliklerine katilamadim o yil. Bak hala icimde acisi iste. Insan hic degilse 20 mayisa falan alirdi ucak biletini:)

Bahari gördüm:))

2011-05-13T21:43:00.004+02:00

Haftalardir havanin masallahi var burda. Her gün teras keyfi yapiyoruz.
Her birimiz amele yanigi olduk:))
Türkiyeden kötü hava raporlari geldikce icimin yaglari bir güzel eriyor:))
Hicte öyle cok fesat falan degilimdir ya ben aslinda, ama yillardir hep televizyondan ordaki güzel havayi burda anca battaniye altindan izledikce icimde böyle bir eziklik olusmusda haberim yokmus:))
Aman ne keyifliymis bahari yasamak.. Görmemisin bahari olmus seklindeyiz cümleten..
Ama Almanya neredeyse alarma gecmis durumda adamlar kurakliktan falan korkmaya basladilar!

Hani Istanbulda iki gün kar yagar da hayat felce ugrar televizyon saatlerce bir karis kar´in haberini yapar ya, simdide burda bir aydir günes gördük diye hergün kuraklik haberleri sardi ortaligi.
Hani bilseler yagmur duasina cikacaklar da Allahtan bilmiyorlar.Ben ise cocukilugumdan beri yasayamadigim baharin tadini cikariyorum....

Öyle bir gecer zamanki......

2011-05-06T19:57:00.007+02:00

Ne kadar uzun zaman olmus yazmayali yine...
Koskacaman bir Nisan gecti üzerimden....Bazen güldürdü bazen hüzünlendirdi biraz salladi biraz oturttu ama gecti gitti oh olsun o gitti ben burdayim iste:))

Bundan birkac ay evvel evde durmaktan bunalmis:

" amanin beyin hücrelerim ölecek benim acil calismam gerek bir seylerle mesgul olmam gerek"

diyerek, Part-time bir ise girmistim. Öyle zor bir tarafi yoktu. Makkaplara barkod numarasi yazip bilgisayardan listeye gecirecektim. Gerci bastan biraz tirstim malum bilgisayarla iliskim pek iyi degil.
Elektrik alamiyoruz birbirimizden:)
Ezbere gidiyorum iste. Neyse önceleri haftada iki gün falan gittim sonra burdaki paskalya tatilinden dolayi is yerinde birkac kisi eksilince beni tüm gün cagirdilar bende sevine sevine "tamam" dedim, ama kendi isime ek olarak daha baska programlarla baska islerde üstlendim.
Yok yani neyime sanki rahatmi batmisti evde ?
Gerci evet, evde insana rahat resmen batiyormus tecrübeyle sabitlemis bulunuyorum. Bütün gün oturmaktan insanin boyunlarina batan bir agri giriyor. Inanmayan bir denesin bak.
Önceleri epey bir zorlandim. Bütün gün bilgisayardaki programlari bir an evvel ögrencem diye kafam kazan, ben külce oldum eve gelincede bilgisayara yan bile bakmadim....

Simdilerde aramiz düzeldi yine , isi ögrendim sayilir bir kac eksigim var ama onlarida artik zaman icinde ögrenirim. Beyin hücrelerimi kurumaktan kurtardim sayilir:))
Diger ailevi yogunluklarimda hafifledi, simdi sira hasret kaldigim sizleri okumaya geldi.
Simdilik gidiyorum...yok olmadi, gitmiyorum size geliyorum.... kahvemi alip uzun zamandir okuyamadigim sevgili bloglarimi büyük bir keyifle okuyacagim birazdan

Hadi bana keyifli okumalar...

Yarin öglenden sonra hayat daha bir güzel olacak bana...

2011-03-30T00:21:00.008+02:00

Annem geldiginden beri biraz kostur kostur yasiyoruz..
Günler nasil geciyor pek anlamadan.
Bir bakiyoruz ki hafta gecmis. Üstelik öyle kayda deger bir seyler yaptigimizda yok hani...Daha cokda doktorlardayiz.
Yok öyle rahatsizlikdan dolayi degil de kontrol amacli. Göz doktoru, dis doktoru, chek-up , masaj vs...

Yarinda Ayci geliyor. Icim kipir kipir. Bu gece uyku tutmaz beni artik... can kurban böyle uykusuzluga, uyumak isteyen kim zaten:))
Bu gün markete gittim onun sevdigi seyleri alip hazirladim. Özlemisim onun icin bir seyler almayi ben...

O evdeyken her markete gittigimde bir seyler alirdim ona. Hani evde kücük bir cocuk olunca eve eli bos gelinmez ya, illaki bir cikolata gofret yada benzeri seyler alinir, cocuk da daha kapida karsilar seni büyük bir sevincle. Iste o aliskanlik bizde hala sürüyor:)
Zaten her markete gittigimde ayci hemen seslenirdi arkamdan "anne bana bisi getir!"
ne oldugu önemli degildir o "bisinin"...
Her sey olabilir. Bazen kücük bir ayicik bazen ilginc bir kalem bazen tuhaf bir kutucuk bazen cok sevdigi bir cd yada dergi en olmadi KINDERSÜRPRIZ:))
Yeterki bisi olsun elin bos olmasin..
Iste simdi yine öyle yaptim ben ciktim ona ihtiyaclarinin haricinde önemsiz, gereksiz "bisi" aldim ve biliyorumki Aycim en cok o " bisiye" sevinecek:))

Birde gecen gün face´inin duvarina sadece burada olan bir maden suyunu özledigini yazmisti.O iletiyi gören burdaki bazi tanidiklari Ayci icin eve koli koli madensuyu getirdiler:)) her sisenin agzinda ona yazilmis kücük kücük notlar var. Talimat üzere yarin havaalanina gitmeden önce o siseleri kapiya dizmem lazim ki gelir gelmez önce o siselerle bogussunmus öyle dediler. Hani" al sana madensuyu" dercesine....
Bak onada cok sevinecek iste....
Kisacasi daha o gelmeden evim senlenmeye basladi bile... icim kipir kipir :))

Benim cok özel 18 Mart anim!!

2011-03-18T00:25:00.007+01:00

O sabah büyük bir heyecanla uyanmis, cabucak hazirlanmistim. Henüz 9 yaslarinda falandim sanirim. Günlerdir babaannemin basinin etini yemis sonunda Canakkaleye gitmeyi razi etmistim onu.
18 Mart törenlerini cok merak ediyordum. Kitaplarda okudugum o gazileri, bando takimini, liseli ögrencilerin piyeslerini, hepsini hepsini görmek istiyordum.
Babaannemde israrlarima dayanamamis, amcamida yanimiza alarak benim törenleri izleyebilmem icin, sabah erkenden yollara düsmüstük.
Köyden önce minübüsle Eceabata, ordan vapurla karsiya, yani Canakkaleye, gecmistik. Vardigimizda hava gayet güzel, günlük güneslik tam bir bayram havasi esiyordu.

Ben ikisinin ortasinda, elimde yemeye doyamadigim $am tatlisiyla, belediye bandosunun o müthis güzel (en azindan bana o zamanlar öyle geliyordu, gerci hala severim ya ) tamtamlarinin ritmine adimlarimi uyarlamaya calisiyip, amcami sinir etme pahasinada olsa oynaya ziplaya tören yerine ulasmistik.

Resmigecite katilan gögüsleri madalyali, uniformali gazilere hayranlikla seyredisimi hala cok iyi hatirliyorum . Cocuk yüregimle onlar bana öyle kutsal gelmislerdiki anlatamam.
Onlar gercek gazilerdi savasta ülkeyi kurtarmak adina vurulmus olanlar vardi iclerinde.
Öyle mafyacilik oynarken vurulanlar gibi degildi!!!
Kendi menfaatleri ugrunada degildi ama bilselerdi mafya kursunuyla vurulmak bu memlekette daha muteber bir hale gelecek belkide kendilerini feda etmezlerdi kimbilir.....

Ben öylesine kendimden gecmis bir sekilde bandonun ritmiyle sallanip resmigeciti seyrede durayim derken, birden hava aniden bozdu. Daha az önce ortalik günlük güneslikken bir firtina cikti ki yer gök siyaha kesti.
Biz hemen apar topar ayrildik tören yerinden.
Firtina siddetini bir arttirirsa karsiya gecemeyiz kaliriz buralarda diye iskeleye dogru kosturmaya basladik. Ama biz iskeleye vardigimizda firtina öylesine siddetlenmistiki, deniz kabarmis, dalgalar adam boyunu geciyordu. Yetkililer vapur seferlerini durdurmuslar halki kücük motorlarla karsiya tasimaya baslamislardi bile.
O kücücük motorlar denizin icinde bata cika yol aliyorlar her dalga üzerlerinden geciyordu. Biz son motora yetistik fakat ben öyle korkmustumki
"binmeyelim bu motora batacak bogulcaz" diye avaz avaz aglamaya baslamistim.Ama beni dinleyen yoktu:(
Amcam önce babaannemi, firtina yüzünden yaprak gibi sallanan motora, güc bela bindirdi. Ben hala ciglik cigliya direniyorum binmeyelim diye. Amcam beni de bir hamleyle atti motorun icine ama ben hemen gerisin geriye kiyiya atladim.
Simdi herkes motorda ben kiyida cirpiniyordum. Motordaki bütün adamlar beni ikna etmeye calisiyor ama nafile bana söz dinletemiyorlardi.
Motor benim yüzümden kiyidan ayrilamiyor.
Firtina o kardar siddetliki üstüne birde yagmur baslayinca tam kiyamet olmustu sanki. Amcam bana bir seyler diyor fakat ben duyamiyorum bile onu.
Sonunda beni arkadan birisi kucakladigi gibi, motorun üzerinde güclükle duran, amcama firlattigini hatirliyorum. Resmen uctum:)
Hemen kadinlari ve yaslilari asagiya kapali bölüme indirdiler. Genc erkeklerin eline birer kova tutusturup motora vuran dalgalardan biriken sulari bosaltmalarini söylediler. Amcam yukarda kaldi biz babaannemle asagiya indik. Hemen gözlerimi kapayip babaannemin kucagina kapandim. Habirede agliyorum ama.
Birden omzuma bir el dokundu. Basimi kaldirdim törene katilan gazilerden ikisi bizimle birlikte.
Yasli gazi bana:
" korkma bak biz burdayiz hic bir sey olmaz"
ben hala korkuyla:
" ama ya batarsak?"
Yasli gazi :
" korkma batmayiz. Hem batsak bile biz bu ülkeyi düsmanlardan kurtardik senide kurtaririz hic merek etme"
oh bir an rahatlamistim.... bir an sustum sonra birden aklima geldi gaziye dönüp:
"ya babaannemi?"

Birden bir kahkaha koptu motorda, yasli gazi basimi oksayarak "of cocuk sen cok yasa emi. Tamam tamam merak etme sen onuda kurtaririz"
Artik rahatlamistim gaziler yanimizdaydi ve bizi kurtaracaklardi.....

(Gerci birdaha tövbe etmis ve asla törene gidelim diye tutturmamsitim ama:)

Onlara hep güvenmisim demekki.

Simdide güveniyorum en büyük Gazi Mustafa Kemal Atatürk´ün yolu bizi her türlü firtinadan kurtaracak.......

Vuslat.....

2011-03-13T14:48:00.008+01:00

Evimizde bir senlik havasi esiyor:)

Odalar hazirlandi....

Camlar, kapilar silindi...

Perdeler yikandi.....
terar yerine asarken kisa boydan ötürü ufak bir sitemde bulunuldu:)
sonrada yaptigi sitemden korkup " affet Allahim" deyip tövbe edildi...

Dip köse bucak itinayla temizlendi.....

Sevdigi yemekler yapildi.....

Her sey hazir sira saatleri saymaya geldi.

Evet an itibariyle üc saat sonra Türkiyeden annem gelecek:))
Büyük bir heyecanla bekliyoruz..

Ankara´ya tadimlik kar....

2011-03-10T17:04:00.005+01:00

En kücük seylerden cingar cikartabildigimiz gibi yine en basit seylerden eglence yaratabilen baska bir millet varmidir bilmiyorum.
Dün televizvonda haberleri izlerken bunu düsündüm. Haber bültenleri neredeyse bastan sona kar heberleriyle doluydu.Özellikle Ankara´nin tüm caddelerinde cekim yapmislar herhal....
Bazilari belediyeye kizmis ver yansin ediyor, ki egilip bir tatsa nasil da yanildigini anlayacak! ama tatmak aklina gelmedigi icin kizmis bagiriyor.
Bir kismi beklemekten bunalmis acmis müzigi vur patlasin cal oynasin döktürüyor:)
Madem mahsur kaldim bari keyfini süreyim demis olsa gerek, ki bence en iyisini yapmis.
Diger tarafta baska bir aracin sahibi, Orhan Gencebay esliginde "Batsin bu dünyaaaaa" diye sarki söylüyor. Karsi kaldirimda bir kac kadin kahkahalar esliginde ona eslik ediyor.
Kahkahalarla! "Batsin bu dünyaaa":))

Cocuklar birbirini kartopuna tutuyor, altina poseti ceken hemen bir yokustan asagi kendini birakiyor. Kizakta neymis:)
Gencler (leylakdali, mavianne gibi mesela:) kardan adamlar yapiyor hatta bahcelerde mangal partileri yapilyor.
Bütün bunlar sadece kar yagdigi icin oluyor. Aninda festival havasi.

Simdi bir an burayi hayal ettimde... yok yok hayale deger bir sey cikmaz. Bunca yildir koca kisi karlar altinda geciririz ama simdiye kadar böyle görüntülere sahit olmadim ben burda. Biz Gayet ciddiyiz yani:)

Ayri bir milletiz biz gercektende apayri....:))

ITIRAZ DILEKCESI !!!

2011-03-03T06:34:00.002+01:00

Allah razı olsun.inşallah sonuca ulaşacağız.

02 Mart 2011 23:55

.:Hobibox:. dedi ki...

Sevgili arkadaşım,

Ziyaretin, yorumun ve desteğin çok teşekkür ediyorum.

Şimdi asli görevimiz başlıyor. Bu işi lehimize sonuçlandırmanın zamanı gelmiştir. Bıraktığınız yorum ve imzalardan da anlaşıldığı gibi, oldukça haksız ve mağdur olarak tepkilerimizi dile getiriyoruz. Şimdi bu tepki ve düşünceleri fiilende uygulamanın zamanı geldi.

Sayfamda yayınladığımız ve gerekli bilgi ve talimatları verdiğimiz, sayın Av. Tülay Oral hanımın hazırladığı "itiraz dilekçesini" doldurarak, ve yine sayfama yazılan yorumlardan belge niteliğinde ekleyerek, bir an önce işleme koymalıyız.

Bunun için yazıyı okuyup paylaşlamanız duyurmanız gerekiyor, ki ne kadar çok kişi olursa, o kadar çabuk ve kesin sonuç alabilelim.

Bunda korkacak, çekinilecek hiç bir şey yok, gayet mantıklı ve doğru yoldan, hukuki ve yasal olarak hakkımızı arıyacağız. Umarım karar lehimize çıkar.

Şimdiden hepinize teşekkür ediyor, desteğinizi ve katılımınızı bekliyorum.

Afet Ergü Şaşmaz

(yurtıdışında yaşayan arkadaşlarımız en azından, bunları paylaşarak destek olabilirler)

BLOGUMA DOKUNMA!!!

2011-03-02T14:22:00.003+01:00

02 Mart 2011 Çarşamba

http://hobibox.blogspot.com/ adli blogdasimiz ciddi bir sekilde emek sarfediyor bloglarimizin kapanmasini önlemek icin. Sanirim kendi özgürlügüne, emegine , düsüncelerine deger veren herkes onu desteklemeli, ve bu bildiriyi yayinladiktan sonra hobibox´un bloguna ugrayip onun yazmis oldugu bir önceki postunun altinada bir imza atmali...

Arkadaşlar "dava açıyoruz" herkes bunu okusun, lütfen sayfasında paylaşsın

Arkadaşlar biliyorsunuz iki gündür herkes bu yasakla yatıp kalkıyor. Bildiğimiz gibi bu sorunlar daha öncede yaşanmış, ve bundan sonrada yaşanacak. Tabi bizler bir şeyler yapmazsak. Ne yazık ki, Ülkemizde ki hukuk süreci her ne kadar "Adalate güvenimiz tam" ışığında ilerlese de maalesef, insiyatifler güçlerin ve orantısız güçlerin elinde olduğu sürece haklı ve haksız durumlar ortaya çıkabiliyor. Bizim elbet Adalete ve mahkemelere güvenimiz sonsuz, kararlara saygımız ivedidir. Ancak şu anda yaşadığımız sorunu haksızlığı, sineye çekip, kabul etmemiz kabul edilir durum değildir. Milyonlarca insanın mağduriyeti söz konusudur.

Burada asıl olanda illa bloglarda paylaşmamız, konuşmamız değil, aslolan, emeğin, hakkın ve en önemlisi özgürlüğün çiğnenmesi ve yok edilmeye çalışılmasıdır. Digitürk veya başka bir kurum elbet davalarında haklı olabilirler, bunun için sonuna kadar onların yanındayız. Ancak yapılan eylem ve düşünülen niyet çok acıdır. Yani "biz bu kişiyi/kişileri engelleriz ama bu şekilde daha başkaları çıkacak, onları da şimdiden emsal olması açısından, toptan kapattıralım" düşüncesi son derece zalimce bir haksızlıktır. Yoksa kimse "blog olmadan yaşayamam" derdinde değil, bizler bir şekilde birbirimizi bulur, düşüncelerimizi bir şekilde paylaşır, el emeği göz nuru çalışmaları, değer bulacak başka bir platformda sunarız.

Bu yüzden, artık diken üstünde olan bizlerin, her üç dört ayda bir, aman kapandı aman kapatılacak aman engellendi korkusuyla, yaşamak istemiyoruz. İstiyoruz ki, suçlu her kimse "sadece o" çeksin, hata yapan cezalandırılsın. Onun için, bizde Diyarbakır 5.Asliye Ceza Mahkemesine itiraz ve emsal olması amaçlı dava açıcaz. Yani istiyoruz ki, çıkacak kararla, artık, sadece bireysel suçlular ceza alıcak, "bu karara göre, bütün yayın sahiplerini kapatamayız" diyebilmeli bu adalet. İşte bu yüzden, benim nezdimde yazılacak olan bu itiraz dilekçesine ek olarak, diğer mağdurların, yani sizlerin düşüncelerinizi, tepkilerinizi belirten "yorumlar" çok önemli. Bunlar yazıcıya dökülerek, ek belge olarak dosyaya ilave edilecektir. Bunda çekinecek, korkulacak hiç bir şey yok, sadece hak aramak hakkımıza sahip çıkmak için bunu yapıcaz, yoksa amacımız adalete engel olmak değil, adaleti sağlanmasına destek olmaktır.

Bu konuda bize öncü olacak, bu işi üstlenecek arkadaşımız, daha önceden de sitesini duyurduğum, İzmirli Avukat Sayın Tülay Pordoğan Oral 'dır. Kendisiyle uzunca bir görüşmemiz sonucunda, davamızda haklı olduğumuzu, bir hukukçu olarak böyle bir kararın haksız olduğunu dile getirip, kendisinin de elinden gelen herşeyi hukuki çerçeveler içinde yasal ve doğru bir yol izleyerek, bizlere yardım edeceğini açıkladı.

Bu amaçta yapılan çok büyük tepkiler ve destekler var, ama ne yazıkki facebook taki beğenilen gruplar, resmi içeriği kabul olmuyor, bu toplumsal dayanışma için çok güzel, ama yazılı olabilecek, tepki ve belge için bunu gerekli buluyoruz. Hukuki anlamda elimizde belge olmalı, yoksa bir bölünme yaşamak amaç değil. Kimsede bireysel kahramanlık ve reklam peşinde değil.

ŞİMDİ YAPMAMIZ GEREKEN, BİR ÖNCEKİ YAZIMA "YORUM" OLARAK MUTLAKA TEPKİNİZİ DÜŞÜNCENİZİ BELİRTMEK. LÜTFEN BUNU MÜMKÜN OLDUĞU KADAR ANLAYIN, ANLATIN, PAYLAŞIN. ÇOĞUNLUĞUN SESİ HER ZAMAN "AKLIN YOLUNA" GÖTÜRÜR. tEKRAR BELİRTİYORUZ, AMACIMIZ ADALETE ENGEL OLMAK DEĞİL, ADALETİ SAĞLANMASINA YARDIMCI OLMAKTIR. BU YAZI VE DÜŞÜNCE SAHİPLERİ, KESİNLİKLE HİÇ BİR KURUMA/KURUMLARA KARŞI DEĞİL BİLAKİS, SUÇU İŞLEYENLERİN KARŞISINDADIR. ANCAK, BİZLERDE MAĞDUR OLDUĞUMUZU BELİRTEREK HAKKIMIZI ARAMAK İSTİYORUZ.

Daha ilk günden 100 imzaya, ulaşıyoruz, amaç üç günde binleri aşmak, haydi gayret

BEN ASLA ARAP KADINLARI GIBI OLAMAK ISTEMEM!!!

2011-02-16T00:44:00.003+01:00

Annem bundan 10 yil kadar önce üc arkadisiyla anlasip Hac´a gitti.
Gerci bazi sözde hocalar kadin olarak tek baslarina gitmelerinin caiz olmadigini söylesede onlar kulak asmadilar diyanetin hocasida bir sakinca olmadigini söyledi zaten.
Mekke´de annem mutfak alisverisi yapmak üzere bir markete gider. Marketin kapisinda bir kadin dikilmektedir. Mekke´nin yerlilerinden. Yüzü peceli. Yaninda alti yaslarinda bir erkek cocugu. Kadin alacaklarini ogluna söyler, alti yasindaki erkek cocuk da market sahibine.
Kadin marketciyle hic muhatap olmaz. Cocuk aracilik eder.
Market sahibi uzun yillardir mekkede yasayan bir türk.
Kadinin bu davranisi annemin garibine gider ve market sahibine bu kadinin neden böyle davrandigini sorunca aldigi cevap" onlarin erkeklerle konusmasi yasak, onun icin oglunu araci yapti"
Orda durdugu sürece sokaklarda tek basina gezen bir kadina rastlamamasida dikkatinden kacmaz annemin. Yanlarinda hep bir erkek vardir.
Alti yasinda bile olsa!!!!
Birde eli kesik dilencilerin coklugu. Hirsizliktan dolayi eli kesilen insanlar. Dilenmeye mahkum edilen. El kesme cezasinin hic bir caydiriciliginin olmadigi apacik meydandadir. Bu ceza anlasilan sadece dilencilerin cogalmasina yaramaktadir.

Annem Hac´dan döndükten sonra Atatürk´e ve onun kurdugu Cumhuriyete bagliligi daha bir baska oldu.
Annem yalniz yasayan bir kadin. Göcmen bir aileden geldigi icin vaktinde okula gidememis ama okuma yazmayi kizkardesinin derslerinden bakarak tek basina sökmüs bir kadin.Ellili yaslarina geldiginde, babamin vefatindan sonra, kimseye yük olmamak ve kendi hayatini kolaylastirmak icin ehliyete ihtiyac duyup önce ilkokul diplamasi almis sonrada ehliyet sinavlarina girip ehliyetini almis bir kadin.
Özgürlügü onun icin cok degerli. Ve Arabistandaki kadinlari görünce " BEN ASLA ARAP KADINLARI GIBI OLMAK ISTEMEM " diyen bir kadin.....

Hani CHP milletvekili Canan Aritman´in söyledigi söze Basbakan cok kizdi, meclis kürsüsünden bir sürü hakaret etti ya benimde aklima annem geldi o an.......

Duyduk duymadik kalmasin:))

2011-02-11T01:21:00.005+01:00

Bu gün Maviannenin blogunu okuyunca yillardir unuttugum sey birden küt diye aklima geldi.
Hemen esime döndüm:

"Süleyman benim adim ne?"

esim saskin bir sekilde:

"bu gün discide morfin fazla kacti herhalde ?"

"yok ben igne yaptirtmadim. Hadi söyle benim adim ne?"

" !!!????!! Disciyi bir arasammi acaba..??"

"Ya ben bu gün ölsem hoca sana adimi sorsa ne diyeceksin"

"tövbe de!!"

"Hadi söyle ne diyeceksin?"

"Adini mi unuttun sen noluyo anlamadim ki.."

"Bak insanlar ölünce, hoca talkin veriyor ya sana benim adimi soracaklar talkin vermek icin"

" eee?"

" eee si su, sana benim adimi sorsalar sende Sünter diyeceksin degil mi?"

" eh adini sorarsa baska ne diyeyim?"

"hah iste benim adim Sünter degil.."

"???? Tamam ben doktoru ariyorum. Kesin bir sey verdi sana senin haberin yok"

" Biliyormusun ben dogdugumda kulagima ismimi okuyan hoca Sünter ismini okumamis. Kuran da gecmiyor diye. Hatta kizmis birde anneme niye bu cocuga müslüman adi vermiyor diye. Sonrada anneannemin adini okumus kulagima FATMA ... yani benim adim ölünce Fatma olarak söylenmesi lazimmis. banada elli kere tembih etti bütün yakinlarina söyle diye de ben unuttum simdi aklima geldi. Bak ölür kalirsam adimi Fatma diye söyle hocalara oldu mu?"

"Yani sen öbür dünyanin kayitlarina Fatma diye gectin öylemi? :))"

"Aynen öyle, unutma sakin!...aaa niye gülüyorsun?"

" Bir an hayal ettim de sen öbür dünyaya gitmissin, herkes toplanmis sirayla cagiriyorlar, bir tek senin adin okunmuyor. Kaliyorsun öyle Arafta tek basina. Bakiyorlar Sünter diye biri yok. Sen kesin kiyametleri koparirsin " ben variiiim ben variiiim diye...:))"

Esim hala gülüyor canlandirdigi senaryoya.... kesin söylemiyecek ben burdan herkeslere duyurayim da kimin nerde ne olacagi belli olmaz ya bari sizde bilin de Araf´da kalmayayim tek basima:))

Not: maviannein yazisiyla alakasi yok, sadece onun isminden dolayi hatirladim kendi göbekadimi. Neden bunca zaman sonra? hic bir fikrim yok. öylesine geldi dank diye iste:))

Sabrin sonu...

2011-02-03T22:56:00.003+01:00

Dört ay önce yakalanmistir Hasan bu illete. Daha henüz iki yil önce ayni hastaliktan yitirdikleri babasinin acisi sogumamisken ailesi yeniden bir yikim yasamaktadir.
Banglades´den yeni dönmüs, hafif bir agri hissettigi icin doktora gittiginde bambaska bir seyle karsilasmistir. Apar topar hastaneye sevk edilmis iki gün icinde de ameliyat edilmistir. Sonrasinda bilindik kanser tedavileri ile yüzde 25 yasama sansina tutunmaya calismaktadir.
Onunla birlikte yine ayni kasabadan cocukluk arkadasi Uwe´de yatmaktadir hastahanede. Uwe taninmis ve zengin bir ailenin tek ogludur. Cevresinde de cok sevilen genc bir adamdir. Ikide cocugu vardir. Uwe ve Hasan ayni tedavi sürecinden gectikleri icin ayni odayi paylasip birbirlerine bir sekilde güc destek olmaktadirlar.
Hasan vesveseli bir yapiya sahip olmadigi icin moralini hep yüksek tutar " ölüm Allahtan gelir, ecelim geldiyse yapacak bir sey yok ama ben sonuna kadar ugrasirim bu illetle benide kolay alamaz"deyip hem kendine hem etrafina moral vermekten geriye kalmaz. Fakat cok zorlu bir sürecten gecmektedir. Chemo-Terapi onu önce bir sisirmis sonrasinda da bir deri bir kemik birakmistir. Ama iradesini hep güclü tutmaktadir.
Taaki bir gece Uwe ansizin fenalasip iki saat icinde vefat edene kadar...... Uwe yapilan tadavilere dayanamamis doktorlarin tüm cabalarina ragmen kurtarilamamistir.
Hasan o geceden sonra hayatla olan tüm baglantilarini kesmis adeta siranin kendisine gelmesini bekler olmustu. Ne ailesi ne doktorlar onu bu durumdan cikaramiyorlar durumu git gide kritik bir hal almaya baslamisti.
Kendinden ve hayattan vazgecmisti artik.....
Iste hani Allahin bir mucizesi gibi Gabi´nin cikip gelmesi o günlere denk gelmisti.
Gabi o haberi alir almaz dogru hastaneye kosmus, gördügü manzara karsisinda donup kalmisti.
Hasan, O 1.85 boyunda 90 kilo agirlaginda iri yapili adam gitmis yerine sanki bir iskelet kütlesi kalmis. Saclari, kaslari dökük, kocaman bir kuru kafa gibi. Gözlerini son bir haftadir oldugu gibi tavana dikmis öylesine yatmakda. Gabi iceriye girer önce uzun uzun bakar, Hasan gözlerini tavandan ayirmadigi icin onun geldigini farketmez. Gabi kendini biraz toparladikdan sonra seslenir" HASAN!!".......
Hasan´in hayat ipini yeniden yakalidigi andir......
Sonrasinda iki ay daha hastahane ve bir ameliyat 6 seans Chemo-Terapie sonrasinda eve dönüs.
Artik hastalik yenilmis ama bes yil boyunca her üc ayda bir kontrollere gidecek tekrarlama riski var. Eger bu bes yili atlatirsa bir daha tekrarlama olmaz o zaman tümden kurtulmus olacaktir.
Hasan eve döner, bir ay sonra birlikte yasadigi kiz arkadasi evi terkeder. Tanja´ya bu hastalik süreci fazla gelmis, zaten ayrilmayi düsünmekteyken araya bu hastalik girince ameliyatida atlatsin öyle giderim düsüncesiyle beklemis simdi artik kalmasini gerektiren bir sebeb kalmamistir.
Tanja´nin evi terkedisinin haftasina Hasan gabiye bir mektup yazar. Artik telefonlar oldugu halde onlar inatla mektuplasmaya devam etmektedirler. Mektubunda Tanja´nin gittigini, artik ona eskisi gibi yine yazabilecegini bildirmektedir.
Gabi Mektubu alinca hemen oturur geri yazar uzunca bir mektuptur bu...

Bir gece Hasan´in kapisinin zili calinir, kapiyi actiginda karsisinda elinde bir mektup ona gülümseyerek bakan Gabi durmaktatir.....Hasan hic bir sey sormaz sadece "sükürler olsun" diyerek sarilir askina...

Tam 11 yil oldu onlar evleneli. Birliktelikleri hafif capta deprem etkisi yaratti cevrelerinde. Özellikle Gabi´nin türklerden nefret eden babasi, gerci sonralarinda Hasani kendi oglundan bile fazla sevdi orasi ayri..birde Gabini yasadigi kücük kasabadaki almanlarin ailesine karsi tutunduklari tavir annesine edilen hakaretler. Kilisede dislanmasi. Hasanin tarafinda ise pek tepki olmadi. Onlar cocuklari ölümden kurtuldugu icin öyle sevindilerki Gabi onlara kurtarici gibi geldi. Üstelik Hasan sonunda evlenip yuva kuracagi icin annesi cok mutlu oldu. Artik ölsede gözü acik gitmezdi. Sadece kendini bilmez bazi insanlar kinadi tabii. Üc cocuklu kadinla evlenilirmiymis diye. Birde dügün yapmislardi Hasan´nin istegi üzere. Cok güzel bir dügün hemde. Eh 18 yillik bir hikayeye masal gibi dügün yapilirdi yapilmaliydi da:)

Ben bu yaziya basladigim gün Gabini dogum günüydü. Bu günde Hasan´in dogum günü..

Iyiki dogdun beninm canim ABICIM iyik varsin. Allah babamizi aldi ama seni bize bagisladi. Sen cok özel bir insansin. Seni cok seviyorum ..
Iyiki varsin Gabi iyiki geldin bize... seni cok seviyorum sadece abim degil bütün sülale seni cok seviyor sende bunu biliyorsun zaten...

Masal-kabus

2011-02-01T17:54:00.005+01:00

Her sey yine yoluna girmistir.
Hasan planlarini cizmekle, Gabi uzak bir sehirde postane memuru olarak calismakla mesguldur.
Bu arada Hasan´in babasi kanserden vefat etmis anneside Türkiye´ye kesin dönüs yapmistir. Hasan cephesinde son yillar epey bir sasintilarla devam eder.
Bu gecen yillar icinde Gabi´nin üc cocugu olmus Hasan ise ayni evi paylastigi ama evlenmeye bir türlü yanasmadigi Tanja ile yasamaktadir.
Böylece yine yillar gecer. Tek baglantilari asla vazgecemedikleri mektuplasmalar devam eder. Birde her yil hic aksatmadan yaptiklari yillik sinif toplantilari.....
Fakat bir gün Hasan´dan gelen bir mektup Gabi´nin Hasanla olan tüm baglantilarinin kesilmesine yol acar.
Hasan mektubunda artik bu yazismaya son vermelerinin gerektigini Tanja´nin bu mektuplardan rahatsizlik duydugunu yazmis ve hayat arkadisini üzmemek icin bir daha yazmayacagini bildirmistir.
Gabi günlerce üzülmüs cok aglamistir. Yillardir, yaklasik 12 yil falan, mektuplasmislar Gabi her türlü derdini tasasini ona anlatmis ondan gelen mektuplarla nefes almis, zaman zaman en karanlik günlerinde Hasan ona isik olmustur.... ama artik o nefes o isik kesilmistir iste....

Son mektupdan yaklasik iki yil sonra büyük bir heyecanla katildigi sinif toplantisinda gözünü kapiya dikmis Hasan´i beklemekteyken yanina gelen bir arkadasi :"Bosuna bekleme Hasan gelmiyecek.O burda degil Bangladese gitti, artik orda calisiyor. Hasanin calistigi insaat firmasi iflas etti O da bir arkadsiyla Banglades´ de bir dokuma fabrikasi kurmak icin oraya gitti, artik burda yasamiyor.......Saskindir üzgündür araya bir daha da uzak mesafeler girmistir artik...
Oysaki bu aksam nasilda ihtiyaci vardi onun dost omzuna. Esiyle cok büyük sorunlar yasiyor aralarindaki ucurum gittikce büyüyordu. Artik cocuklari hatrina bile katlanmak istemiyordu. Gücü kalmamisti. Hasan´la dertlesebilseydi iyi gelecekti ona. Tek istedigi kendisini cok iyi anlayan bir dosttu sadec. Onu dinlyecek bir dost. ......

Gabi´nin icinde anlamsiz bir keder vardi son günlerde. Hemen hemen bir haftadir hissettigi icindeki tarifsiz aciya anlam veremiyordu. Sorun esi degildi. Esi artik icini acitamayali cok olmustu. Ayrilmaya karar vermisler Gabi kendisine ev arariyordu büyük bir sevincle yillardir bu evlilik bir yük gibiydi zaten. Esiyle anlasmis ev bulana kadar ayni evde kalacakalardi.
Yok onun hissettigi baska bir sey ama ne?
Bir an icin "Hasan" diye gecirdi aklindan acaba onami bir sey olmustu? Onu görmeyeli tam dört yili gecmisti.
Acaba bir sorustursamiydi ? Sonradan bu düsüncesinden vazgecti Hasan´i arayip huzursuz etmek istemedi. Baskasina sorsa? yok oda garip kacar belkide Tanja´nin kulagina gider oda yanlis anlar falan. Kendi kuruntulariyla kimseyi huzursuz etmenin bir alemi yoktu...
Allahin isi iste aradan iki gün gecmemistiki yolda eski bir arkasiyla karsilasti. Hemen bir kafeye oturdular. Kadinin ilk sözü "Hasani duydun mu?" bi an kalbi duracak gibi oldu korkudan. Anlamisti bir seyler vardi hemde kötü birseyler.
Hic bir sey diyemeden bakti kadina "Hasan KANSER su an hastanede yatiyor. Doktorlar yüzde 25 yasama sansi vermisler".....gözleri kararmis sendelemis oraciga yigilmisti.......

Not: kisa kesmeye calisiyorum ama anca bu kadar kisaltabiliyorum.. ama söz yarin bitecek:)

Masalin devami......

2011-01-31T17:54:00.006+01:00

"Basladi" demeden baslayip "bitti" demedende bitmisti iste beraberlikleri. Aralarindaki mesafe cok fazlaydi. Her biri farkli sehirler, farkli okullar derken birbirlerinden uzak bir hayatin icine dalmislardi. Farkli arkadasliklar farkli cevreler edinmislerdi.
Kalplerindeki o ask kapisini kapatmislar ama isigi söndürmeyi unutmuslardi....
Asklari cok özel bir dostluga dönüsmüstü. Birbirlerine söz verdikleri gibi her daim mektuplasmayi sürdürdüler. Bu mektuplarin icide sevgiye dair aska dair hic bir satir olmasada ikiside o mektuplarin ask koktugunu biliyordu....

Aradan bir dört yil gecmistiki Hasan Gabinin dügün davetiyesini aldi, ici bir an burkulsada es gecti. Hemen ona bir buket cicek yaptirip eski dostunun evliligini kutladi. Diger sinif arkadaslarinin hepsi dügüne katildigi halde Hasan gitmedi. Icinden gelmedi gitmek.
Zaten kendi hayat arkadasida hic hoslasmiyordu onlarin dostlugundan.
Hasan´inda hayatinda biri vardi. Gayet iyi anlasiyorlardi.

Yilda bir kez eski sinif arkadaslari toplantilarinda bir araya gelmeleri devam ediyordu hala. Birde mektuplasmalari.
Nasil güzel gecerdi o geceler. Sabahin kör saatlerine kadar devam eder sanki o an yine 14-15 yaslarinda oluverirlerdi her biri. Herkes tek gelirdi. Hocalarida onlara katilir hep birlikte güler eglenir eski günleri yad ederlerdi.

Aradan yine üc dört yil gecmistiki Gabi Hasanin büyük bir kaza gecirdigini duymus hemen Hastaneye kosmustu. Hasan bir insaat sirketinde calisiyordu o zamanlar.
Ailesinin rica-minnet hatta baskilarina ragmen liseden sonra okulu birakmisti. Hemde elektrik bölümünü kazandigi halde. Önce babasi onu okula kaydetmis fakat okullarin acilmasina bir gün kala Hasan okula gitmek ismedigini kesin bir sekilde babasina söylemesi kücük capta bir krize yol acsada sonuc degismemisti.
Masabasi isi sevmiyordu, istemiyordu. O acik alanda calismayi istiyordu. Böylelikle bir insaat firmasinda calismaya baslamisti. Annesi yagan her yagmurda esen her rüzgarda gözleri dolar "ah benim akilsiz oglum ne vardi okusaydin" diye hayiflanir dururdu..
Gerci santiyelerde gecen iki yilin ardindan Hasanda akillanmis yeni sezonda tekrar okula gitmeyi planlamaya baslamisti.
Iste tamda o siralarda olmustu kaza. Uzak bir sehirde büyük bir santiyeleri vardi üc ay kadar sürecekti insaat. Cok büyük bir binanin temelleri kazilmis icine demir kaziklar cakilmisti 12 metre vardi derinligi temelin. Iste Hasan o 12 metre derinlikteki temelin icine düsmüstü. Yasamasi bir mucizeydi cünkü temelin ici denir cubuklarla kapliydi O da iki cubugun arasina denk gelmisti.
Hemen hastaneye kaldirilmis. Günlerce uyutulmus sonrasinda özel bir kemik klinigine sevk edilmisti. Gabi bunlari duyar duymaz kostu hastaneye.
Her gün, kimseye söylemeden. Hasan´in tüm fizik tedavilerinde yanindaydi. Eksersizlerini birlikte yaptilar. Cok zor günlerdi elbette. Ilk etapda doktorlar bile onun ayaklanmasinin yürüyebilmesinin olnaksiz demisler ama olmustu iste o mucize.
Ayak topugu parcalanmis, belinde bir hasar yoktu sükürler olsun. Iki ay kaldi Hasan hastanede Gabide haftada üc gün onu ziyarete gitti. .Hastanenin Gabinin evine 60 kilometre uzaklikta olmasi onun icin bir sansti..
Hastane günleri bitince yine herkes kendi hayatina dönmüstü...Tek mektuplar devam ediyordu hic kesilmeden...
Sonrasinda Hasanin artik insaatta calisamayacagina karar verildi hastane tarafindan. Insaatcilarin bagli oldugu birlik Hasanin tüm giderlerini karsilayarak onu okula gönderdiler.
Hem ayligini aliyor hemde okulun tüm giderleri karsilaniyordu. Defterine silgisine kadar.Eh Almanya sosyal olanaklari güclü bir devletti sonucta. Her calisani sigortali olmak zorunda. Ayligindan catir catir kesilir, brütün anca yarisi gecer eline ama böyle durumlarda da seni asla acikta birakmayan sosyal bir devlet.
Üc yillik bir egitimden sonra Hasan artik insaat teknikeri olmus iyi bir sirkette planlari cizmeye baslamistir. Hic istemedigi o masanin basina oturmak zorunda kalmistir yine. Bu durumdan ailesi özeliklede annesi cok memdundur. Allah dualarini kabul etmisdir. Hani derler ye her nusibette bir hayir vardir diye iste tamda öyle olmustur.
Cocugu kaza gecirdiginde kadincagiza neredeyse inme inecekken, simdi yine o kaza sayesinde oglu insaatlardan kurtuldu diye dualar etmektedir.....

Gercek olan masal ask!!

2011-01-30T23:42:00.008+01:00

Masal nedir? gercekte yasanmamis olaylar degilmi ?
O halde benim simdi yazacaklarim masal degil....Ama siz masalmis gibi okuyun:)

O gün okullar acilmis ve yeni bir dönem baslamisti. Besinci sinifa basliyordu.
Almanyada temel egitim dördüncü sinifa kadar sürer sonrasinda ögrencileri yetilerine ve puanlarina göre degisik okullara yönlendirirler. Bu yüzden besinci sinif her zaman yeni bir okul ve yeni bir sinif demektir.
Gabi icinde öyle oldu. Hem yeni bir okul hemde yeni bir sinifa basliyacakti o gün.
Heyecanla karisik bir tedirginlikte yasiyordu dogal olarak. Acaba yeni sinifindaki arkadaslari nasildi?
O yeniydi burda. Yakin bir kasabadan gelmisti. Kimseyi de tanimiyordu.
Zil caldi okulun kapisi acildi ve tüm cocuklar itis kakis siniflarina kosturdular.
Gabi´de girdi yeni sinifina.
Ilk o gün karsilasmislardi Hasan´la.
Hasan´in adi tuhafina gitmisti... taaki...O nun türk oldugunu ögrenene kadar. O güne kadar hic Türk arkadasi olmamisti. Yabancilari da evdeki büyüklerden duyardi ama tam olarak ne olduklarini pek bilmezdi.
Simdilerdeki gibi cok türk yada yabanci yoktu almanyada o zamanlar.
Hasan o yüzden dikkatini cekti galiba.
Hatta eliyle dokundu ona caktirmadan.
Sonra iyice inceledi onu degisik bir seyler görmek icin ama bulamadi. Sadece gözleri ve saclari koyu renkti cocugun, o kadar. Konusmasinda hic bir degisiklik yoktu. Tipki diger cocuklar gibiydi iste herseyi.
Gabide fazla kafa yormadan zamanla unuttu Hasan´in yabanci oldugunu. Gabi icin Hasan iyi bir arkadasdi o kadar hemde cok iyi bir arkadas.....
Sinifa uyum saglamasi cok cabuk olmustu, zaten hemen hemen hepsi baska yerlerden gelmis yeni bir sinif olusturmuslardi.
Aradan yillar gecsede birbirlerinden hic kopmayacak bir sinif olacaklarni o günlerde hic biri bilmiyordu tabi. Hatta O okulun birbirine en cok bagli örnek bir sinif olacaklarinida.

Cocukluk yillari böyle gecti. Hasanla aralarinda kendilerinin bile anlam veremedigi bir yakinlik vardi. Tüm arkadaslarini severdi de Hasan´i bir baska severdi iste. Oyunlarda olsun gezilerde olsun hep ayni gurupta olmalari bütün sinifca dogal karsilanir onlari hep ayni gurubun icine koyarlardi.
Aradan yillar gecti artik yavas yavas cocukluktan genclige adim atmislardi. Artik her ikiside bu anlam veremedikleri duygunun adini biliyorlardi. ASK... Evet bu ask olmaliydi. Her ne kadar hala bu konuda hic konusmamis olsalar bile....konusmaya bile gerek yoktu sanki onlar birbirine aitti. Zaten herkes onlara cift muameleside yapiyordu. Yani ne Hasan sordu ne Gabi evet dedi ama birlikteydiler iste. Ilk genclik yillarindaki sevdalarin en masum haliyle....

Ilk sok Gabinin baska bir sehre tasinmasiyla yasandi, aniden kopmuslardi birbirlerinden.
Gabinin babasi baska bir sehirde is bulunca firsati kacirmamak icin apar topar tasinmaya karar vermis, gencler neye ugradiklarini algilayamadan aralarina kilometreler girmisti.
O zamanlar evlerde bile telefon yaygin degildi. Cep telefonu internet hak getire. Adi sani bile duyulmus degil....
Birbirlerinie ilk o gün sarilmis asklarini dile getirmis ve aglayarak ayrilmislardi.
Söz vermislerdi birbirlerine arayip soracaklar asla unutmayacaklardi. Ikiside henüz 16 yasindaydilar.....
Ellerinden tek gelen yazmakti... mektup yazmak.... evet onlar birbirlerinden kopmayacak ne olursa olsun hic degilse mektuplasacaklardi....hemde yillarca.....

(devami var)

Bir haber vereyim dedim......

2011-01-28T18:11:00.003+01:00

Günlerdir internet baglintilarinda bir sorun var!
Bloglara giriyorum, yorum birakana kadar baglanti kesiliyor, kapatip cikmak zorunda kaliyorum. Bazende hic giremeden kapatiyorum. Günlük gazetelerimi okuyana kadar bile ac kapa ac kapa saatler geciyor...

Ne gicik bir durummus bu böyle hic sevmedim...

Tam aklima bir konu geliyor hadi yazayim diyorum, baglanti yok, acilmiyor. Aradan zaman geciyor bakiyorum acilmis" dur önce bir bloglara göz atayim" diyorum bir blogtan ötekine gecesiye yine baglanti gidiyor iyice sinir oluyorum.
Bu güne kadar hic olmazdi böyle noldu anlamadim.
Hani bir sohbet esnasinda tam siz bir sey anlatirken araya birileri girer konu dagilir ya sizinde anlatma hevesiniz kacar ayni öyle oluyorum.
Neyse simdilik durum böyle. Ben simdi baglanti kopmadan bir kac blogcugumu okumaya gidiyorum. Umarim en yakin zamanda düzelir.

2011-01-13T23:59:00.008+01:00

Buraya rengarenk
bir ÖDÜL konmus!
Görmesenizde
gördüdügünüzü
Hayal edin!!

Sevgili Aysema Dilek beni bu güzel rengarenk ödüle layik görmüs. Tabiiki cok sevindim. Beni onore etmis. Cok tesekkür ediyorum kendisine burdan.
Ben bu blogda yazarken sanki sohbet ediyorum. Bazen kendi yasadiklarimi, bazen yakinlarimin yasadiklarini paylasiyorum evime (bloga) gelen arkadaslarimla.
Her gelen ayri bir soluk oluyor. Bu vesileyle bütün misafirlerime de tesekkür ediyorum. Sizlerle sohbet etmek bana iyi geliyor:)
Cok ama cok mutluyum blog dünyasinda olmaktan. Simdiye kadar hep güzellikler getirdi hayatima.
Tipki bu ödülün grafigindeki gibi rengarenk bir gökkusagi burasi:))
Bende bu renkli kusagi buraya yolu düsen herkesle paylasiyorum. Hepinize yolluyorum.
Hayatinizin renkleri hic solmasin.

Günler oluyor Aysemacigim bana ödülü vereli ama ben bir türlü yazamadim.
Sebebi ise ödülün Grafigini buraya nasil aktarcagimi bilmiyordum.
Bu gece biraz deneye yanila ugrastim..
YAPTIM!!
OLDU!!
Yakinda Agaoglu olucam:)))

Yok yok olmamis...(beceremedim)
Hmmm zaten ben Sünter olarakda gayet mutluyum ya....:))

VODOO !!

2011-01-11T01:58:00.006+01:00

Benim yegenlerden biri gecenlerde ev aldi.
Icinde bazi degisiklikler yapip kendi zevklerine göre restore ettiler.
Evide Türk´lerden satin aldilar.
Resterasyon esnasinda önce kapatmayi düsündükleri kullanilmayan bir bacayi, biraz degisik bir sekilde tuglalarla falan örüp düzenlersek mutfakta güzel bir dekor olur düsüncesiyle, kapatmaktan vazgecip icini iyice temizlemeye kalktiklarinda bacanin icinden ama epey bir derinden ellerine bir poset gelir. Posetin icini actiklarinda ise sasirip kalirlar.
Posetin icinden bebekler cikar. Bir erkek bir kadin iki cocuktan olusan bez bebekler.Kadin erkek sirt sirta, bebeklerin üstlerinde isimler yaziyor. Evin eski sahiplerinin isimleri. Bebeklerin muhtelif yerlerinde igneler zapli. Birde arapca yazilmis bir kagit parcasi.
Bizimkiler bebekleri görünce ürkmüsler haliyle. Fotograflarini cekmisler gösterdiler, gercekten cok ürkütücü.
Yegenimin nisanlisi Italyan. Anneleriyle birlikte aldilar o üc katli evi. Kiz hemen annesine kosuyor.
Annesinin aklina geliyor hemen yan evdeki Türk komsularini cagiriyorlar. Ordanda birlikte bir caminn hocasina. Hatta Italyan anne korkuyor birde papazi cagirip evde dua ettiriyorlar. Ne olu ne olmaz diye:)
Simdi isin korkutucu tarafi aslinda su:
Büyü yapilmis, ve bunu yapan kisi o ailenin cok yakini olmali. Cünkü o bebeklerin bulundugu yer öyle ayaküstü gelen birinin koyabilecegi bir yer degil. Poseti betonlada kapatmislar. Eger bizim cocuklara dekor yapma fikri gelmese o bebekler orda sittin sene kalir.
Ben sahsen büyü isine pek fazla inanmam. Daha dogrusu büyü yapan insanin emeline kavusacagina inanmam. Yani büyü yapilmis olmasinin en kötü tarafi insanin kendisine yakin bildigi belkide kendi ailesinin icinden birileri senin kötülügünü istiyor. Istemekle kalmiyor bunun icin birde caba sarfediyor. Yaptiran kisi inanmis sonucta ve kilini kirpmadan senin hastalanmani aci cekmeni istemis. Ve sen bunun kimin yaptigini bilmiyorsun. Insanin kimseye güveni kalmaz. Ben olsam öyle olurum.
Dedigim gibi büyüden etkilenmem ben. Allah böyle kötü niyetli insanlarin eline birakmaz herhalde kulunun kaderini. Ama ailemden birisinin bu denli bana düsman olmasi ve o insanin benim evime girip cikiyor olmasi yikar beni...
Yani insan esine dostuna ailesine güvenemiyecekse baska kime güvensinki?

Ha birde bu büyüye inanip onu yaptiranlar var ki onlar ayri bir alem. Yani inancli bir insan olamasa zaten büyüden bir medet ummaz. Madem inanclisin kur´andan yazilarla büyü yapiyorsun yada yaptiriyorsun demekki kur´ani biliyorsun.
Nasil korkmazsin?

Neyse dedigim gibi benim yegenin evi hem hoca tarafindan hemde papaz tarafindan okunup üflendi her türlü kötü ruhtan arindi:))

Yeni yil misafirlerim

2010-12-27T15:22:00.006+01:00

Yeni yil bana yavas yavas gelmeye basladi:)

Noell babayla bir kardan adam ele verip atlamislar bir merkebin üstüne
geldiler kapima. Ellerinde cam dallariyla birlikte daldilar iceriye.
Gectiler basköseye kuruldular:)
Biraz hos sohbet ettik onlarla. Ikiside sevdiler burayi. Meger sicagi sevmezlermis onlar pek. Ikiside karda kisda kendilerini mutlu hissederlermis.
Biliyormuydunuz ?
Yani memleketlerine geldiler simdi.
Yilbasini birlikte kutlamaya hazirlaniyoruz simdilerde biz..Degmeyin keyfimize:)

Leylak dali
Nihan Sari
Serap- lezzetli somunlar
karakizin güncesi

Evime HOSGELDINIZ!!

Leylak dalinin baslattigi bu güzel etkinlige bende katilmistim. Biraz tedirginlik yasamadim degil. Her ne hikmetse benim gönderdigim postalarin büyük bir kismi yerine ulasmiyor. Korkarim yine ayni akibete ugrayacaklar. 15 gün oldu göndereli ama henüz kimseden haber yok.
Üzülüyorum gercekten.
Ne kadar mutlu olmustum o zarflari hazirlarken, kartlari secerken, iclerine ufak tefek biseyleri eklerken.
Sevdigim insanlara bir dokunusda benden gitsin istegimden kaynaklanan bir heves.

Kendimden süphelenmeye basladim acaba adres yazmasinimi beceremiyorum diye.
Ama bu kez cok dikkatli yazdim kendi adresimide yazdim üzerlerine ki ulasmazsa geri gelsin bari diye.
Gerci kaybolan diger paketlerin üstünede yazmistim adresimi ama geri gelen olmadi:(

Simdilik hala beklemedegim, hergün büyük bir umutla aciyorum blogu acaba yerine ulasmismi diye ama tik yok.
Umarim hevesim hüsrana dönmez yine.

2010 da yasadiklarimin kücük bir özeti.

2010-12-27T09:02:00.008+01:00

Sevgili Selfet´in biraz gecikmis mimi. Söylemistim ama gecikebilir diye Selfet´cim dimi?:))
2010 yilinin son haftasina geldik. Simdi bütün bir yilin analizini yapma zamani.

2010 yili nasil gecti? ne beni mutlu etti.

Herseyden önce kayda deger bir saglik problemi yasamadim. Ne yakinlarim nede ben. Bu yüzden Allaha sükrettigim bir yil oldu.
hem mutluluklarimi hemde hüzünlerimi bol bol yasadigim bir yili geride birakiyorum.
Evet hüzünlü ama üzüntülü degil sükürler olsun.
Dolu dolu yasanmis bir yil.

Kizim evlendi ve dolayisiyla üc kisilik dünyamiza bir aile bireyi daha katildi ailemiz dört kisi oldu.
Ben bir eksildik diye hayiflanirken bir artmis, üc kisiyken dört olmusuz ( herkes öyle diyor) ama ne hikmetse evde iki kisi kaldik. Nasil bir artmaysa artik. Bu hesapta bir tuhaflik var ama nerde bulamadim:)

Uzun uzun Türkiye´de kaldim. Ilk kez Ankaray´i gördüm gezdim ve coook begendim ayrica tüm karadeniz sahilindeki kentleri gezdim. Mutlu oldum.
Cinarla, mavianne´yle, yass´imla tekrardan bulustum cok cok mutlu oldum:) Belkide Ankara´yi onlarin varligi dolayisiyle cok sevdim.

Sümela manastirina karli bir havada topuklu cizmelerle tirmandim hemde dört kilometre! Bunun ne kadar aptalca bir eylem oldugunu günlerce aci aci hissettim!!:)

Yapmak isteyipde yapamadigim seyler neler?

Yok sanirim. Zaten öyle bir planimda yoktu. Ben cogu zaman günlük planlarimi bile tutturamazken öyle yillik planlar yapmam ki;)

2011 e nasil girmek isterim?

Güzel girmek isterim tabii, söyle güle oynaya:)
Ama sanirim titreye titreye giricem.
Cünkü burada havalar cok soguuuuuukkkk!
Bizde kuzenlerde olucaz onlarda gece 12 de fisek atalim diye tuturacaklar, benide zorla disariya sürükleyecekler, her yil oldugu gibi. Sonra kartopuna tutacaklar:)
Yani yeni yilin ilk etkinligi fisek atmak ve kartopu!
Gerci daha 4 gün var insallah diyeyim de planladigimiz gibi olsun.

Herkese simdiden güzel yillar diliyorum. Saglik ve huzur dolu bir yil olsun cümlemize.

Arsizlar!

2010-12-20T22:59:00.011+01:00

Sevgili YASAMIN KIYISINDA adli blog yazari Nur ablamin yazisini okuyunca aklima birkac yil önce yasadigim bu olay geldi:

Agustos ayinin 10.da Canakkale sehitleri icin her yil mevlüt okunur sehitlikte.
Binlerce insan katilir cevre illerden.

Her köyden traktörlerle kazanlar dolusu pilavlar, pisiler gelir, mevlüt bitince hayrina dagitilsin diye.

Cok güzel bir organizasyondur.

Önce tarih ögretmenleri anlatir orda yasananlari, bu memeleketin hangi sartlarda kurtuldugunu,
ardindan hocalar alir eline mikrofonu , ilahiler okunur, Kuran okunur, dualar edilir.
Onlar okuyup anlattikca sanki o anlari birebir yasarsiniz. Iciniz yanar, gururlanirsiniz, cosarsiniz. Bogaziniz dügüm dügüm olurda nefes bile zor alirsiniz.
Tabii birazcik insani duygular tasiyorsaniz ve kaninizda Türk´lük varsa!
Ama gel gör ki orda bulunan bir kisim insanlarin asil derdi baskadir. Sanirsin oraya yemege geldiler. Römoklara hücüm ederler.
Sanki somalideyiz.
Yada evlerinde hic pilav ayran görmediler.
Görevlilerin: " lütfen kimse yerinden kalkmasin, mevlüt sonrasi bizler servis yapacagiz. Hepimize yetecek kadar yiyecek icecek var , herkes yerinde otursun görevli genclerimiz size gelecekler" anonslari az ötede canhiras canakkale savaslari esnasinda olup bitenleri anlatmaya calisan ögretmenin sesini duyulmaz eder.
Hemde defalarca.
Sonunda Ögretmen dayanamaz : " yaziklar olsun! bize sayginiz yoksa su topragin altinda yatan gencecik sehitlere sayginiz olsun. Onlar bu vatani kurtarmak icin günlerce ac susuz carpisti. Bizlerde en fazla iki saat bir sey yemeden durabiliriz. Korkmayin kimse ölmez!!"

Haa bu anonstan sonra insanlar kendine geldi zannediyorsaniz yaniliyorsunuz. Duydular ama utanmadilar. Beyinleri ordan bedavaya alacaklari bir tas pilavdaydi. Bogazlarindan da gecti inanin.
Bir iki kisiden bahsetmiyorum belki yüzlerceydi.
Ac kalicaz diye cok korkmuslardi sanirim.
Nerde olduklarinin da hic farkinda degillerdi.
Ben o güne kadar televizyonda yapilan o yardim dagitma islerinde insanlarin birbirini ezercesine olan hallerini görünce aciyordum. Hic kimse ac olmasa bu kadar saldirmaz saniyordum. Hatta yardim yapanlara da kiziyordum insanlara o paketleri attiklari icin.
Ama gözümle gördüm öyle degilmis sadece arsizlikmis. Arsiz insanlarla kimse bas edemiyor.
Öyle saldiranlar acliktan degil madii nanevi arsizliktan yapiyor.

Ayrica benim fikrimce o gün orda hic kimse bir sey yiyip icmemeli. Daha dogrusu yiyememeli. Ister mevlüt öncesi ister mevlüt sonrasi.

Cok önemliymis:))

2010-12-17T00:08:00.006+01:00

Gecenlerde bir cumartesi gecesi:

Benim misafirlerim var. Kalabaligiz epeyce.
Kuzenler, arkadaslar, yan komsum.
Kücük yegenler ortalikta kosturuyor.
Bir kismi salonda, bir kismi yemek odasinda. Zaten arada iki kanatli bir kapi var, daima acik duran.
Sigara derdine terasa cikildigi icin sürekli bir hareket var evde.
Ben ise misafirlerime ikramliklari götürmüs, ardindan caylari yetistirme telasinda mutfakta.

Baktim bizim oglan gelmis dogru mutfaga benim yanima. Arkadisimin oglu da bende sahiplendim iste. Daha dogrusu o beni sahiplendi.

Yillar önce annesi bir gece bana birakmisti kendisinin isi ciktigi icin. Bende onu "yumosum benim" diye, öpüp koklayarak pijamalarini giydirmeye calisirken cocuk birden durdu bana bakti "Sen beni ayni annem gibi seviyon " diyerek boynuma sarildi.
Sabah kalktiginda, o güne kadar bana teyze diyen cocuk aniden Sünter anne demeye basladi. O gün bu gün de Sünter anne der.

Baktim montu üzerinde anladim ayak üstü ugramis. Gidecek.

Ben caylari dolduruyorum bu egildi kulagima "sünter anne sana bir sey dicem"

" Tamam bekle, caylari götüreyim geliyorum"

" ya bosver caylari sen, ben gidicem simdi zaten, isim var"

Haa anladim demek ciddi bir sey var. Cay bardaklarini yarim birakip döndüm

"Hayirdir söyle bakalim nedir bu kadar acele olan"

" Sünter anne ben asik oldum"

benim saskin saskin bakislarima aldirmadan, " bumuydu yani" dememe firsat vermeden sarildi ve kulagima fisildadi " hemde bir Türk kizina......"
Yanagimdan öptü ve " hadi bana eyvallah gitmem lazim dedi ve gitti. Yok ne gitmesi uctu uctu:)

Bende arkasindan gülümseyerek kalakaldim. Deli oglum benim. Sirf onu söylemek icin gelmis.
Annesi icerden seslenesiye kadar bizimki tozu dumana katmisti bile:)

Haa o sirada icerde neler mi konusuluyordu?
Cok önmeli konular. Yillardir halledemedigimiz memleket meseleleri, hayatin zorluklari, Agrilar , sizilar, birde genclerin sorumsuzluklari.....;)

Tanri misafirlerim:)

2010-12-09T00:23:00.005+01:00

Bu gün bir ara zil caldi, bende kuzen Aysel´i bekliyordum, o dur diye actim kapiyi, ama gelen Aysel degilmis.

Bizim meshur misyonerler yine gelmisler:) ama bunlar farkli kisilerdi, gecen gelenler degil.

Yok bu sefer iceriye almak niyetinde degildim. Misafir bekledigimi söyleyip iceriye alamayacagimi söyledim.
Yoksa bir girdilermi saatlerce konusabiliyorlar. Bu gün onlarla ugrasacak havamda degilim.
Onlarda hic bozuntuya vermediler zaten.
Gerci ne zaman veriyorlar ki?

Bilmiyorum hic misyonerlerle konustunuz mu, ama inanilmaz derecede sinirlerine hakim olabilen insanlar. Nasil bir egitimden geciyorlarsa artik.

Sadece kapidan bir brosür vermek istediklerini söylediler. Kapida 20 dakika bana brosürün icerigini acikladilar.

" Kaybettigimiz cenneti tekrar nasil bulabiliriz?"

Ben ikidebir " acelem var vaktim yok" desemde bas edemedim.
taktilar beni kafaya herhalde, zorla cennetlik yapacaklar:))

Sertlesip kalp kirmak da istemedigimden nazikce dondum kapida:)

Güc bela onlardan siyrildim. Giderkende o brosürü biraktilar bir daha geldiklerinde bana incil getireceklermis.
Yilbasi hediyem hazir yani:)
Allahim ya millete aksakalli dedeler gelir banada bu misyonerler!!!

Neyse efenim ben simdi bu aksam kaybettigimiz cenneti tekrar nasil buluruz onu ögrenmeye gidiyorum;)

Korkutucu oldugu gerekcesiyle üc yil boyunca yayinlanmayan kitap!

2010-12-03T17:57:00.004+01:00

Degerli blogdasim Aslan tarafindan sobelendim.
Bu mim sayesinde bilmedigim bir cok kitabi tanimis oldum.
Bu mimi yazan her blogu okudum. Sadece kitaplar hakkinda degil yazarlarinida tanitti bazi arkadaslar. Cok faydali bir mim di zevkle okudum yazilanlari.
Buyrun benim ilk elime gelen, iki yil önce kapagindaki bir cümleden etkilenerek aldigim kitabi tanimaya.
Yazari hakkinda fazla bir bilgim yok. Bende kitaptan alintiyla tanitayim kendisini:
H.Aycan Alp Erözalp
1999 yilinda basladigi gazetcilik mesleginde cesitli basin kuruluslarinda yapimci, yönetmen,sunucu,istihbarat sefi,ve diplomasi-savunma muhabiri olarak calisti.Yurtdisinda gazetecilik ve medya programlarinda yer aldi.
Washington DC, Minneapolis, Atina, Berlin,Köln ve Brüksel´de katildigi bu programlarda, dünya güc dengelerini, yabanci kamuoyunun egilimlerini ve bati dünyasinin Türkiye´ye bakis acisini yerinde analiz etme olanagi buldu.
Yazar, halen arastirmaci gazetecilik alaninda faaliyet gösteren bir demokratik kitle örgütünde meslek hayatina devam etmektedir.

"MISAKCILAR"
...Bu memleket kimin?
KORKUTUCU OLDUGU GEREKCESIYLE ÜC YIL BOYUNCA BASILMAYAN KITAP

simdi ben kitabin üstündeki bu cümleyi okuyunca hemen atladim tabii:)
Basilmayan kitabin bu kitap oldugunu düsündüm. Ama degilmis.
Roman icinde roman.
Konusu politik gerilim.
Arastirmaci gazeteci yazar Metin onca zaman icinde topladigi bilgilerden belgelerden yola cikarak bir roman yazmaya kalkar, fakat yazdigi romani hic bir yayin evi yayinlamak istemez. Korkarlar.
"Sistemin bilincli bir parcasiysaniz, size karsi olan düsüncelerin ortaya cikmamasi, seslendirilmemesi duyulmamasi icin calisirsiniz. Önünüze böyle bir kitap gelirse onu yayinlamayi reddersiniz örnegin!
Diye aciklar bunu Metin arkadaslarina.
Yazdigi roman Türkiyenin simdiki durumundan yola cikarak belki 10-15 yil sonra gelebilecegi noktaya isaret ediyor. Parcalanmip bölünmüs bir ülkenin vatansever genclerinin canlari pahasina, yeniden Samsundan baslattiklari özgürlük ve bagimsizlik mücadelesini anlatiyor
Diger yandanda bu sürecte yazarin kendisinin yasadigi zorluklari, engelleri gözler önüne seriyor.
Gelelim 55. sayfaya.
"Iste burada efendim. Üzerinden cikan tek yazili belge. Bu günün erken baski gazetesi!..
Böyle bir adamin, giristigi ve oldukca cetin oldugu anlasilan mücadelede bile üzerinde tuttugu gazetenin incelenmeye deger olgunu düsündüm!..
Bu adamin gündemi bu kadar önden takip etmesinin nedenini anlayamadim acikcasi!.."
Bu kitabi okurken romanla gercegi karistiriyor insan. Günümüzün gerceklerini sanki roman olarak yazmis. Ben cok begendim. Bir nefeste okunacak bir kitap. Sinama tadinda. Elinizden birakamiyorsunuz.
Her mim'de olduğu gibi bunun da kuralları var:
Kitaplığınızın karşına geçin. Gözlerinizi kapatın. Derin bir nefes alın. Elinizi kitapların üzerinde gezdirin ve birini seçin. Şimdi gözlerinizi açın. Bir kitap seçmiş durumdasınız. O kitabı satın aldığınız yada hediye gelmişte olabilir anı hatırlamaya çalışın. İlk kez okuduğunuzda neler düşünmüştünüz, hatırlayın. Şimdi sayfaları şöyle hızlıca bir dolanın ki, kitabın kokusu burnunuza gelsin. Evet, ne güzel bir koku bu! 55. sayfayı bulun. Sayfayı tekrar okuyun. Sayfadan bir paragraf seçin ve mim konusu olarak bunu blogunuza yazın. Daha sonra siz de arkadaşlarınızdan üç tanesine cevaplaması için gönderin.

Ben bu mimi gönderecek üc kisi bulamadim. Cünkü neredeyse bütün tanidiklarim yazdi. Aramiza yeni katilan ve bir ay önce babasini kaybetmis bir blogcu var. Burcu Bende onu sobeliyeyim. Bu acili günlerinde kafasini dagitabilmesi icin güzel bir mesgale olur kendisine. Kabul edip yazarsa tabii.

Birazcik ben!

2010-11-29T19:15:00.001+01:00

Sevgili ASUMAN beni mimlemis. En´lerimi bilmek istemis:)

Pek öyle belirgin bir EN´im yoktur benim . Ilk aklima gelenleri yazdim bende.

Sizi birazcik Sünter´le basbasa birakiyoru, buyrun:

En sevdiğiniz kelime: Anneeeee bi bakarmisin? (cümle oldu ama olsun)

En sevmediğiniz kelime: KARI

Ne sizi heyecanlandırır: cok sey:)

Heyecanınızı ne söndürür: karsimdaki....

En sevdiğiniz ses: kus civiltilari

En sevmediğiniz ses: sabah sabah saatin zili

Hangi mesleği yapmak istersiniz: Kesinlikle ögretmenlik

Hangi doğal yeteneğe sahip olmak istersiniz: Okudugum her seyi aklimda tutabilmeyi.

Kendiniz olmasaydınız kim olmak isterdiniz: Ayse Arman. Seviyorum o kadinin her halini. Yanlislariyla dogrulariyla.

Nerede yaşamak isterdiniz: Istanbul´da bir kac yil yasamak isterdim ama sonrasinda ya
Izmir yada Canakkale. (olacak insallah)

En önemli kusurunuz: Kendi islerimi ertelemek

Size en fazla zevk veren kötü huyunuz: Sigara ve kahve bagimliligim.

Kahramanınız kim: Babaannem

En çok kullandığınız kötü kelime: Belli bir kelimem yok, öfkeyle bakip hallediyorum söze hacet kalmiyor genelde:) Olmadi, sert bir dille" Allah sana akil fikir versin!" derim

Şu anki ruh haliniz: Dört mevsimi ayni günde yasarmisim gibi.......

Hayat felsefenizi hangi slogan özetler: Düsündüm düsündüm bulamadim.

Mutluluk rüyanız nedir: Bütün sevdiklerimle birlikte ayni sehirde yasamak. Biktim uzakliktan.

Sizce mutsuzluğun tanımı nedir: kimsesiz olmak. Kimse tarafindan umursanmamak.

Nasıl ölmek isterdiniz: Aniden. Pat diye. Ben bile anlamadan!

Öldüğünüz zaman cennete giderseniz Allah' ın size ne söylemesini isterdiniz:

Artik cennettesiniz!
Cehennem zaten Dünya´ydi ama ben size söylemedim. Bak dünyada tanidigin herkes burda. Hepiniz dünya cehenneminde cekti cezasini ve cenneti hakettiniz.

( Allahim nolur öyle olsun, yoksa hapi yuttum)

Bende sevgili morelma´mi ve Ceyda´mi mimliyorum.

Bizim sinifta iki Cingene!!!!

2010-11-24T16:14:00.003+01:00

Iki siniftan olusan kücük bir köy okuluydu bizimki. 1-3 bir sinif 4-5 bir sinif.
Zaten toplaminda 22 cocuktuk:)

Ögretmenimiz de bizim köyün yerlisi oldugu icin hepimizin yedi ceddini biliyor. Benim akrabammis ben o zamanlar bilmiyordum tabii. Benim "efendim" di o tüm köy cocuklarinin oldugu gibi. Nedense biz ögretmenimize "efendim" diye hitap ederdik. Simdi biraz garip geliyor kulaga ama o zaman bize cok dogal geliyordu.
Cok otoriter di hic birimize bir fiske bile vurmamis olmasina ragmen- bizim etimiz ögretmenlerin kemiklerimizde ebeveynlerimizindi :) -
tirsardik ondan. Ama bir o kadar da severdik kendisini. Onun yasakladigi bir seyi degil okulda uyurken rüyamizda bile yapamazdik.

O gün yine sinifa geldi ve "kaldirin defterleri kitaplari, sizinle konusacaklarim var" deyince önce bir ürktük acaba birisi yapmamasi gereken bir sey mi yapmisti?

Ama yok yüzü gülecti. Gülümseyerek basladi sözlerine:

Bize insanlarin cesit cesit oldugunu. Farkli insanlarinda en az bizim kadar degerli oldugunu. Ciceklerden böceklerden örnekler vererek, mesela gül ile karanfilin farkli olsalarda özünde birer cicek olduklarini uzun uzun anlatti.
Bizde öyle dinliyorduk.
Nolmustu acaba?
Bayram degil seyran degil hocamiz neden öyle durduk yerde matematik dersi yerine insanlik dersi veriyordu?

Sonra birden sordu:

" Arif ile Remziye´yi taniyorsunuz degil mi?"

Evet taniyorduk. Köyümüzde yasayan iki kardes. Arif yedi yasinda Remziye dokuz yasinda iki cingene cocugu.

" Evet onlar" dedi " Yarindan itibaren okula baslicaklar. Ama babalari önce istemedi onlari okula göndermeyi

neden biliyormusunuz?

Sizin onlarla dalga gecmenizden korktu. Cingene diye asagilamanizdan cocuklari üzmenizden cekindigi icin göndermeyi istemedi. Ben söz verdim babalarina. Sizin öyle bir sey yapmiyacaginizi biliyorum. Eger olurda icinizden biri herhangi bir durumda onlara cingene lafini kullanacak olursa..........." dedi ve sustu.

Onun sustuklarini biz gayet iyi anlamistik zaten. Bakislari yetmisti:)

Ertesi günü okula Remziye ile Arif geldiler.
Biz Ögretmenimizin korkusuyla cocuklari bulsak kucagimiza oturtucaz, o derece ilgi gösteriyoruz. Cingene olduklarini zaten hic hatirimiza bile getirmiyoruz.
Yok hatirlicak olsak ögretmenimizin o güzel bekislari icimize isledigi icin dilimiz tutuluyor:)

Zaten cok sürmedi iki üc gün sonra onlarin cingene olduklarini gercekten de unuttuk. Aklimiza bile gelmiyordu.

Ikside ilk okul diplomalarini aldilar. Onlar okuma yazma ögrenirken bizlerde farkli olmanin kötü bir sey olmadigini özümüzün hep bir oldugunu ögrendik. Insanlari önce tanimak gerektigini ögrendik. Irk, din, mezhep farkliliklarinin sadece birer renk oldugunu asla ama asla bir digerini ötekinden daha degerli yapmadigini ögrendik.

Ve daha bir cok seyi ögrendik sevgili MEHMET KAYHAN ögretmenimden.
Önce onun sonrada tüm ögretmenlerin ellerinden öpüyorum.

ÖGRETMENLER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN

Iste böyle.......

2010-11-12T23:47:00.004+01:00

On gün olmus evime geleli.
Zaman nasil geciyor günler neden kosturuyor anlamis degilim.
Yoksa günler degilde ben mi kosturuyorum?
Neyse yazmadigim arada bir dolu olay yasadim veeeee hepsi birbirinden güzel seyler di.
Biri haric. Ankara´da gecirdigimiz o tuhaf kaza!
Gerci, galiba, okumayan kalmadi yassin ve aycinin kaza raporunu:)
Beni yilin safi olarak ödüllendirebilirsiniz hic kizmam:))

Samsun´dan ayrilmadan önce son gün sevgili yavru kus blog yazariyla tanistik. Allahima sükrettim onu tanidigima. Cok ama cok sansliyim ben. Ama benden cok ayci sevindi onun gözlerindeki sicakligi görünce, konusurken dokunan ellerindeki sevgiyi hissedince. Simdi artik Samsunda kapisini calacagi bir ablasi var. Ikimizde cok mutluyuz. Cok tesekkürler Yavru kus:)
Samsun senin sayende biraz daha güzel simdi....

Sanki bir sey var adini bilmedigim koyamadigim ama nasil oluyorsa oluyor ve ben bana iyi gelen insanlarla karsilasiyorum hep blog dünyasindan.
Cinarimla bir gün gecirdik. Bu sefer onun evinde. saatlerce sohbet ettik de yine bitiremedik söylenecekleri. Insan anca cocukluk arkadasiyla falan bu kadar cok icten ve samimi konusabilir. Tek fena tarafi yaptigi onca mamalardi.
Mide fesadi olcaktim az daha!
Insan o kadar cok cesit yapar mi allah askina?
" yemeseydin o kadar sende" diyecek olursaniz eger " valla öyle lezzetliydiki, hatir icin baslayip zevkim icin devam ettim:)"

Sonrasinda en nihayet mavianneyle karsilasacaktik. Tanisacaktik demiyorum cünkü onu sadece görmemistim ama taniyordum iste.
Mavianne bizi cinarin evinden aldi. Iste yine ayni duyguya kapildim. Sicak ve samimi. Isil isil masmavi gözler ve tanidik bildik bizden biri gibi.
Yoksa biz blogda anlamadan bir aile gibi mi oluyoruz? Öyle ya birimizin acisi olsa onunla birlikte icimiz sizlamiyor mu? Benim sizliyor onunla birlikte üzülüyor yada seviniyorum güzelliklerine. Hatta bazen rüyalarima bile giriyor:))
Yass´imda katildi bize. Onun yeri apayri zaten. Canim benim ya bizim yüzümüzden basina gelmeyen kalmadi o gece!
Ama mavianneyle tanistilar bu da o gecenin güzelliklerinden di sanirim:)

Sonrasi Istanbul...
Yegenimin dügünü.
Onun öncesinde bir haftalik kosturmaca. Provalar, alisverisler uzaktan gelen misafirler. Gelen misafirlerin dedikodusu. Valla cok masumane:))
Biliyorum ayip ama zevkli oluyor. Zaten hepsi bizim akrabalar olduguna göre kendimiz calip kendimiz eglenmis olduk:))

Yeni ciftler Maldiv´lere balayina ucarken bizde Almanya yoluna koyulmustuk.
Biz yani ben ve Ayci.
Bayramida beraber gecirelim diye birlikte geldik.
Bayrama kadar keyfim yerinde anliyacaginiz:))
Sonrasi Allah kerim.....

Hiç bir şeyden çekmedim şu ismimden çektiğim kadar!!

2010-10-20T09:20:00.003+02:00

Yıllar önce sevgili annecim Çanakkale milletvekili'n yanında çalışmış.

1962-1963 yıllarında.

Milletvekili' Burhan bey (soy adını bilmiyorum) eşi ölünce iki çoçuğuyla birlikte yanlız kalır.

Burhan beyin geleni gideni hiç eksik olmadığı için evde ev işlerini yapacak bir kadına ihtiyaç duyarlar. Uzun bir süre Ankara'da bir kaç kadın denerler ama, ya yapılan yemekleri beğenmez, yada kadınların genel tavrını. O da" en iyisi kendi memleketimden birisine bakayım" der Çanakkle'den bir yakınına güvenilir birisini bulması için haber yollar. O sıralar babam da kendisine köyden ayrı bir yerde gelecek aramaya koyulduğu için , ailesinin bir yakının tavsiyesi üzerine, annemle birlikte doğru Ankaraya Burhan beyin yanına gelirler.

Burhan bey ve çuçukları anneme babama evin bireyleri gibi davranırlar. Annem evin her halinden sorumludur. Bir nevi evi o yönetir.

Ondan dinlediğim kadarıyla o zamanların milletvekilleri de bir değişikmiş. "kapısı her kese açıktı" der annem.

" darda kalan , yolda kalan o kapıya gelirdi"

İşte O burhan beyin kızının adı da Sünter miş ve benim canım annem O Sünteri çok sevdiği için benim adımı böyle takmış

Sünter yani "nesli tükenmiş buğday tanesi"

Bana sorarsanız sadece buğday tanesinin değil adınında nesli tükenmiş. Çünkü kime adımı söylesem garip garıp bakar. " o ne ya hiç duymadım bu güne kadar" diye de şaşırır

Sonra Türk olup olmadığımdan şüphelenir. Ermeni olduğuma kanaat getirir ki değilim Türküm.

Küçükken herkes sünger derdi ifrit olurdum. Diyenide bin pişman ederdim. Bakmayın benim şimdi böyle hanım hanımcık olduğuma çucukken milleti haraca kesserdim ben. Kafa göz yardığım olmuştur hani:)

Şimdi kendi öz ismimden çektiğim yetmemiş gibi birde kızım bu bloga böyle garip bir isim vermiş ya, duymadığım laf kalmıyor. Sağolsun bazı adsızlar benim aklımdan şüphe ediyorlar. bazıları komık tepkiler versede arada cidden saçmalayanlar da çıkmıyor değil:)

Neyse efenım yolu bir şekılde buraya düşen ve bu tuhaf blog ismine takılanlara söylüyorum

" benim bu blog isinden daha tuhaf bir kızım var ve kendisi bana bu blogu hediye olarak açmıştır. Blog proflimde yazılan tüm o tuhaf yazılar da onun eseridir. Yoksa benim aklıma gelmez kendimi öyle tanıtmak.

Eğer ismimle ilgili tepki yapacaksanız onun bloguna gidin. Yan tarafta linki var kendisinin:))

Asıl adıma tepki gösterecekseniz, göstermeyin içinizde kalsın, çünkü annemin adresini veremem.

Yani isimlerimden ben sorumlu değilim bilesiniz":))

Ben yine bir ay kadar yokum. Birazdan yola çıkıyorum. Bana hayırlı yolculuklar. Size de güzel ve sağlıklı günler diliyorum

Sevgiler:)

Bekar adam aile apartmanında olmaz!

2010-10-14T00:51:00.004+02:00

Geçenlerde çok sevdiği bir yakınım, amcasının evini iki bekar gence kiraladığı için söylenip duruyordu.

Ben ise hiç anlam veremedim kızgınlığına.

"olmaz " diyordu o ısrarla "olmaz burası bir aile apartmanı iki bekar adama vereceğine bir aileye kiralasaydı ya"

Ben ise onun bu tepkisini saçma bulup nedenini sordum.

"bak görürsün hiç kimse istemiyecek onları burda. En başta bana ters, ben istemem. Herkesin karısı kızı var. Onlar yarın öbürgün kız arkadaşlarınıda getirmeye başlarlar. Huzursuzluk olur.

" anlamıyorum size ne bundan? adamlar kimi isterlerse ağırlarlar evlerinde. Siz niye huzursuz olasınızki?. Bence adabıyla eve girip çıktıkdan sonra sizlerin güvenliğini tehlikeye atmadıkdan sonra onların kız arkadaşlarından size ne?"

Henüz gençleri tanımıyorlar bile. Sağlıkçı iki gençmiş.

İstanbul'a çıkmış tayinleri .

Onlarda iki arkadaş ev kiralamışlar.

Tek hataları ailelerin yaşadığı bir apartmandan ev kiralamak!

"Kimbilir o gençlerin anneleri nasıl sevinmişlerdir cocukları böyle bir aile apartmanında yer buldukları için. Sizde sahip çıkın. Hatta arada sırada pişirdiğiniz yemeklerden götürün onlara.

Ben olsam öyle yaparım. Gencecik, bizim cocukların yaşında, üstelik evlerinden çok uzaklarda iki genç. Nolcak ki sevaba bile girersiniz."

"yok daha neler!"

"peki bu gelenler kız olsaydı?"

" ha o zaman başka senin dediğin gibi yapardık zaten ama iki bekar erkek olmaz"

Olmazmi gercekten? Cokmu abes?

Bazen bir cümle........

2010-10-12T03:21:00.002+02:00

Bu gün beni çok mutlu eden bir cümle.

benim için söylenmiş ama bana değil, yani arkamdan:))

O kadar duygulandım ki kalakaldım.

İçten olduğunu bildiğim içindir.

Aynısını hissettiğimdendir.

"Ablam yokken benim bir yanım değil, dört bir yanım eksik"

Ayselimmm benim!!

Hoşbuldum!!

2010-10-09T00:52:00.002+02:00

Ne zaman ayrı kalsam hep zorlanırım yeniden başlarken...

Mesela öğrenciyken, okula üç gün gitmesem,

ya da çalışırken, bir kaç hafta rapor almışsam,

tekrar dönmek, bıraktığım yerden başlamak, hep zor gelmiştir bana.

Bir çekingenlik gelip yapışır üstüme.

Nedensiz bir şekilde sevmem o ilk günü, ilk anı.

Sıkıntı yapar bana.

Sanki ne desem damdan düşercesine yersiz olacakmış gibi gelir.

Şimdi, bir tiyatro oyununa geç kalmışta , eğile eğile karanlıkta yerimi arıyormuş gibiyim yine ;)

Bloglardan uzak kaldım, arasıra göz gezdirdim, çok ender de olsa fikrimi paylaştım ama öylesine işte.

Geçiyordum uğradım misali oldu sanki.

Yok ben öyle yapamıyorum severek okuduğum arkadaşların yazılarını sindirerek okumam lazım, hissederek.

Hele bir yerime oturayım:)

Bir ayı aşkın bir süredir samsunda aylin ve mesutun yanındayım.

Günler nasıl geçiyor hiç anlamıyorum . Hatta bazen burda saatler gerçekten altmış dakikamı?günler yirmidört saat mi? bilemiyorum:))

Bildiğim tek şey onlarla birlikte hayat çok güzel ve ben misafir değil evin hanımağası gibiyim:))

Şaka bir yana her ikisinede minettarım kendimi evimde gibi hissettirdikleri için.

Bu gün bayram, en azindan bana:))

2010-09-01T08:53:00.002+02:00

Bu yil bayram erken geldi bana.
Bayram eger mutlu hissetmekse, ben bu gün cok mutluyum:)

Cocuklarimin yanina gidiyorum.
Birazdan evden cikicam ve iftara Samsunda olucam insallah.

Teknolijinin bu yönü harika birsey.

Aylin Samsun´a yerlesmeye karar verdiginde cok üzülmüstüm uzakligindan dolayi ama esim "havaalani olan heryer yakindir" deyip rahatlatmisti.
"özledikce atlar gidersin, ne olacak"

Aksama hasretime kavusacagim icin icim kipir kipir tam bir bayram cocuguyum bu gün:)

Simdilik hoscakalin....

Sevdali günüm!

2010-08-27T05:21:00.003+02:00

Ben bu gün sevdali günümdeydim

Bulgur pilavi yaptim
icine tuz koymayi unutmusum

pilavdan esirgedigimi ise corbaya
bolca boca etmisim

sütlacin pirincini unutmusum
o da muhallebi oldu zaten

dedim a canim
ben bu gün sevdali günümdeydim.

"ona sevdalik degil aliklik derler" demeyi aklindan bile gecirme

"o senin fesatligin" der cikarim isin icinden!

Ne de olsa zeytin yaginin bol üretildigi topraklarda dogup büyüdüm ben:)

Aksam esim geldiginde daha sofraya oturmadan, bütün gün onu düsündügümü aklim hep onda oldugunu söyledim en tatli gülümsememle.
Pek mutlu oldu afiyetle yedi. Yemeklerimi yani:)))

Gül´ün yorumlara tepkisi.

2010-08-18T00:25:00.004+02:00

Bu gün Gül bana geldi, sizlerden gelen yorumlari bizzat kendisi yanitlamakti gelisinin amaci.
Ama öylesine bir duygu yogunluna girdiki...
Her yorumda gözlerinden sicim gibi yaslar bosandi.
Bir an üzüldüm acaba yanlis birsey mi yapmistim, okutarak. Yaralarini mi desmistim?

"Yok Sünter abla sen ve bana bu yazilari yazan insanlar beni o kadar cok mutlu ettiniz ki. Sadece, öyle yogun duygular icindeyim ki anlatamam.Bütün güzel dilekler öyle iyi geldiki, sanki yaralarima merhem gibi oldu.Fakat su anda ben yanitliyamicam cok dagildim, ama acidan degil, mutlu oldum iste. Hic tanimadigim insanlarin yüreginden gelen bu sözler.... (yine gözyaslari sicim gibi...)
Ama her yorumu en az iki kez okudu. Öylesine sevincle ve isil isil olmustuki gözleri.
Ben onun böylesine etkilenecegini hic tahmin edememistim.
Ama tabii... O okurken gecmis kabus dolu günlerini tekrar yasadi. Hic birimizin tahmin edemiyecegi kadar.
Bu yorumlarida o duygusallik icinde okudu. Sanki her yorum onun elinden tutan sicak bir el gibi geldi ona.
Kisacasi biz bu gün cok duygusaldik sayenizde.

Ictenliginiz icin cok sagolun arkadaslar. Hic farkina bile varmadan bu gün yarali bir insani cok ama cok mutlu ettiniz.Güc verdiniz. Bir kac cümle...icinde sevgi olan birkac cümlenin bir insani nasil da motive ettigini bu gün gözlerimle gördüm.

Giderken," bu yaziyi ve yorumlari evde sakin bir kafayla tekrar okuyayim, kendimi toparlayip becerebilirsem bende bir seyler yazarim belki" deyip hepinize tesekkürlerini birakti.

O gidince düsündümde insanlar birbirlerini mutlu etmesi o kadar kolayken, nedendir bunca mutsuzluk?
Sadece birkac güzel cümle...

Tekrardan Almanya,

2010-08-16T04:24:00.005+02:00

Gül almanyadan buruk bir sekilde ayrildiktan sonra, ailesi ona yaptiklar korkunc hatanin farkina varip, kizlarini bagirlarina basmis ve ona kollarini acmisti artik.
Sancili!( kocasi burda da rezilliklerine devam etmis) bir bosanma sürecinden sonra nihayet kabus gibi günler bitmis ve bir psikologun yardimiyla yaralarini sarmaya baslamisti bile. Aileside ona o kötü günleri unutturabilmek icin elinden geleni yapiyordu dogrusu. Almanya macerasi böylece sona ermisti. En azindan Gül öyle zannediyordu.

Fakat bilmedigi bir sey vardi.

Burada onun icin carpan bir yürek kollari sivamisti bile.
Sigfried.
Gül´ün kader arkadasim dedigi genc adam.
O genc adam Gülü calistigi lokalde gördügü andan beri Gül´e sevdalanmisti. Hemde öyle böyle degildi Gül´e olan sevdasi.
Sonradan "bana hayalindeki kadini ciz deseler tamda onu cizerdim, ne bir eksik ne bir fazla" diye dile getirtigi bir askti onunkisi.
Gülün burdan sürüldügünü duydugunda deliye dönmüs caresizlik icinde nasilda kivranmisti. Ama bir yolu olmaliydi. O hayallerindeki kadin tekrar buraya gelmeliydi!
Imkansiz demislerdi ona imkansiz..!!
Gül burdayken hemen hemen her gün onun calistigi lokale giderdi, birseyler icme bahanesiyle. Gözü hep Gül`deydi. Ama o farkinda bile degildi. Nasil olsunki piskopat kocasindan öyle cekmistiki zavalli. Sigi´de bunun farkinda oldugu icin, güle sadece arkadasca yaklasabiliyor, bu bile ona yetiyordu. Onunla konusup dertlesebilmek, hemde Gül´ün yarim yamalak almancasiyla:)
Üstelik türk olusuda biraz ürkütüyordu Sigi´yi. Türkler kizlarinin bir almanla birlikte olmalarina pek sicak bakmazlar hatta engellemek icin cinayet bile islerlerdi. Azmi duymustu benzeri hikayeleri?. Ama gülle evlenmeye kalksa!!! Olmazmiydi ki ? hem o zaman almayaya getirtebilirdi onu. Alman yasalarina göre, her alman karisini yanina getirebilirdi. Zaten yabancilar polisi hem komsusu hemde cocukluktan beri arkadasiydi.

(sigfried´in avantaj gibi gördügü yakinligin, sonradan ne kadar bir dezavantaj oldugu ortaya cikacak, bir daha yabancilar polisi olan eski arkadasiyla hic konusmayacakti)

Kararini vermisti. Ilk isi kendisini aldatatip evi terkeden karsindan bosanacakti. Ama islerin cabuk olmasi icin bir an önce bosanabilmesi sartti. Karsinin Gül´den haberi olmadan halletmesi gerekiyordu bosanmayi. Varlikli bir adamdi, karisi ondan nafaka isteyebilir yada bosanmaktan vazgecerdi. O da karsiyla bir anlasmaya varip 150000 Euro verip anlasarak bosandilar. Oh kurtulmustu sonunda hayatini zindana ceviren kadindan.

Hic vakit kaybetmeden Kamil´in yanina gitti. Tüm düsüncelerini ona anlatip yardimci olmasini istediginde Kamil sasirmis, önce itiraz etmisti. Alman oldugu icin Gülün ailesi ve Gül istemezdi böyle bir seyi.Ama Sigi israrliydi Gül´ü tek basina hic bilmedigi bir ülkede, koskoca Istanbulda bulamazdi. Sonunda Kamil´i ikna etmeyi basardi. Birlikte Istanbula uctular.

Gül karsisinda eski arkadasini görünce sasirmis, Sigi´nin niyetini ögrenincede iyice afallamisti.
Önce karsi cikmis, fakat sonra konustukca ikna olmaya baslamisti.

Gül Sigi´ye dürüstce ona asik olmadigini kendisini insan olarak sevdigini ama bunun evlenmek icin yeterli olmadigini söyleyince genc adam "biliyorum ama ben seni cok seviyorum, benimle evlen, sen beni sevinceye kadar beklerim, hic birseye zorlamam seni, yeterki gel benimle, yanimda ol yeter" deyince, Gül olurunu vermisti.

Gül´ün bir almanla evlenme karari, tahmin edebileceginiz üzre, büyük yankilara yol acsada, Gül kimseye aldiris etmeden evlenmisti, kendisini seven bu genc adamla.

Bu seferde alman bürokrasisi binbir engel cikarmis yeni ciftlere. Yabancilar polisi yukarda da yazdigim gibi olaylari yakindan bildigi ve bireyleri de birebir tanidigi icin bir türlü ikna olmamis evliligin gercek olduguna. Sirf almanyaya gelebilmesi icin sahte bir evlilik olarak kabul etmis.

Sigi´i ve Gül tam iki yil ayri yasadilar. Genc adam on binlerce para harcadi mahkemelerde Gül´ü almanyaya getirebilmek icin. Genc adam her firsatta Türkiyeye karisinin yanina gidiyor iki hafta kalip tekrar geliyordu.

Sonra yine bir tatil esnasinda, Misir´a gitmisler tatile, tesadüfen yabancilar polisinin teyzesiyle karsilasiyorlar. Kadin buraya gelince yegenine bu evliligin sahte olmadigini, onlarin ayni otelde ayni odada kaldigini cokta mutlu ve sevgi dolu olduklarini anlatip ikna edince iki yil üzerine Gül´e almanya vizesi veriliyor.

Evet iki yillik komsumun gercek yasam öyküsüydü bu yazdiklarim. Mümkün mertebe üstten gecerek yazdim. Yoksa en az bes post daha cikardi yasadiklarindan.
Ona kötülük yapanlarin bir cogu su anda perisan durumda. Ben sadece aileyi yazdim ama, düskün bir insana tekme atan cok olur misali ona el uzatmak yerine dil uzatan insanlarinda basinda öyle dertler varki....
Gül ise cok ama cok mutlu. Allah nazardan saklasin. Dünyayi gezip dolasiyor. Bu günlerde ise bir meslek egitimi almanin yollarini arastiriyor. Calisiyor. Esi varlikli bir adam olmasina ragmen o kendi ayaklari üzerinde durmaktan gurur duyuyor. Esi onun hayatini maddi olarak simdiden garanti altina almis durumda.

Alma mazlumun ahini diye bosuna söylenmemis..... ona bir sekilde kötülügü dokunan insanlar ise perisan. Hemde istisnasiz hepsi.

Not: Bu hikayeyi Gül´ün izniyle yazdim. Kendiside okuyor yazilanlari.

Bir seyler degisirmi acaba?

2010-08-14T02:28:00.012+02:00

Ben döndükten sonra her sey daha beter oldu. Artik benim kurtulma ümidim kalmamis, onlarinda gider korkusu kalmamisti.

ben yine Kamil abinin orda ise girdim. Parami oldugu gibi elimden aliyorlar. Ev islerinide ben görüyorum. Kocam desen eski hayatina devam ediyor. Sevgililerini rahat rahat eve getiriyor. Bende sesiz sedasiz yasamaya ugrasiyorum.
Kocama ve eve para verdigim sürece sorun yok. Neden olsun ki zaten? istedikleri buydu. Bir nevi köle iste.
Bu arada ben hamile kaldim.

( ben burda gayri ihtiyari öyle dangalakca bir soru sordum ki: "nasil yani, sen birde o adamla..."
Gözlerime öyle aci aci bir bakti ki..... anlamistim..... Hay dilimi esekarisi soksaydi da sormasaydim)

Neyse iste kocam hamile kaldigimi ögrenince bana bir giristi... üst kattaydik merdivenlerden asagi yuvarladi. Tabii cocugu düsürdüm. Iyide oldu. Belki bana yaptigi tek iyilik buydu!

Ben zama icinde öyle bir caresizlik icine girdimki artik annemlerede bir sey anlatmiyordum. Küsmüstüm onlara. Aylarca konusmadim.
Bir gün yine esim annesiyle bir kavgaya tutustu ana-ogul birbirlerine girdiler ama kocam annesine vuramadigi icin döndü bana giristi. Agzim burnum kan icinde kaldi.
Aksaminada yaninda bir yugoslav kiziyla cikageldi eve.
Bende o caresizlik icinde bir kutu hapi yuttum. Ama öldürmeyen Allah öldürmüyor iste. Mide bulantisiyla hepsini yine cikarmaya basladim. Ama öyle kötüydümki ben zehirlenip ölmeyi beklerken midem bütün ilaclari disriya atiyordu. Evdekilerin umrunda bile olmadi. Inan sünter abla bir bardak su bile vermediler. Ben bütün gece istifra ettim, yan bakan olmadi. Ikinci günü ayaga kalktigimda kocam " ölmedin mi? ben ölmeni bekliyordum" diye pis pis siritti.
Öyle caresizdim ki.....

Kendimi toparlayinca bir seyler yapmam gerekiyordu. Ne olursa olsun artik burda kalmak istemiyordum.
Kamil abiyle konustum. Biliyorsun onlarin evi müsait, onlarin yaninda hem calisir hemde yasardim. Bir sekilde su bes seneyi evli olarak doldurmam gerekiyordu, oturum hakki alabilmem icin. Türkiyeye dönemezdim artik. Istemiyordum dönmeyi. Oturumumu bir alsam hemen bosanacaktim. Ama biliyorsun kanunen bes yil dolmadan ayrilirsam yurdisi ediyorlar. Hem
aileme hemde onlara karsi hirs yapmistim, ne olursa olsun dönmicektim.

Evden ayrildim. Calismaya devam ediyorum. Kocamda sevgilisiyle gelip yer icer hem hesabi bana birakir hemde üstüne pramin bir kismini alir giderdi.

"Niye veriyordun parani Gül, hazir artik ayrilmissin?"
"Beni tehdit ediyordu, polise sikayet ederim diye. Seni atarlar burdan, birde sahte evlilikten dolayi hapse girersin" (hapis konusu sirf onu korkutmak icin söylenmis, yoksa hapse atmazlar adami ama o bunu bilmiyor)
Bende o zamanlar hapse gircem korkusuyla veriyordum parayi. Su iki yilimi bir atlatsam.

Parayi verince ben rahat o rahat.

Ama kayinvalidem rahat vermedi. Önce kamil abiyle adimi cikardi. Herkese benim kamil abiyle iliskim oldugunu yaymaya basladi. Allahtan Emine abla (kamilin karisi) beni cok iyi tanidigi icin benim tarafimda oldu.
"korkma sen, bana söyleyenin ben agzinin payini veririm" Allah razi olsun. Kimseden etkilenmedi. Zaten bütün gün beraberdik. Orasinida birlikte yürütüyorduk. Ben Emine ablanin dibinden ayrilmiyordum.
Ama olmadi kaynanam sonunda benim eve gelmiyecegimi anlayinca beni yabancilar polisine sikayet etti. Polisler benim evden ayrildigimi ögrenince suyum isinmisti artik.

Bana yine Türkiye yollari görünmüstü.

Ben kamil abinin yerinde calisirken yavas yavas az da olsa almanca ögrenmistim. Oranin müdavimi olan müsterileri vardi.
Almanlar.
Benim durumumu biliyorlardi. Bazen kocam gelip rezillik cikardiginda sahit oluyorlardi olaylara.
Iste o alman müsteriler , cok iyi davraniyorlar, bana yardim olsun diye de büyük bahsisler veriyorlardi. Onlarin sayesinde epey bir para biriktirebildim. Kadinli erkekli buranin tüm gencleriyle senli benli olmustuk. Bazen birlikte kahve icmeye, bazen bir dondurma yemeye giderdik. Hayatimda ilk kez onlarla birlikte dansa gittim ben. Öyle mutlu oluyordum ki. Ilk kez nefes almaya baslamistim sanki. Normal insanlarin icine girmeye baslamistim.Almanyaya geldigimden beri ilk kez burda da normal insanlar gibi yasamaya baslamistim ki dedigim gibi kaynanam sikayet etti iste.

Son gecem geldiginde orda edindigim bütün arkadaslar bana bir veda gecesi düzenlemisler. O gece kendimi prensesler gibi hissettim. Cesit cesit hediye paketleri nasil güzel hazirlamislar, acmaya kiyamazsin. Hepsi özel paketlenmis ve hepsinin icinde zarflar var para zarflari. Gözlerim dolu dolu actim hepsini. Ilk defa birileri benim icin birseyler yapiyordu.
Bütün gece eglendik ben hem üzülüyordum hem böylesine bir ilgiden dolayi cok mutluydum. Hayatimin en güzel gecelerinden birini yasamistim.

O gece orda herkes vardi sadece bir kisi eksik. Herhalde isi vardi yada duymadi benim gidecegimi diye düsündüm yoksa gelirdi. Biraz kader arkadasiydik onunla. Ne zaman kocam yaninda sevgilisiyle gelse beni teselli ederdi.
Onuda karisi aldatmis ve evi terketmisti. Iyi bir insandi. Ama karisinin kötü oldugunu söylerdi diger arkadaslar. Herkes iyi oldu kurtuldu ondan görüsündeydi ama aldatilmak agrina gitmisti o yüzden beni cok iyi anliyordu.
Neyse bana insan gibi davranan diger tüm arkadaslarimla salya sümük aglasarak ayrilip döndüm yine Türkiyeye. Bu sefer pasaportuma bes yil giremez diye bir damgayla birlikte.

O zamanlar bir daha gelemem diyordum zaten. Ne bileyim olaylarin bambaska geliseceyini. Hemde hic ummadigim gibi........

Gül anlatmaya devam ediyor, bende dehsetle dinlemeye!

2010-08-12T23:24:00.006+02:00

Gün boyu calisiyorum, aksam da evin bütün isleri bana ait. Ne kaynanam nede kizlari hic bir ise el atmiyorlar.
Ay sonunda kazandigim maasimin tümünü aliyorlar elimden. Kör topal geciniyoruz iste.
Benim oturum sürem bitmesine yakin kocam bir ise giriyor oturumum 6 ay daha uzatilinca hop yine isten cikiyor. Bu böyle 8 ay kadar sürdü.
Evliligimizin üstünden sekiz ay gecmistiki kocam birden ortaliktan kayboldu.
Eve gelmez oldu. Soruyorum , nerde oldugunu bilmiyoruz diyorlar. Meger onun zaten bir sevgilisi varmis. Recepin bir arkadasi vardi onun annesiymis. Yani arkadasinin annesiyle bir beraberlik yasiyorlarmis. Kadin burdan uzak bir yere tasininca benimkide kadinin pesine gitmis birlikte yasamaya baslamislar.

Bu arada is yerimde kapaninca issiz kaldim. Asil kabus ondan sonra basladi. Kaynanam para kazanmadigim icin türlü eziyetler yapmaya basladi. Gitmek istedigim icin beni bir odaya kapayip üstümden kilitlediler. Disariya da cikamiyorum. Annemlerede haber veremiyorum.
Sonunda bir yolunu bulup Hamm´da yasayan (bizim buraya bir hayli uzak) diger teyzeme durumu anlattim.
"kurtar beni burdan " diye yalvardim. O da annemlere haber vermis. annem burayi aradi, abla kardes feci kavga ettiler telefonda. Hamm´daki teyzem geldi beni almaya diye ama kaynanam
"o buraya gelinlikle girdi, kefenle cikar ancak. Kimse alamaz onu bizden. Hem onu götürüpte kendi oglunun........(yazmaya elim varmiyor burasini)"
Benide öyle korkuttularki korkudan kipirdayamiyorum bile.
Teyzem gittikden sonra öyle bir dayak yedim ki anlatamam sana. Üc kadin beni parcaliyacaklardi sanki. Saclarim tutam tutam ellerinde kaldi. Vücüdumda morarmadik yer kalmadi.
Benim bir an önce is bulmam lazimdi. Buldumda, kamil abinin lokaline garson olarak girdim. (ailce isletilen bir lokal)
Sonra bir gün kocam hic bir sey olmamis gibi geri geldi.

Daha büyük bir kabus baslamisti.
O calismiyor, bütün gün yatiyor geceleri gezip tozuyor, sagda solda kavgalar edip yedigi cezalari da ben ödüyorum.
Ama bu arada kazandigim paranin bir kismini gizlemeye basladim. Bir kismini veriyorum diger kismini kenara koyuyorum. Yavas yavas uyanmaya basladim.

O yaz kaynanam izine gitti ve biz burda kaldik.
Bir gün zil caldi kapiyi actim baktim kocam yaninda da bir kadin iceri girdiler. Ben almanca bilmedigim icin beni kizkardesi olrak tanitmis. Bana yukari git dedi ama ben gitmedim oturdum yanlarina. Kiza yarim yamalak da olsa yüzügümü isaret edip anlattim onun karisi oldugumu. Gerci kadinin pek umrunda olmadi ya...
Recep yukari cikti beni yanina cagirdi daha odaya girer girmez öyle feci bir dayak attiki hem küfür ediyor hem dövüyor ve.... ve.....
Eve artik giren cikan belli degil. Buranin ne kadar serefsizleri varsa aksamlari bize geliyor ben yukarda odamdan disari cikmiyorum. Onlar asagida kadin kiz alem yapiyorlar. Ama adamlarin cogunun evde karisi var.

Bir gün yine sudan bir sebebten ötürü feci bir dayak yedim. Onlar beni döverken cigliklarimi herkes duydu ama kimse orali olmadi. Kis gününde kapiya koydular ev halimle. Gece soguk, üstümde basimda bir sey yok gibi. Donuyorum, agliyorum, mezarligin oralara geldim ve aklima ic camasirima sakladigim cep telefonum geldi. Kamil abi bana almisti onu, eger bir sorunun olursa ara diye. Hemen onun numarasini aradim. Nerde oldugumu bile bilmiyorum mezarligin oralardayim dedim ve bayilmisim.

Neyse kamil abi beni bulmus. Hemen arkamdan polisler geldi. Meger bizimkiler polise haber vermis kacti diye. Kamil abi orda oldugumu söyledi ama ben polislerin karsina cikmadim. Neden bilmiyorum ama onlarda beni doktora yada hastaneye götürmediler. Götürseler aile ceza yiyecek ya galiba baslarina bela almak istemediler.
Beni o halde ertesi gün yine eve biraktilar.
Ama ben artik gitmek istiyordum ki onlarda zaten beni göndermek istemeye basladilar. Cünkü onlari dile düsürmüstüm!!!!
Güya evden kacip baskasina sigindim ya..

Hemen ertesi gün bana bir bilet aldilar, dogru havaalina götürdüler. Gitmeden önce gizledigim paramida buldup aldilar elimden. Zaten cantamin ic kismina koymustum banka hesabi falan bildigim yoktu ki.
Öyle cebimde bes parasiz bindirdiler ucaga. Ucakta gelene kadar hep agladim. Zaten perisan görünüyordum görenlerin ah vah sesleri hala kulagimda.
Ucaktan inince yolculardan birine rica edip onun cep telefonundan annemleri aradim. Meger kayinvalidem arayip haber vermis "yolladik senin o..... kizini gidi alin havaalanindan. " deyip kapatmis. "abin yolda geliyor " dedi annem. Ben yine bayilmisim.Sonrasini hatirlamiyorum. Abim nasil geldi ben nasil ordan ciktim bilmiyorum.
Gözlerimi actigimda hastanedeydim.

Tam bir ay yüzümdeki yaralar bereler morluklar yüzünden insan icine hic cikmadim. Odama kapandim. Kimseyide görmek istemiyordum zaten. Korku ve utanc duygusu bütün benligimi sarmisti. Neden utanc onuda bilmiyorum, insanlar beni böyle görsün istemiyordum. Ailemde istemiyordu zaten.
Aradan bir ay daha gecmistiki almanyadan telefonlar gelmeye basladi. Yine gelmemi istiyor ayrilik olmasinmis olurmus böyle seyler falan. Isin kötüsü özellikle annem de evime dönmemden yana.
Annem milletin laf etmesinden korkuyor. Herhalde kizi gittide gecinemedi densin istemiyor.
Cünkü kulagimiza kadar gelen söylentiler baslamisti bile.
"kimbilir ne yaptida kocasi geri yolladi" ile baslayip cig gibi büyüyen söylentiler. Dayilarim, teyzelerim nedense hic bana bir sey sormadan sadece ayiplamaya baslamislardi beni. Ben ise hic bir sey anlamiyor saglikli düsünemiyordum. Zaten henüz 19 yasindaydim Sünter abla.

Neyse annem ve diger aile bireyleri sonunda karar verdiler. Zaten kocamda yaptiklarina pisman olmus bu yuva yikilmasinmis, zaten her evde olurmus böyle seyler. Annem bile az mi dayak yemis vaktiyle ama sabretmis yuvasini yikmamis iste.
(vaktiyle dayak yiyen anneler nedense hep böyle söylüyor. Garip, aslinda en iyi onun anlamasi gerekirken...)

Hic istemedigim halde ailemin baskisiyla tekrar ucaga binip almanyaya döndüm.

Ve kabus yeniden basladi......

Bitmedi

ITHAL GELIN !!!

2010-08-12T02:05:00.005+02:00

Buraya Türkiyeden gelin gelmisti, yillar önce.
Henüz 18 yasindaydi.
Ben onu uzaktan bilirdim de tanimazdim. Gelin geldigi ailenin nam´i pek iyi sayilmazdi. Kayinvalidesi ve görümcelerini katildigim dügünlerde yada sokakta gördügüm kadar bilirdim, o kadar.
Kayinvalidesi ben yaslarda, kizlarida benim kizimin akraniydi. Güzel kizlardi ikiside. Oglu ise yaramazin biri diye duyardim "serserinin teki iste" derlerdi.

Dünyalar güzeli Gül iste bu aileye gelin geldi. Ailenin yabancisi degildi aslinda. Teyzesinin Oglu. Kayinvalidesi de öz be öz teyzesi.

Bir kahve sohbetinde ben sordum o anlatti....

Bundan sonrasini onun agzindan yaziyorum:

Kücüklügümden beri begenirdim onu ben. Ne bileyim yakisikli gelirdi bana

(burda midesi bulanmis gibi bir ifade olusuyor yüzünde)

Bir yaz yine tatile geldiler bu sefer memlekete degil de direk bize Istanbula. On gün kaldilar bizde.
Meger benim icin gelmisler.
Ben onu begenirdim ama, öylesine, icin icin, kimse bilmezdi.

Neyse annemle teyzem aralarinda konusup anlasmislar. O da bana öyle yakin davraniyorduki...Benim icim kipir kipir, cok mutluydum.
Konuyu babama actilar.
Babam önce karsi geldi, istemedi "Bekleyin bakalim biraz, böyle seyler acaeleye gelmez, iyice bir düsünelim" diye zamanan istedi. Teyzemler döndüler almanya´ya

Onlar döndükden sonra Recep beni gün asiri aramaya basladi. Biz artik konusur olmustuk. Öyle sevecen ve iyiydiki ben bulutlarin üstünde ucuyordum. Cocuklugumdan beri begendigim gencle birlikteydim artik. Bana ordan hediye paketleri yolluyor sürprizler yapiyor öyle ince fikirliydiki anlatamam.

Uzatmayayim ertesi sene geldiklerinde nikahlandik.
Ben teyzemlerle oturacaktim evleri üc katliymis icerden merdivenlerle üst katlara cikiliyormus (ikimizde burda buruk buruk gülümsüyoruz, o evi biliyorum cünkü) yukarda yatak odalari asagida salon mutfak yemek odasi filan. Eh nasilsa yabanci degiller evde akranim kizlar da var onlarla birlikte güle oynaya yasardik iste.
Ne safmisim!

"Peki gül o eve ilk geldiginde ne hisettin? Onlarin evi resmen virane yani ve sen anladigim kadariyla bambaska bir hayalle geldin."

Evet iste sünter abla ilk saskinligimi o zaman yasadim. Basimdan asagi kaynar sular döküldü sanki, evlerini görünce. Bizim köydeki evlerden beterdi burasi.

Kayinvalidem(teyzesi) anneme "sakin yanina bir sey koymayin ben ona her seyini alirim ordan, giyim kiyafet de yük olmasin bir iki parca bir sey koy yanina almanyaya gidince yapariz alisverisini" dedigi icin de, ben hic bir sey getirmemistim yanimda. Sadece iki üc kiyafetle gelmistim degistirmelik olacak kadar yani. Eh gelin alisverisinide burdan yapacaktik nasil olsa.

Böylelikle ben üstümde basimda hic bir sey yok, virane bir ev, evde doru düzgün bir esya yok, derme catma hepsi. Yatak odam bile yok! sonradan odanin birine eski bir yatak koydular.

Herneyse olan olmustu artik.

Bana hemen bir türk konfeksiyoncunun yaninda is buldular ve ise basladim. Tabiiki yardimci isci olarak.

( hic bir sosyal hakki yok, yasal isci degil)

Fakat pasaportuma sadece 6 ay oturum veriyorlar. Esim henüz üc aylik isciymis. Meger hic dogru düzgün calismiyormus. Sadece bana oturum alip beni ise koyabilmek icin girmis simdiki isine. Hepsini sonradan ögrendim.
Ben ise girer girmez hemen isten cikti zaten.

(devami gelecek)

Kim tuhaf?

2010-08-05T17:28:00.003+02:00

Gecen gün sehre indik alisveris yapmaya.

Sanki dagda yasarmisik gibi oldu ama:)
yok efendim dag degil ama biraz ormanlik bir bölgedeyiz biz. Ne zaman sehre insek öyle aval aval bakiniyoruz iste:))

Hah ne diyordum ,
evet önce Türk konsolosluguna gittik, arkadasin pasaport uzatma islemi icin, ordan cikincada carsiya gidelim dedik.

Mangoya girdik.
Arkadasin kizi elinde bir kac parcayla giyinme kabinine girdi. Bizde kabinlerin önünde olan koltuklara yigildik.
Tam o sirada orta yasli bir kadin geldi, yaninda kocasi, kocasinin elinde bir dolu kiyafetle.
Kadin kabinin kapisini acti, kocasinin elindeki kiyafetleri icerdeki sandalyenin üstüne koydu ve ortalik yerde soyundu!

Kadin külot sütyen gecti aynanin karsisina kocasida tek tek sectikleri kiyafetleri veriyor. Kadin teker teker deniyor.
Ortalik erkek-kadin- cocuk kayniyor.
Ama onlar hic bir sekilde umursamadan rahat rahat kiyafetleri denemeye devam ediyor.
Arkadasla ben öyle aval aval kadina bakiyoruz.
Hani bos kabin olmasa neyse ama kabinlerin yarisi bos.
Eeee bu kadin niye soyundu ki ortalik yerde?
Hic bir anlam veremedik.

Sonra biz iki arkadas basladik dedikoduya:)

ha yok yani bize noluyorsa! Sanki bizi soydular:)

"ay ne utanmaz bunlar böyleeee"
"aa böylede yapilmaz ki canim"
"Öff kocasida manyak midir nedir karisi ortalik yerde yari ciplak o gene ne rahat" vs. vs.

Biz söylene duralim onlar kendi hallerinde denemeye devam:)

" ya farkindamisin kocasinin hic umrunda degil ha?"

Ben:
" farkindayim da, peki sen farkindamisin? Kocasini birak bir tarafa, senle benden baska kimsenin umrunda degil!"

Anen öyleydi nedense bir bizim tuhafimiza gitmisti anlasilan bir kadinin ortalik yerde soyunup giyinmesi, külot sütyen magazanin icinde dolanmasi.

Ara ara sehre gitmemiz lazim bizim:) orman dibinde yasaya yasaya bi tuhaf olmusuk haberimiz yok:)

Yanlislik oldu

2010-08-03T01:02:00.004+02:00

Bir yanlislik oldu ve Agustos yerine Kasim ayina girdik sanirim.
Yagmur ve firtina esliginde yasiyoruz on gündür.

Sonbahardan kacan solugu Türkiye´de aliyor, yaz´i yakalamak icin.
Bizim gibi gidemeyenler de sarilip bataniyelere, inatla terasta oturuyor.

Hani olur ya, eser sasar da, günes cikacak olursa, o ani kacirmamak icin nöbetteyiz.

Neyse aklinizda bulunsun, belki bir hayir sever cikarda burdaki günes garibanlarini düsünürse
hesabimiza karinca kararinca günes yollamak isterseniz diye yaziyorum.
Bagislariniza muhtaciz. Nasilsa sizde bol bol var bir kismini bize bagislayabilirsiniz sanirim.

Birde bu yolu deneyelim bakalim.
Ya tutarsa......

Simdi siz belki diyorsunuz ki bu ne bicim bir yazi
valla soguk, rüzgar ve yagmur ne akil birakti ne mantik:))

Yavrum benim......

2010-07-24T01:28:00.004+02:00

Söz konusu sen olunca neden bu kadar tikaniyorum ben?

Aksamdan beri bin satir, yazip binbir kez siliyorum.!!
Neden kelimelerim yetmiyor sana olan sevgimi anlatmaya?
Benim canimsin, desem
icimdeki sizimsin, desem
korkularim, nesem, sevincim hüznüm,
hasretim vede özlemim
sensin desem?

anlatabilirmiydim ki icimdeki bu caglayani?

Annem, sana sarilmayi özledim,
kokunu özledim,
bu aksam manyak gibi yatagina yorganina sarildim, desem....?
acaba icimdeki sevginin, sefkatin, o simsicak akan selin ne kadarini iletmis olurum ki sana?

Ah be annem ,Allah baska keder vermesin de, biz neden bu kadar uzak düsdük?

Iyiki varsin yavrum.
Uzakta olsan da icimdesin.

Dogum günün kutlu olsun biricigim benim. Allah her daim yardimcin olsun.

Ps: benim kizim oldugun icin cok mutluyum ben. Baskasinin olsaydin kiskanirdim:)))

Ya tutarsa demis, tutturmus:))

2010-07-14T23:32:00.004+02:00

Gecenlerde TVde gördügüm bir haber beni baya bir eglendirdi:)

Adamin biri, seyrettigi bir filmden esinlenerek, bir seyehat acentasi acmis.
Ama öyle bildiginiz türden bir acenta degil bu.
Insanlara yönelik degil.
Yok yok hayvanlara yönelik de degil.
Peki ya kime hizmet veriyor dersiniz?
Hic zorlanmayin bence bilemezsiniz:) Nerden biliyorsam! Belkide bilirsiniz.
Neyse canim, benim asla aklima gelmezdi de.

Söylüyorum: Plüsch oyuncak ayilara!!!!

Evet aynen öyle.

Evinizde bir oyuncak ayiniz varsa, kargoyla bu acentaya yolluyorsunuz, adamda sizin oyuncak ayinizi alip sehrin (Hamburg) muhtelif mekanlarini gezdiriyor. Her gittigi mekanda oyuncagin fotografini cekiyor. Hatta özel istek üzerine oyuncak ayinizi, Hamburg´un o meshuuur +18 mekanlarinada götürüyor. Sadece siz isterseniz tabii:)
Onun icin ayri bir ücret ödemeniz gerekiyor elbette. Cünkü ekstraya giriyor.
Iyi düsünün yani:)
"Ama yok ben istemem, benim aycigim namusludur gitmesin öyle mekanlara" derseniz müzeler ve sehir turu ücrete dahil

Ayiciginiz Hamburg turu yapiyor, bol bol fotograf cekiniyor ve tekrar kargoyla size geri postalaniyor.

Nasil hizmet ama?:))

Adam, dedigim gibi bir filmden esinlenmis, girgir olsun diye baslamis aslinda.
Internete bir ilan vermis veee gerisi gelmis.
Hic ummadigi kadar yogunmus. Cok iyi kazaniyormus.
Kendisi bile saskindi duruma.

Müsterilerle (hepsi kadin) Röportaj yapmislar.
Aman kadinlar nasil mutlu nasil mutlu.
Yillardir kapi disari cikmayan ayiciklarini gezmeye gönderdikleri icin pek bir sevincliler.

Ehh bende sizlere duyurayim dedim. Hani olur ya belki sizinde bir ayciginiz filan vardir öyle eve kapanmis köse yastigi gibi duran. Yollayin ayciklarinizi sosyallassinlar biraz garipler:)

Falci ahtapot bilmisti:))

2010-07-08T02:59:00.003+02:00

Son günlerde Almanya baya bir senlikli.

Dünya kupasi Türkiye´den ne kadar hissediliyor bilmiyorum ama, burada yer gök rengarenk bayraklarla donatilmis vaziyette.

Dev bayraklar evleri, arabalari süslüyor.
Her millet kendi bayragini kaptigi gibi yollarda.
Biz haric:(
Tam bir festival havasi var .Marslar söyleniyor, tezahuratlar ortaligi cinlatiyor. Bütün dünya kardes olmus bir arada gibi. Sicacik samimi bir hava var.
Keske hep böyle olsa.

Insallah bir daha ki sampiyonada bizim takimda girer de, bizde al bayragimizi dalgalandiririz yine.
Davul zurna esliginde halaylar ceker genclerimiz. Italyanlar, ispanyollar, yugoslavlar hatta almanlar bile eslik eder. Gecen avrupa sampiyonasinda oldugu gibi.

Birde falci bir ahtopotlari var:)
Simdiye kadar her maci bildi. Bu aksamki dahil.
Bu aksam Almanya-Ispanya oynadi ve almanlar yenildi Ispanyollar finale kaldi.
Pazar günü bitiyor.
Hayat yine normale dönecek.
Yani yine sessizlik.

Hayirli kandiller diliyorum.

Zamane cocuklari:))

2010-07-02T15:05:00.004+02:00

Günlerdir yoktum ya buralarda,
yogundum cok. Önce kizim geldi Türkiyeden sonrada Ayla´m.

Ayla, esim tarafindan imam eklemesi kuzenim olur:)

Öylesine gelmediler tabii. Aras´imizin sünnet dügünü vardi. Günlerce hazirlandik, cok yorulduk ama degdi. Cocucugumuz cok mutlu oldu. Dügünde cocuklar icin atli karinca kurdurduk salonun bahcesine.Birde pamuk helvaci vardi. Önce cocuklar bayram etti sonrada babalar.Böylelikle ortada kosturan kimsecikler kalmadi:) Gece 12 ye kadar atlikarincadan inmediler.Sonunda da hepsine balonlar dagittik kapis kapis gitti. Az daha beni yerlere yuvarliyorlardi balon kapmak icin:) Tam bir eglence yeri, bayram yeri gibiydi.

Birde takidan sonra Aras´la Onurun sohbetine tanik oldum. Aras 7 onur 8 yasinda.

Onur:" Hiii ne kadar cok paran olduuuu. Sen var ya bunlarla Istanbuldan iki tane villa alirsin."

Cocugun babasi ekonomist:)

Aras: " Ama afrikadan 4 tane villa alirim"

Bak sen su veletlere:) Simdiden yatirim pesindeler.

Eskiden cocuklar bisiklet, oyuncak araba, seker cikolataya yatirim yaparlardi diye biliyorum:)

Almanlarin aptallasmasinin sebebi Türkler mis

2010-06-16T17:47:00.006+02:00

Alamanya merkez bankasinin genel müdürü Thilo Sarrazin bir demecinde almanlarin gitgide aptallastigini söylemis.
Sebebi ise burda yasayan, türkler basta olamak üzere, göcmenleri göstermis. Avrupali göcmenlerde sorun yokmus.

yani biz Almanlari aptallastirmisiz!!
Buda yeni moda söylem oldu.

Uluslararasi testlerde Alman okullarinin seviyesinde bir düsüs oldugundan beri burda yasayan Türk ögrencileri sucluyorlar.

Yeni nesil almanlar, kendi dillerini ülkede yasayan türk gencleri yüzünden kirik konusuyorlarmis.
Türk ögrencilerin egitim seviyelerinin düsük olmasi, alman egitim sisteminden degil de, onlara yüzde 80 hakim olan ebeveynlerinden aldiklari genlerden kaynaklaniyormus.

Özellikle Türk ve Arap göcmenlerinden kaynaklanan bir sorun varmis.Vs. vs. devam etmis

Bu söylemler gitgide yayginlasiyor.

Eger 90 milyon almani, ülkede yasayan 3 milyon türk, aptallastirmayi basardiysa epey becerikliymisiz biz.

Eger Almanlar kendi dillerini bizim cocuklara sebeb konusamiyorsa aferin yine bizim genclere.
(Ayrica Italyanlarin ve ispanyollarin almancasi cok daha berbattir. Hatta diyebilirim ki en iyi almancayi yine bizimkiler konusur)

Yeni nesil kendi aralarinda tuhaf bir almanca konusur oldu. Cool takiliyorlar güya. Türk-almancasi diye bir olgu var bu aralar.Bunu kastediyor.

Bu günlerde Alman milli takiminda oynayan Mesut Özil´i yere göge sigdiramiyorlar. Ama eger Almanya dünya sampiyonu olamazsa emin olun ki sebebi o takimda oynayan Türk Özil olacaktir.
Bunlarin basina ne zaman bir sorun gelse sebebini bizde ariyorlar.Ne aramasi direk bizi sucluyorlar.
Hem entegre olun diyorlar hemde böyle sacma sapan beyanatlar verip, sanki millete," aman cocuklarinizi türklerden uzak tutun" diyorlar.

Aziz Nesin de söyledi türklerin aptal oldugunu diyebilirsiniz tabiiki ama aynisi degil.
Aziz Nesin kendi ülkesinde kendi vatandasi icin söyledi. Milleti biraz silkelemek amacli.
Ama Sarrazin´in yaptigi cok tehlikeli bir sey. Burasi Almanya sonucta ve inaninki hemen hemen hepsinde irkcilik mevcut. Milliyetcilik degil bildiginiz irkcilik.

Genclerde bir sorun varsa nedenini kopuk aile düzeninde arasinlar. Genclerin alkolik olma yasi 13-14 de düsmüs. Esrar ise artik neredeyse olagan duruma gelmis kullanmayan yok gibi. Almanlardan bahsediyorum.
Aptalligi buralarda arastirsinlar beyin hücrelerini bunlar öldürüyor.
Yoksa" türklerin genlerindeki aptallik bizim genclerin seviyesini düsürdü" demekle kendisinin de genlerinde bir sorun oldugunu ortaya koyuyor.

Ayrica egitimsizlikle aptalligin arasindaki farki bile bilemeyen Sarrazin efendiye sorasim var: Ülkedeki krizin sorumlusu bankacilarin da babalari Türkmüydü?

Dön dolas kürkcü dükkani

2010-06-09T14:28:00.005+02:00

Geldim yine buralara,
yani hem evime hem de bloguma kavusmus oldum.
Ama kizimdan ayrildim:(
Hani diyorlar ya hep:"Olsun, ayriliklar böyle olsun, onlar mutlu olsunlar da. Ne yapican dünyanin düzeni böyle kurulmus."

Aman iyi halt etmis.

Sevemedim ben bu dünyanin düzenini.

Neyse ben sikayet etmicektim. Kendimi avutmak icin akliniza ne geliyorsa günde bes kez tekrarliyorum zaten.
"Aman onlar mutlu olsun da vs. vs."Ama yine de icimin yanmasina engel olamiyorum iste.

Aslinda bu konuya hic deginmicektim ki nerden girdim simdi, hemen cikiyorum.

Dügünümüz güzel gecti. Yaz yagmuru gibi sanki. Her türlü duyguyu ayni anda yasatan bir sagnak yagis.

Gurur duyuyorsun, endiseleniyorsun, hatta panikliyorsun,hüzün desen hat safhada, sevinclerin en güzelini yasiyorsun, ama ayrilik acisinin da dibine vuruyorsun. Iste böyle duygularla savrulurken bir de vur patlasin, cal oynasin durumundasin.

Hakikaten dügün yapmak cok garip bir seymis.
Hele de kiz tarafiysan eger.

Ben biraz öncesinden bahsedeyim.

Dügün alisverisi icin Ankaraya gittik. Daha gitmeden sevgili Yass´im bizi öyle güzel yönlendirdi ki, hic tanimadigimiz Ankarada kendimizi hic yabanci hissetmeden neyi nereden bulacagimizi biliyorduk. Yetmedi birde bizimle gelinlik provasina geldi ve bize yol gösterdi. Onun sayesinde baska yerden 130 TL ye alabildigimiz duvak ve tac icin, 750 Tl ödemekten kurtulduk.
Yetmedi birde bizi gece nefis bir yere yemege götürdüler kari koca. Gece gec saatlere kadar nefis bir ortamda vaktin nasil gectigini hic anlamadan sohbet ettik. Yass´im burdan sana tesekkür edip o kocaman güzel gözlerinden öpüyorum canim.

Sevgili Mavianne´ylede bulusacaktik ama o Istanbula gitmesi gerekiyordu. Bu sefer de nasip degilmis. Ama bir gün insallah o gün gelecek. karsilikli kahvelerimizi icecegiz:) Degil mi Mavishim?

Birde sevgili Cinar´imla bulustuk. Ankaraya gelecegimizi biliyordu. Israrla kendi evinde agirlamak istedi. Ama biz önceden ayirtmistik otelden yerimizi. Ögleden sonra önce Kizilaydaki Mado da kahvelerimizi icip ardindan ismini unuttugum ama dekoru Leman dergisinin karikatürleriyle donatilmis bir mekanda yemek yedik. Yass´la bulusana kadar bizi yalniz birakmadi. Inanilmaz keyifli gecti.
Cinarim dügünümüzede katildi. Hemde cok güzel katildi. Hani vardir ya bazi misafirler, ha varligi ha yoklugu hissedilmez. Cinar öyle degildi iste varligi beni öyle doldurduki anlatamam. Kina da en duygulandigim an onun koluna sarildigimi hatirliyorum. Varligiyla, nesesiyle ,sicakligiyla kavradi hepimizi. Birde Feribotu kacirdigi icin gece evimizde kaldi ki, Ohh cok da iyi oldu:) Ben istesem, rica etsem rahatsizlik vermemek adina kalmazdi ama Allah büyük iste tam benim gönlüme göre oldu.

Birde bana büyük sürpriz Moonsun geldi:)
Hem kinada hemde dügünde bizimleydi. Canim kizim benim nasil zarif, nasil tatli anlatamam sizlere. Hemen kaynastilar bizimkilerle. Sicakkanli insan bir baska oluyor iste.
Benim tek üzüntüm onunla yetrince yalniz kalip sohbet edemedim. Hep kalabalik anlarda görüstük. Sadece bir ara gece evimizin balkonunda bir kahvelik bir sohbetimiz oldu ama bana yetmedi tabiiki. Monish kizimla daha ilerde görüsecegiz insallah.Monischim herkezi kendine hayran birakmissin canim:)

Birde Sevgili Burcuy´a burdan kocamaaan tesekkürler sadece fotograf cekmedi, bir güzel de katildi o da varligi ile ortaligi dolduranlardandi. Hem güzel anlari yakaladi hem güzel anlar yaratti:)

Ceydacigima ise ne diyeyim bilemiyorum. Bizi sadece Canakkalede degil Samsunda bile yalniz birakmadi.
Esi de kendiside apayri güzellik de iki genc. Ceydacigimin ici disina yansimis sanki öyle güzel ve duru ki. Berrak tertemiz. En az cektigi kareler kadar varligi da bizi mutlu etti.
O nada burdan kocamaaan tesekkürlerimi yolluyorum.

Dedim ya yaz yagmuru gibi gecti iste, yasadiklarimiz yanimiza kar kaldi. Güzel seyler yasadim. Sebeb olan herkese Allah daha güzelini nasip etsin insallah

Son gecemiz!!!

2010-02-23T23:31:00.002+01:00

Son gecemiz.

Üzülmemem lazim degil mi?
Yok üzülmüyorum zaten.

Hüzün desen,
yok hüzünlü falan da degilim. Neseliyim ben. Kizim yuvasini kurmaya gidiyor iste. Daha ne isteyeyim ki.

Ama bunlari yazarken neden ellerim titriyor?
Neden göz yaslarim akiyor?
Bilmiyorum ki.

Son gecemiz hep birlikte.

Eeee ne var bunda. Tek ben miyim sanki, tek benim kizim mi gidiyor?
Gidiyor ama.
Ben... ben... beni bosver. Iyiyim iste.
Yetistirdim. Büyüttüm o´na anne oldum, arkadas oldum, sirdas oldum
O benim herseyim oldu.
Simdi ise gidiyor.
Ama ben mutluyum. Beni hic üzmedi o .

Öff su son zamanlarda ne olduysa gözlerim hep yaslaniyor.Doktora mi görünsem napsam?
Birde sol yanimda bir sizi var.
Nedense?

O´nun gözlerinde isil isil bir hüzün.
Esim O´nun yüzüne baktikca gözleri yasariyor.
Benim ise duygularim harman dövüyor
Kari koca bir tuhaflastik birbirimize kurbanlik koyun gibi bakiyoruz.
Ama cok mutluyuz biz. Kizimiz yuvasini kuracak.

Ah birde su sol tarafimdaki sizi olmasa. Bogazimdaki yumruk bir gitse ben bütün duygularimi bir anlatabilsem kelimelerle birlikte dökülse ciksa icimden. Ellerim titriyor bu aksam yazamiyorum icimdeki firtinayi
.
Dedim ya harman dövüyor duygularim.
Karmakarisikim bu aksam.
Hos görün

Yarin gidiyoruz 4-5 ay yokum buralarda.
Simdilik hosca kalin

Baskalarina acayip diyen kizimin normal halleri!!

2010-02-20T02:26:00.004+01:00

Bu gün bir ara mutfak penceresinden bakip:
"Öfff yine kar yagiyor" diye söylendim.

Ayci yemek odasindan cevap verdi:
"Kar degil o islak yagmur!!!"

Sulu kar demek istedi herhalde:)))

Ramazan beyin yazisini okuyunca animsadigim anim

2010-02-16T00:51:00.004+01:00

Saygi deger Ramazan beyin son yazdigi post´unu okuyunca aklima bu anim geldi.

Ben babami 19 yil önce kanserden kaybettim.
Nur icinde yatsin adi gibi Emin bir adamdi.
Biz onunla cok sohbetler ederdik. Asla bir seyi dayatmaz ikna etmeyi tercih ederdi.
Cevremizde ona saygi duymayan bir Allahin kulu yoktu. Aradan yillar gecmesine ragmen bana hala "senin baban apayri bir insandi" dediklerinde nasil gurur duydugumu anlatamam.
Herkese saygili davranir isterse karsisindaki kücücük bir cocuk olsun farketmezdi.
Insanlardan, ailesinden hakettigi saygiyi hep görmüstür.
Sert görünürdü. Rahmetli Türkes gibi kaslari vardi. Biz, abim ve ben ,onun bir bakisiyla zink diye dururduk. Asla el kaldirmadi bize ama bakislari yeterdi zaten:)
Fakat benim kizim onunda tek torunu Aylin söz konusu olunca zaman zaman ikimiz catisirdik:) ama asla saygisizca degil tabiiki.
O Aylini inanilmaz simartir bir dedigini iki etmez ne isterse yapardi.

"Engelim o benim" (almanca engel; melek, enkel; torun oluyor) Hayatimin en güzel engeli.

Bazen yalvarirdim ona "yapma baba böyle, cok simaririyor"
Ama beni hic tinlamaz di.
Uzatmayayim dede-torun canima okuyorlardi:)

Yine bir yaz tatili sonu ve biz geri dönüs icin esyalarimizi arabaya yerlestiriken benim kücük kizimin bitmek tükenmek bilmeyen mizmizlanmalari basladi. Esim bir taraftan acele ediyor geceye kalmayalim diye. Gelen giden bir seyler getiriyor. Biz habire esyalari sigdirmaya calisiyoruz. Birazda gidis hüznü var. Aylin arabaya binmek istemiyor. Yalvariyorum olmuyor. O bagiriyor o bagirdikca benim sabrim tükeniyor. Ve ben Aylini kolundan biraz sertce tutup arabaya attim. Kisadan yaziyorum ama gercekten cok stresli bir andi.Hani her sey üst üste gelir ya öyleydi.
Babamin, onun biricik engeline öyle davranisim gücüne gitmis olmaliki bana; "ne istedin simdi cocuktan, birak biraz sonra binerdi" deyince
hayatimda ilk kez, o anin verdigi bir sinirle, babama;
" Sen karisma!!!"
diye bagirdim.
Öylece bana bakti kaldi. Gözlerinde büyük bir hüzün ve, küskünlükle.
sonra bana dönüp sesizce;
"simdi bir sey derdim ama yola cikiyorsunuz. Yolunuz acik olsun "dedi ve aylini öptü

O an öyle bir sesizlik oldu ki. Sanki kuslar böcekler sustu.

Biz yola ciktik 15 dakika hic konusamadim. Sonra esime dönüp sordum:
"Ben babama cok mu bagirdim?"
"evet, hem de cok büyük saygisizlik ettin"

Off nasil üzgündüm. O zamanlar telefonlarda yoktu ki arayip özür dileyeyim.

"Tamam , Almanyaya geldiklerine ilk isim ondan af dilemek olcak. Nasilsa bizden bir hafta sonra geliyorlar"
"Mutlaka dilemelisin zaten" diye onayladi esimde.
Biz ilerledik.
Yugoslayanin üsküp sehri yakinlarinda büyük bir araba kazasi gecirdik. Esim bir isci kamyonunu sollarken adam direksiyonu kirdi üstümüze dogru esimde ondan kacarken bir direge bindirdi. araba hasat olmustu. Biz nasil sag ciktik bilmiyorum Allah korudu.
Ama benim kaza yapar yapmaz ilk aklima gelen "Babam" dedim" Tam yola cikarken üzdüm onu, hayir duasini almadan, gönlünü almadan yola ciktik, ama yinede yola cikiyoruz diye yolunuz acik olsun dedi."
Bize bir sey olmamasinin tek nedeni o .

Kaza yapmamizin tek nedeni benim onu üzmem.

Sanki Allah beni uyardi cünkü tek ben yara aldim. Esim ve o zaman kücücük olan kizima bir sey olmadi. Benim ise canim yandi ama Hastanelik olacak kadar degildi yaralarim .Hastanelik olsaydim yine babam üzülecekti. Arabamizi birakip trenle geldik almanyaya.

Ben sonra babamla konustum. Af diledim. O ise; "yoo ben sana kirilmadim kizim olurmu öyle sey" derken gözleri parliyordu. Belliki sevinmisti hatami anlamama, ama beni daha fazla mahcup etmek istemiyordu. Kazayi duydugunda akli cikmisti korkudan. Bana olan siniri coktaaan gecmisti. Ama ben ondan af dilemeseydim simdi bunun ezikligini yasardim hala kendim de.

Insan bir kimseyi, helede ana-babasini, kirdigini anladigi zaman af dilemeli.
Hemen.
Belki biz o gün geri dönseydik bu kazayi yasamayacaktik.
Bilmeden kirardiklarimiz da oluyordur muhakkak onun icindirki bir yere giderken "Helallik" aliriz birbirimizden

Önce yass sonra tüm hayvan severler beni affetsin. Sadece cocuktum

2010-02-11T22:37:00.005+01:00

Sevgili Seyhan beni mimlemis. Biraz , pardon baya baya gerilere gittim bu gün. Ama bu arada kirli camasirlarimida döktüm ortaya:)
Ben söylemesi ayip biraz hasari bir cocuktum. Sonradan uysallastim:)

1.Mimleyen kişiyi ve linkini vermemiz gerekiyor ilk maddede...
Syhn

2.Çocukluğunuzda anne ve babanızla (ya da aile büyükleriyle) yapmış olduğunuz ve sizi siz yapan şeylere katkısı olan bir olay, bir aktivite, bir eylem… Ve hangi yönünüze katkıda bulunduğu…

Rahmetli babam bize asla yalan söylemez ve bizede" ne olursa olsun ne, yaparsaniz yapin bana dogruyu söyleyin" derdi hep.
Ama ben bir gün, teyzemin kizimin bir sirrini saklamak adina ona yalan söyledim.Tabii hemen anladi. O anda bana okkali bir tokat atti .Benim de ondan yedigim ilk ve son tokatti. Cünkü bir daha asla yalan söylemedim.

3.Çocukken oynamayı en çok sevdiğiniz oyun ve oyun aparatı?

Saklambac, körebe,yakartop gibi köyün bütün cocuklariyla birlikte oynadigimiz oyunlar.
Oyun aparatimiz genelde misket,yada topac veya bir ip olurdu.

4.Sokakta oynar mıydınız?

Her gün aksam ezani "Allahüekber" diyene kadar sokaklardaydim. Büyüklerimiz öyle derdi.
Ezan sesini duyan bir kostururdu evine.

5.Çocukluğunuz ve ilk gençliğinizle ilgili keşke farklı olsaydı dediğiniz bir durum/olay…

Keske beni Almanyaya getirmeselerdi.

6.Çocukluk ve ilk gençlikle ilgili iyi ki böyle olmuş dediğiniz bir olay…

Iyiki cocuklugumu Türkiyede bir köyde yasamisim. Geriye baktigimda, bir cocuk icin rüya gibi güzellikler yasamisim. Bu gün artik üstüne para versem bulamayacagim zenginlikler var cocuklugumda. Tek buruk tarafi annemleri tanimamam. Ama Babannemin evinde amcalar, halalar, yengelerle, gecen cok güzel bir cocuklugum var benim.

7-Varsa çocukluk dönemine dair bugünü etkileyen bir olay, anı…

Ben dedigim gibi köyde büyüdüm. Eh köy cocuklarinin hayvanlara bakis acisi sehirdeki cocuklara pek benzemez di o zamanlar. Yani bizim icin kedi, kedidir köpekte köpek iste. Gördügün yerde" hosst" dersin olmadi tas atarsin gider. Kedilerde öyle.
Bizim eve de tadanmis bir kedi vardi, komsunun kedisi. Durmadan mutfaga dalar yemekleri mundar ederdi.Büyükannemde söylenip dururdu" hay körolmayasica yine mundar etti yemekleri"
Yemeklerde buzdolabi olmadigi icin ya tel dolapta, ki kedi kolaylikla dalardi icine, yada elek altinda tutulurdu.
Neyse bir gün ben dayi kiziyla evde yanlizken bu kedi yine geldi daldi mutfaga bende hemen yakaladim cagirdim dayi kizini ve O muhtesem fikrim geldi;

"gel bu kediyi asalim!"

dayimin kizi "olmaz "Günah" falan dedi ama ben ailemizi bu "körolsidan" kurtarmaya kararliydim bikere. Dayi kizini ikna ettim. Garibim aslinda pek nazenin bir kiz oldugu halde bana uydu.

Neyse ben önce ipi kedinin bogazina iyice bagladim, ama bu arada kedi canhiras miyavliyor garip garip sesler cikariyor. Dayi kizi korkmaya basladi vazgecmek istiyor ama ben kararliyim. Ona kediyi tutmasini söyledim ipin diger ucunu tam ayazligin tahtasina baglayip kediyi sallandiracaktim ki ense kökümde bir yanma hissettim. Afallamistim .Öyle bir tokat yemistim ki . Meger biz evde yanliz degilmisiz. Teyzelerden biri icerde namaz kiliyormus. Kadincagiz kedinin sesine dayanamayip namazini yarim birakip bizi öyle görünce yaradana siginip bize girismisti. Hem hayvana yaptigimiz eziyetten ötürü hemde namazini yarim birakmak zorunda kaldigi icin az daha bizi parcalayacakti.
Teyze Allah´tan tam zamaninda yetisti.

O gün bu gün hayvanlara eziyet etmenin pek de eglenceli bir sey olmadigini anlamis bulunmaktayim:)

Bakin, o zamanlar cocuktum bir daha yapmadim böyle canilikler.

Birde o zamanlar yolda gördügüm tüm kaplumbagalari ters cevirmek gibi bir huyum vardi.
Hani sehirlerdeki cocuklar kapi zili calip kacarlar ya iste öyle gibi. Köy evlerinde kapi zili yoktu napim.

Tamam kizmayin ama gecektende köy cocuklarinin bir yerde eglencesidir hayvanlar. Bilincim yerine geldiginde yapmadim öyle seyler.
Baskada bir sucum yok hepsini döktüm buraya.

Ben de eger müsait olursa Mavianne´yi mimlemek isterim.

Özgür cocuk!!!

2010-02-09T13:13:00.004+01:00

Gecenlerde bir markete gittim.
Icersi epey bir kalabalik oldugu icin kasalarda da kuyruk vardi. Kasaya geldim siranin bana gelmesini beklerken yan taraftaki kasada bekleyen yasli bir kadin onun hemen arkasinda ise genc bir kadin ogluyla birlikte bekliyordu. Cocuk tahminen 6-7 yaslarinda var. Fakat öyle yaramaz ki yerinde duramiyor. Hopluyor, zipliyor, raflara asiliyor. özelliklede önlerindeki yasli kadini asiri derecede rahatsiz ediyordu. Kadinin arabasini itekliyor. Yasli kadin cocuga ters ters bakiyor ama nafile. Annesi ise hic bir tepki vermiyor.
Yasli kadin hani türk olsa eminim icinden bir La havle cekecek ama iste la havle cekemedigi icin o da almanca "herr gott" diye söyleniyor hani belki anne duyarda cocugu belki biraz dizginler diye ama nerdeee.
Annenin dünya umrunda degil.
Siradakilerin hepsi cocuga bakip bakip kafa salliyor.
Cocuk isi iyice abartip alisveris arabasini hizlica yasli kadinin bacaklarina dogru itince kadincagigizin cani yanidigindan olsa gerek bir hisimla genc anneye dönerek;
"Lütfen cocugunuza sakin olmasini söylermisiniz!!?" diye sertce cikisti.
Genc anne ne dese begenirsiniz;
"Hayir söyleyemem. Ben cocugumu özgür bir birey olarak yetistriyorum, onu yasaklarla
büyütmüyorum. O özgür iradesiyle kendisi karar verebilir neyi yapip neyi yapmayacagina"

Siradakiler hepimiz saskin saskin genc annenin bu sözlerini algilamaya calisirken hemen onlarin arkasinda duran genc bir delikanli, o sirada elinde bulunan su sisesini kücük cocugun kafasindan asagi bosaltiverdi.

Kücük cocuk saskin, anne de bir feryat genc delikanliya dönerek; "delimisin sen? napiyorsun?!!"

Delikanli hic bir sey olmamiscasina hafiften gülümseyerek gayet sakin bir sekilde;

" Benide öyle yetistirdiler. Özgür irademi kullandim bende"

Herhalde o kücük cocuk bundan böyle bu dünyada baska özgür insanlarinda var oldugunu asla unutmayacaktir.

Adsiza yorum cevabi

2010-02-03T00:43:00.005+01:00

Sayin adsiz son gelen yorumunuzu yayinlayip yayinlamama konusunda epey bir kararsiz kaldim.

Ben sizin tam olarak kimlerden bahsettiginizi anlayamadim. Birde neden bu blogtan sesleniyorsunuz o insanlara onuda cözemedim.
Mehmet bey kim? bilmiyorum.
Bence siz en dogrusu kime ne demek istiyorsaniz acik ve net olarak o kisilerin bloguna yazin.
Cünkü kastetdiginiz insanlarin burayi okudugundan bile emin degilim.
Yani bosuna yazmis oluyorsunuz bence.
Ilk yorumuzu yayinladim cünkü bana yazmistiniz. Bir sekilde uyari niteligindeydi ve bence yayinlanmasinda bir sakinca yoktu. Ama son yorumunuzun rengi biraz degisik.

Ben de o renkten pek hoslanmadim.

Size buradan böyle cevap yazmak da pek hos olmadi ama adinizi veya blogunuzu bilseydim oraya yazardim ama mecburen buraya yazmak zorunda kaldim.

Sizden ricam ya daha acik ve net olun yada lütfen baskalarina atfen bir sey yazmayin ki sebebini bilmedigim gerginlikleri yasamayalim.

Günesin kizlari icin elele!

2010-01-27T20:58:00.005+01:00

1MKalem olarak, yaşları 18-25 arasındaki genç kızlarımıza hizmet amacıyla kurulmuş "Genç Kız Sığınma Evi Derneği" ile işbirliği yaparak, bu kızlarımızın yiyecek ve giyecek gibi ihtiyaçlarına destek olmayı amaçlıyoruz.

Genç kız sığınma evinde toplam 20 civarında genç kızımız barınabiliyor. Özellikle bulunduğu çevrede bir şekilde mağduriyet yaşayıp, destek almak isteyen genç kızlarımız burada kalıyor. Bu nedenle "Güneş Evleri"nin adresi gizli tutuluyor.

Birmilyonkalem (1MK) olarak, bu kampanyada sadece ihtiyaçları sahiplerine ulaştırmak değil, aynı zamanda toplumsal ihmal, istismar ve şiddete karşı bir duyarlılık hareketi de başlatmak istiyoruz. Huzurlu ve mutlu bir toplum olabilmek için birbirimizin ihtiyaçlarına duyarlı, komşusu açken uyuyamayan, kendi değerlerinin farkında bir toplum olduğumuzu hep birlikte yeniden anımsamak istiyoruz.

Her zaman olduğu gibi 1MKalem olarak yardımları biz kabul etmiyoruz. Sizler doğrudan ilgililere ulaştırıyorsunuz. Biz sadece duyarlılığınıza sesleniyoruz.

Saygılarımızla.

Yardım etmek ve daha ayrıntılı bilgi almak isteyen dostlar için adres:

http://www.genckizsiginmaevi.org/

GENÇ KIZ SIĞINMA EVİ DERNEĞİ

Koşuyolu Mh. Çetin Gümeç Sk. Başkanlar Sitesi A6-Blok Daire: 10
Koşuyolu- Acibadem / İSTANBUL

Duyarlılığınız için çok teşekkür ederiz.

BİR MİLYON KALEM
Web Sitesi Yönetimi

Lifelounge

2010-01-24T11:56:00.000+01:00

Bir arkadasim var benim dost bir arkadasim. Hani su nesli tükenen cinsten.
Kendisi uzun yillardir Istanbul-Bodrum-Almanya hattinda yasiyor.
Cok seyrek görüsüyoruz bu nedenle.

Bazen o buraya geldiginde ben yanina gidemiyorum bazende o cok kisa bir süre icinde dönüyor sevdigi Bodrum´a, denk gelemiyoruz. Ama hic farketmiyor. Kimse kimseye sitem etmiyor. Cünkü biliyoruz biz icimizdeki yerimizin birbirmize olan saglamligini.

Gözden irak olmak gönülden uzaklastirmiyor.
Gecenlerde yakaladik birbirimizi hemen bulustuk. Allahim ne güzel bir geceydi. Kah güldük kah agladik. Gözlerimizden göz yasinin her hali akti.
Arkadasim kadin gibi kadin dir ve ayni zamanda da anne gibi annedir. Annelerin hassidir.
Onun ikide oglu var. Adam gibi adam dediklerinden.
Iste asil bahsetmek istedigim ve sizlere tanitmak istedigim onun oglu Cem.
Almanya´da dogma büyüme simdilerde üniversiteyi bitirmek üzere.
Uzun zamandir Alman bloglarinda yaziyormus.

"Bende seni ekleyebilir miyim?" diye sordum
"Ama ben Almanca yaziyorum " dedi.
" Benim icin farketmez bende almancadan okurum" dedim ve ekledim.

Cem cok matrak bir genctir. Bloguna girince sasirdim. Ilk yazisi Almancaydi ve süper bir yaziydi, simdilerde Türkce yaziyor.
Ben cok sevdim ve sevindim.
Linkini veriyorum belki sizde seversiniz yazdiklarini.

-->Lifelounge <--

Böyle aydin yetisen genclerimizle daima gurur duyuyorum ben. Helede Almanya´da yetisiyorsa bu genc. (Malesef hala cok azlar. Cogu gösteris ve tüketime yönelik yasiyor. Egitime yönelen de var ama dedigim gibi az.) Onlara baktikca gelecek icin umutlarim artiyor. Helede ailesinin emeklerini bosa cikarmayan insanlari gördükce özellikle annenin önemini bir kez daha idrak ediyorum.

Ilginclik Mim´i

2010-01-21T01:49:00.003+01:00

Fotograf Peceresinden de bir mim aldim.

Benim 7 ilginc tarafimi yazmami rica etmis.

Düsündümde pek öyle ilginc bir yanimda yok ya, neyse bakalim döneyim söyle bir kendime bakayim vardir belki bana normal baskalarina ilginc gelebilecek bir tarafim.

1) Asla okunmus gazetiyi okumam. Önce ben acip okumaliyim. Ev halkina kabul ettiresiye kadar göbegim catladi. O an okumaya vaktim yoksa bile aksama kadar beklettirir kimselere vermem.(Egoistligin dik alasi)

2) Evimde illaki yesil renk olamali. Var da zaten. Hic bir zaman eksik olmadi.

3) Kendimi bildim bileli tirnaklarim hep uzundur. Kirk yilda bir kesmek zorunda kalirsam da herkesin dikkatini ceker. ama yinede en azindan ikisini uzun birakirim. Ihtiyac gibi hissediyorum.

4) Islerimi her zaman son anda yetistiririm. Vaktiyle yapsam da rahat etsem olmaz sanki. Her defasinda kendime söz veririm bir daha asla kendimi böyle zora sokmicam diye ama sözümde duramam. Gerci asla gec kalmam. Ne bir dakika önce ne bir dakika gec (Zamanlamam harikadir:)

5) Ne kadar az uyursam uyuyayim fark etmez, uyanir uyanmaz ziplarim. Hic öyle sabah mahmurlugu nedir bilmem. Hemen baslarim konusmaya. Cok neseliyimdir sabahlari. Ev halki bu halime gicik olur. "Sabah sabah bi sus" en cok duydugum sözdür. Ya insan neden uyaninca somurtur hic anlamam. Hic birsey yapamasam sarki mirildanirim. Sabahin besinde bile:)) Allahtan sesim güzel degil yoksa konser verirdim her sabah. Miriltiyla kurtuluyorlar.

6) Yemeklerde önce tatli yerim. Iftar davetlerinde bu yüzden hep cingenelik yapiyorum. Bana corba koymaya kalkiyorlar ben " tatli var mi" diye soruyorum. Önce tatli sonra corba siralamam böyle iste. Birde her sabah bir paket cikolata yerim gözümü acar acmaz. Gece yatili gidersem bir yere cantamda tasirim. Yok hic midem bulanmaz:))

7) Ölüm bana ürkütücü gelmez hic. Kendi ölümümden bahsediyorum. Yani" yarin öleceksin"deseler, tamamdir derim. Cok merak ediyorum öbür tarafi:) Yani hic öyle vah vah azicik ömrüm kalmis az daha yasasaydim filan hic demem. Gerci su anda derim belki kizimin dügününü görsem fena olmaz:)) sonrada torun göreyim dermiyim acaba?:))
Yok be gör gör nereye kadar. Hani bir laf vardir" ölsemde gam yemem " hah iste ben öyleyim.

Iste bunlar benim hatirima gelen normal ilgincliklerim.

Simdi ben kimi milesem de anlatsa ilginc yanlarini.

Jivago yu yeni tanimaya basladim. Ilginc yönleriyle baslamak fena olamaz diye düsünerek onu mimliyorum.

Bir de cinar senin ilginc yönlerini merak ettim.

Not: Ayci su anda uyuyormus az önce odasina gidince anladim. Mecburen link veremeden yayinladim. Aferdersiniz..

Mim Sorulari

2010-01-17T15:33:00.011+01:00

Sevgili Asuman beni mim´lemis. Fikrimi sormus.

Seve seve yazdim bende düsüncelerimi.

*Mimi gönderen bloga link veriyorsunuz.
* Üç kişiyi mimliyorsunuz ve mimlediğiniz kişinin bloguna not bırakıyorsunuz.
("Ortaya bıraktım, isteyen alsın." demiyorsunuz.)
Ayrıca olabildiğince bu konuda mimlenmemiş blogları seçmek için özen gösteriyoruz.
*Mimlediğiniz blogların da linkini veriyorsunuz.
Yapacağımız, aşağıdaki sorulara düşüncelerimizi yazmak.

1) Dokunulmazlıkların kaldırılması konusunda ne düşünüyorsunuz?
2)Seçim barajı kaldırılsın mı? Neden?
3)Adayların belirlenmesinde nasıl bir yöntem uygulansın?
4)Yargı bağımsızlığı sizin için ne anlam taşıyor?
5) (Beşinci soruyu siz belirlemek durumunda olsaydınız neyi öğrenmek isterdiniz?)

Buyrun cevaplarim:

1.) Milletvekillerinin sadece dokunulmazliklari degil diger bir cok gereksiz ayricaliklari da kaldirilmali diye düsünüyorum. Böylelikle meclise gitme nedenleri kendilerini kurtarmak yerine millete hizmet etmek olur. Dokunulmazlik oldugu sürece bu sömürülecektir ki bu zaten yillardir böyle.

2.) Kaldirilmali diye düsünüyorum. Cünkü bir cok kisi oyunun bosa gidecegi endisesiyle hareket ediyor ve kendi görüsüne nispeten yakin olani seciyor. Oysa baraj sorunu olmasa daha özgür davranacaklar oylarini kullanirken.

Türkiye´de halki secimler konusunda bilgilendirmek siyasi partilerin öncelikli isi olmali. Gerekirse belde belde gezerek. Cünkü hala oylarini "beyim ne derse o , asiretim ne derse, kime derse o na" gercegi var. Ama her seyden önce bir Oy´un ne kadar kiymetli oldugunu bilip onu satmamasi gerektigini ögrenmesi gerekiyor insanlarin.

3.) Kendisini temsil edecek adaylari elbette kendileri belirlemeli. Bir ön secim yada partililer arasinda refarandum oylamasiyla öne cikan adaylari belirleyip öyle gidilebilir secimlere.
Belki o zaman bir Jet Fadil olaylari yasanmaz. Adam resmen dolandiriciydi ve genelbaskanin bunu bilmemesi imkansizken onu aday gösterdiler. Hatirlarsiniz kazanmisti da üstelik. Neyse ki meclise giremeden hapse girdi.

4.) Yargi bagimsizligi benim icin Demokrasinin temeli anlamina geliyor. Bireylerin hak ve özgürlüklerinin korunmasi anlamina geliyor.

5.) Gündemde Anayasa degisikligi oldugu icin sorum onunla ilgili olarak "Anayasa degisikligi halkin refarandum oylamasina tabii tutulmasini istermiydiniz" olurdu herhalde.

Ben isterdim Isvicre de oldugu gibi. Ilk önce bir taslak hazirlasinlar hangi yasayi degistirmek istediklerini yerine ne gibi maddeler getireceklerini bir güzel aciklasinlar insanlara anlatsinlar sonra da Referandum yapilsin.

Bende, bu mimi sevgili Belgin´e Tuba´ya ve Leylak Dalin´a pasliyorum.

Sevgiler

Postam vaaaar

2010-01-15T17:07:00.007+01:00

Bu hafta cok bereketli geldi bana:)

Öncelikle beni, gönderdikleri mektuplarla ,o güzelim elisi göz nuru hediyeleriyle, ama herseyden önce yazdiklari o sicacik sözleriyle mutlu eden onurlandiran arkadaslarima buradan kocamaaaan bir Tesekkür öpücüklerimi yolluyorum.

Yillardir postaci kapimiza sadece ya bir evrak yada, aslinda genelde fatura getirmek icin gelirdi. Ben de kendisini görünce hic mi hic mutlu olmazdim zaten:)

Ama artik öyle degil. Yazismak , hediyelesmek daha dogrusu düsünülmüs oldugunu bilmek, cok büyük bir keyif.

Bu soguk günlerde bana gönderdigi eldivenler sayesinde sicacik anlar yasatan sevgili Mavisim´e

Sagligina kavusmasi icin her gece dua ettigim , merak ettigim ama rahatsiz etmemek adina sessizce bekledigim dünyalar iyisi peri kizim Moonishime

Birde beni sasirtan nalan´ima. Paketi acinca gercekten cok sasirdim. Sen naptin nalanim öyle?

Icinden bi dünya taki cikti. Hem bana hem Ayci´ye:))

Cok cok ama cok tesekkür ediyorum

O gün komsum ve aysel bendeydi zor kurtardim ellerinden:)

"ohhooo sana cok gelmis yarisini bize ver diye tuturdular. Ama verir miyim hic kiyamam. Hepsini kurtardim ellerinden:))

Nalanim ben seni ve kendimi mutlu etmek isterken sen beni utandirdin

Ama ben üzülüyorum benim paket niye hala gelmedi? Insallah ötekiler gibi olmaz buda. Yakinda postaneler yüzünden inandiriciligimi ytircem diye korkuyorum. Gönderdim diyorum gitmiyor. Ben burda kasiliyorum.

En cok da Sevgili Nazo´nun etkinligine gönderdigim paket ulasmadiginda üzülmüstüm.

Prensime gönderdim ulasmadi. Birde simdi seninkisi:((

Dedikoducu ögretmen!!!!

2010-01-13T23:51:00.003+01:00

Gecenlerde Aysel´e gittim.
Aysel´in annesi benim teyzem olur. Aysel de kizkardesim:)

Kapida beni Aras karsiladi. Ayselin oglu olur o da.

Korkmayin tüm sülaleyi yazcak degilim. Gerci yazsamda cok uzun sürmez. Kücük bir aileyiz biz:)

Aras okula bu yil basladi. Bende biraz sorayim bakalim dedim nasil gidiyor diye.

"Eee Aras okul nasil gidiyor? seviyormusun okulunu, ögretmenlerini"

"Yaa okulu seyiyom da bizim ögretmen cok dedikoducu"

"Nasil yani? ne demek dedikoducu?"

"Hic sir saklamasini bilmiyooo. Hic cool degil"

"Aras anlamadim ben simdi"

"Bak nünü (bana öyle hitap eder) gecen gün okulda yaramazlik yaptim"

"Eeee??"

" O da hemen anneme yazmis Aras yaramazlik yapti diye. Ben evde olanlari ona söylemiyom ama o okulda yaptiklarimi hemen anneme söylüyooo. Söylenmez ama dimi? dedikoducu iste. Sir saklamasini bilmiyooo!!!!"

":))))))"

"Nünü ya hic cool degil gülmeeee!!!!!"

Bende ödüllendim

2010-01-12T00:07:00.004+01:00

Sevgili Asuman´im beni ödüllendirmis:))
Ben onu tanimakla zaten cok degerli bir ödül sahibi olmustum simdide cicegi geldi:)

Aldim basimin üstüne koydum:)

Bende su anda bu yaziyi okuyan sana gönderiyorum ödülümü.
Evet evet sana:))

Herkeze sevgiler

özel

2010-01-03T17:24:00.002+01:00

Beni deli eden bir arkadasim var:)
Dünya iyisi bir insan. O kadar iyi ki insani cileden cikartiyor.
Ben de kendime is edindim onu kendi iyiliklerinden korumaya calisiyorum:)

Tuhafiniza gidebilir, ama gercekten onu korumaya calisiyorum ama pek basarili oldugum söylenemez.
Bir insan kendisine zarar verebilecek derecede iyi olabilir mi?
olurmus.
Her insanin bir sabir derecesi vardir ya hani ,bunun yok iste öyle bir siniri.
Ne esine ,ne cocuklarina ,ne de ailesine karsi en ufak bir sitem sözü söyleyemiyor.Onlar da bu huyunu tepe tepe kullaniyorlar.
Hatta gelini ilk zamanlar onun yüzüne karsi söyledi.
"Senin bu halin bana inandirici gelmiyor. Kizman gereken anlarda bile gülümsüyorsun, bana iki yüzlülükmüs gibi geliyor"
Arkadasim yine sessizce gülümsedi.
Neyse ki gelini tarafindan üc yil denendikten sonra (cok zor bir sinavdi . Ben olsam elli kere sinifta kalirdim)
onay aldi. Bu kadin sadece insan sevgisinden yapiyor bunlari. Hesapli kitapli degil sadece icinden geldigi gibi davraniyor.
Esi deseniz o ayri bir alem. Kadina yapmadigi eziyet kalmadi. Maddi manevi (dayak. küfür,tehdit....)Bütün bunlarin karsiligi yine de güler yüz.
Adam ne yaparsa yapsin kadinin davranislarinda hic bir sey degismiyor. Kocasi her türlü ruh halini karisinda yasiyor. Bir nevi kum torbasi muamelesi görüyor.

Üstelik bu kadin günde 8 saat calisir. Esinden fazla para kazanir. Yani ekonomik bagimlilik falan yok.
Cok da güzel bir kadindir . Görseniz manken gibi.
Hatta bu sebebten gelini onu epey bir kiskanmistir:)
Evi pril piril ve esi dünden kalma yemek yemedigi icin her gün taze yemek. Ocakdan masaya tarzinda.
Belki bu kadin aptal yada saf yada ne bileyim pasif dersiniz ama degil.
Hic biri degil.
Akliniza gelebilcek bütün ezberleri bozar. Illaki vardir bir eksik tarafi diyenler icin söylüyorum , yok. Olsaydi ,25 yildir israrla ariyorum ,ben bulurdum.:)
Sadece iyi oldugunu savunuyor.
O zaman ben acaip kötüyüm:)
Ona yillardir anlatmaya calistigim sey ise insan kendini bir sekilde savunmali. Etki tepki diye bir sey vardir. Ne yaparlarsa yapsinlar sen hic bir zaman tepkini vermezsen senin sinirlarini kim bilebilir ki?
Henüz kimse ölcemedi onun sinirlarini. Yok galiba:)

Ben onun yasadiklarinin yüzde 30 yasasaydim ya verem olurdum ya kanser. En azindan ruhsal bunalima girerdim. Onda bu da yok. Gayet de saglikli.
Nedeni belli. Hic bir olay onu kinlendirmiyor. Kin tutmuyor. Kendi deyimiyle Allah onu öyle yaratmis.
Anlik üzülüyor. Geliyor bana icini döküyor. Uzun uzun konusuyoruz. Ben her defasinda bikmadan usanmadan ona bu davranisinin yanlis oldugunu o bildirmezse hic kimse onun degerini bilemeyecegini anlatmaya calisiyorum (benim icim dayanmiyor onun yasadiklarina) ama nafile. Icini bir güzel dökünce sanki yenileniyor bütün hücreleri.

Bana "Sen benim enerji kaynagimsin piskologumsun sen olmasan ben bütün bunlara dayanamam diyor"
Hoppala. Ben ne diyorum o ne anliyor:)
"Dayanman icin ne yapiyorum allahaskina?"
"Beni dinliyorsun"
Benim canim arkadasim, dedim ya beni deli ediyor:) Ama iyiki onu tanimisim. yoksa bu dünyada yasayan meleklerin var oldugunu asla bilemezdim.

Ben yillardir "insallah bir gün insan oldugunu hatirlar" diye dualar ettim. Cünkü gercekten haketmedigi muamelelere maruz kaliyordu. Sonunda gecen sene uyandi ve esini terketti. 30 yillik bir evlilikten iki eli bos bir sekilde ayrildi. Ayrilmak zorunda kaldi. esinin gazabindan korktugu icin uzun bir süre gizli yasadi. Yerini bir ben biliyordum. Ama artik hersey gecti. Bu yilbasi bizi ziyarete geldi. Nasil mutlu oldum amlatamam sizlere. 25 yil kapi komsumdu, en kötü zamanlarimda bana el verdi. Simdi cok uzuklarda yasiyor. sadece telefonlara kaldik ama olsun o artik mutlu. Biz hemen hemen her gün bir elimizde kahve bir elimizde ahize yine konusuyoruz.
Yeni yilda ona cok ama cok sans diliyorum.
Canim arkadisim seni cok seviyorum ve özlüyorum.

Ailenin önemi

2009-12-21T23:00:00.002+01:00

Kücük bir Türk kiziydi Fadime. Almanya´da dogmus ve vakti gelince de her cocuk gibi okula baslamisti. Cok zeki bir kiz oldugu icin ailesi onun ilerde muhakkak iyi bir tahsil yapacagindan hic kuskusu yoktu. Fadime´yi taniyanlar da emindi onun okuyup iyi bir yerlere geleceginden.

Almanyanin egitim sisteminde cok güzel bir uygulama olan bir yöntem vardir. Her ögrenci kendi not ortalamasina +sinif ögretmeninin tavsiye notuna göre, bir üst dereceli okulda egitim alma hakkina sahip olur. Ögrencinin notu kadar olmasa da, ögretmenin kanaat notu da önemlidir.

Buraya kadar güzel. Öyle degil mi?

Herkes hakettigi okulda okusun. Babasinin, anasinin kimligi cüzdaninin kabarikligi yada hafifligi söz konusu olmasin.

Gel gör ki bazen öyle olmuyor. Burada da isgüzar ögretmenler cikabiliyor. Kücük Fadime de oldugu gibi.

Bizim Fadime kizimiz 4. sinifa geldiginde notlari yeterli olmasina ragmen, resmen degilse de, herkes tarfindan alenen bilinen , irkciligiyle ün yapmis bir ögretmenin isgüzarligi yüzünden bir türlü hak ettigi okula gidemez. Irkci ögretmen nuh der peygamber demez ki, kiza gecerli bir kanaat notu versin. Aile saskindir bu duruma. Cocuk üzüntüsünden ne yapacagini sasirir.

Fadimenin ailesi önce ögretmenle konusmayi dener. Ardindan okulun müdürüyle konusurlar. Yok yok bir türlü ögretmenden olur alamazlar.

Sonunda Okulun müdürü kücük kizi tekrar bir sinava sokar.

Kücük fadime yine öyle bir not ortalamasi tutturur ki , tekrardan ögretmenin eline düserler.

Yani 2.0 olsa ortalama, direk gidebilecek , ama olmaz. Tutturamaz .2.2 de kalir.

Haydi yine sil bastan. Ailenin büyük itirazlari ögretmenle yapilan kavgalar. Müdürle yapilan kavgalar. Sonunda mahkemeye verme tehditleri. Iki taraf da artik zivanadan cikmis durumdadir.

Neyse kücük fadimeyi bir kez daha sinava sokarlar.

Bu sefer olur:)

Basarir bizim fadime. Irkci ögretmene inat basarir.
Artik geriye bir tek okulun tavsiye mektubuyla birlikte yeni okuluna yazilmak kalir. Fadime alir o mektubu da, gider yeni okulu olan Realschule´ye yazilmaya. Yeni müdürüne, büyük bir gururla, icinde diplomasiyla birlikte olan tavsiye mektubunu uzatir Müdür acar, okur kizin yüzüne bakar tekrar karnesini inceler ve sadece basini sallar.
Fadime meraklanir:
"Bir sey mi var?"
Müdür: "Oku" der.
Fadime o ana kadar görmedigi yaziyi okur. Eski müdür tavsiye mektubunun altina söyle bir not düsmüstür:
"Kanaat notumuz olumsuzdur. Fadime adli ögrencimizin asla Realschulede basarili olabilecegine inanmiyoruz. Realschule ögrencisi olma kapasitesi yoktur. Ücüncü kez girdigi bir sinav sonunda anca bu puani tutturabilmistir."

Allahtan bu not yeni müdürü hic etkilemez ve Fadime Realschuleye baslar.

Üc ay sonra bir duyduk, Fadime öyle basarili olmus ki yeni müdür onu ,hemen hic sene kaybettirmeden " bizim okulumuz yetersiz kaliyor ona" Diye daha üst dereceli okul olan Gymnasium´a yazdirmis.

Fadime iki yil sonra Gymnasium´dan Amerikada okumak icin burs kazanir. Okudugu Gymnasium´un öyle bir uygulamasi varmis. Her yilin en basarili iki ögrencisine Amerikada egitim sagliyorlarmis.

Fadime simdilerde 24 yasinda ve Amerikada , hangi üniversite oldugunu bilmiyorum ama,
iyi bir üniversite de tahsilini yapiyor. Yanilmiyorsam "Uluslararasi Siyaset" diye kalmis aklimda.

Okul ve ögretmenler insanin hayatinda cok etkili olabiliyor, ama en etkili ögretmen insanin kendi ailesi.

Ipucu

2009-12-18T23:20:00.003+01:00

Yogun istek üzerine size biraz ipucu vereyim:

Esya degil. Bitki degil. Canli.
Seveni de vardir sevmeyenide.
Görmeyen yoktur sanirim.
Özellikle Fransizlar tarafindan meshur edilmistir diye biliyorum.

Ayrica babaannem bu bilmeceyi uydurmamistir. Vardir böyle bir bilmece. Bilemeyen babaanneme degil kendisine söylensin:))

Cevaplarinizi merakla bekliyorum:))

Bilmece

2009-12-18T00:46:00.002+01:00

Bilenler bilir ,ben cocuklugumu babaannemin yaninda gecirdim.

O zamanlar köyümüzde elektrik olmadigi icin aksamlari cok sohbetler ,olur oyunlar olur, masallar anlatilirdi.

Benim babaannem de bu konuda uzmandi dogrusu.

Öyle bir anlatirdi ki , adeta yasatirdi bize anlattigi hikayeyi. Ben bu yasima geldim ondan dinledigim hic bir masali , öyküyü bir daha asla baska yerde duymadim.

Simdi sizlerle babaannemin bir bir masalini anlatayim dermisim :)

Yok yok korkmayin masal anlatmicam cünkü kadin öyle uzun masallar anlatirdiki yazamam ben o kadar uzun boylu.

Ama bir bilmece sorcam.

Ilk bilene bir ödülüm var:)

Iste size bilmecem:

Ipliktir sörpüktür
pamuktur yumsaktir
dökme berberoglu
bir sabunlu sudur
innavecealna
dinleyin hikayeti
güzellerden sikayeti
cirkinlerden adula feryat
kale kapisina küp düsmüs
küpe küp düsmüs
cevir mollam hafiz olasin
okumak yazmak bilmezsin
saraylarda salinir gezersin.

Hadi bakalim kolay gelsin:))

Özlemisim

2009-12-15T19:25:00.005+01:00

Cok uzun bir aradan sonra tekrar burdayim.

Hic bir sekilde bloglara giremedim. O kadar yogundum ki anlatamam.

Insan takip ettigi blogculari ciddi ciddi merak ediyormus ayri kalinca.

Bir de nasil özlüyormus.

Kahvemi kendim yapip misafiriniz olmaya geliyorum:)

Hele önce su yazimi bir yazayim.

Son olarak nerde kalmistim? Hah tamam rahatsizdim. Sesim gitmisti.

Sigaradan falan degilmis sesimin kisilmasi:) Faranjit olmusum.

Neyse ki misafirler gelene kadar bir nebze düzeldi de el kol hareketleri yapmama gerek kalmadi:)

Misafirlerimizin kim oldugunu artik biliyorsunuz sanirim:)

Evet Ayci`yi istemeye geldiler.

Off ne tuhaf bir söz bu böyle?

"Istemeye geldiler"

Bizde "verdik" demekte öyle.

Insan cocugunu verir mi hic?

Yok yok icime sinmiyor bu cümle benim.

Söyle söyliyeyim o zaman:

"Ayci ve Mesut Demir evlenmeye karar vermisler, bizlerde büyükleri olarak bu kararlarini saygiyla karsiladik:)"

Böyle söyleyince ne degisti bilmem ama, en azindan benim piskolojime iyi geldi:)

Ama bu saygiyla karsilama asmasina gelene kadar yasadigim endiseleri bir bilseniz.

Cok zormus cok:(

Kizimin benden cok uzaklarda yasayacak olmasi fena halde canimi yakiyor. Ama daha öncede yazmistim sanirim benim kaderimde hep sevdiklerimden ayri düsmek var. Hep Mayis aylari getirir bana ayriliklari . Galiba yine öyle olacak.

Bu duygularimin Mesut ve ailesi ile hic alakasi yok. Tam tersine. Evet onlar anlasmis kendi aralarinda da bizlerde ailecek cok iyi anlastik. O yönden gönlüm cok rahat.

Nisanimiz sen sakrak nese icinde gecti.

En ufak bir anlasmazlik olmadi Allaha cok sükür.

Ayci ikinci ailsinde de cok mutlu olacak gibi görünüyor cünkü iki aile de birbirine cok benziyor. Belkide onun icin iyi anlastilar Mesut´la.

Simdi ise tekrar Almanyadayiz.

Gelisimiz biraz sorunlu oldu ama neyse ucuz atlattik. Ayci blogunda bahsetmisti.

Mavi kartimiz yanimizda olmadigi icin bes yil ülkeye giris yasagi kondu. Simdilik. Ama bir daha ki sefere mavi kartlarimizi gösterince kalkcakmis yasak.

Birde insanin evi gibisi yokmus. Tam dört ay ayri kalinca evim bana cennet gibi geldi:)

Simdilerde bol bol misafir karsiliyorum. Hosgeldine gelenler. Ayci´yi tebrik etmek icin gelenler.

Allah eksikligini göstermesin. Simdilik bu kadar.

Konusma yasagi

2009-11-23T00:44:00.003+01:00

Yarin misafirlerimiz geliyor.

Bir de esim geliyor.

Ve ben hastayim:(

Ses tellerdimde bir problem var. Doktor konusmami yasakladi.

Hos yasaklamasa da tik cikmiyor.

Zamanlama konusunda harikalar yaratiyorum:)

Tamam konser falan vercek degilim ama, sesim bana lazim di hem de cok lazim.

Yani, gelen misafirlerle isaret yoluyla anlasamam ki. Olmaz.

Hem de esime anlatacak onca sey varken. Is mi bu simdi?

Eger uzunca bir süre yazamassam beni merak etmeyin.

Yok yok hastalik degil. Daha güzel sebeblerim var:)
Ailece güzel günler gecirmeyi planliyoruz.

Bir de bir de........
Neyse zamani gelince yazarim onu da:))

Simdilik hosca kalin.

Is ahlaki

2009-11-19T01:03:00.005+01:00

Tam 8 gündür bekledigimiz muslukcu bu gün aniden geldi.

Halbuki gecen hafta bizi "yarin sabah geliyorum evde bulunun" diye aramisti.
Bekledik bizde.
Hic cikmadik.
Gidecegimiz yerleri erteledik.
"Ha geldi ha gelecek" diyerekten sabahlari aldigimiz duslari bile gece yarisina kaydirdik.

Üc gün sonra dayanamadik aradik
"Büyük bir patlama olmus bilmem ne mahallesinde onunla ugratim anca bu gün bitti. Söz yarin geliyorum" dedi.

"Eh söz verdi ya gelir herhal" diye erkenden kalktik. Alat acele bir kahvalti yapip cesmeyle, suyla olan islerimizi bitirip beklemeye koyulduk.
Her zil caldiginda sevindik.
Ama gelmedi.
Altinci günün sonunda artik beklemez olduk.

Ben sevdigim adamin yolunu bu kadar gözlememistim:)

Bu gün, muslukcunun basina tasmi düstü nedir bilemem, aniden cikip geldi.
Hic haber vermeden.
Müsaitmiyiz degilmiyiz, ki degildik, sormadan, babasinin evine girer gibi geldi.
Hic bir sey olmamis gibi, bizi 8 gündür bekletmemis gibi, hic mahcup olmadan.
Isini yapti ve gitti.

Annem de hersey normalmis gibi davrandi.
Ben bir anneme baktim
bir muslukcuya baktim
hic bir sey demedim. Annemin bakislari durdurdu beni.

" yok" dedi" burasi böyle"

" bari bir özür.." diyecek oldum.

Annem güldü. Hemde cok güldü.

Bende Ustanin is ahlakina güldüm. Kendi acizligimize güldüm. Hemde cok güldüm.

En güzel ev

2009-11-09T16:18:00.001+01:00

Kapiyi actigimda karsimda hic tanimadigim bir kadin duruyordu. Ev benim degil , dogum yapmak icin hastaneye giden yakin akrabamiz Nesrin`in eviydi zaten:)

Bize hosgeldine gelmis.
Biraz hosbes derken, kadinla kirk yildir tanisiyormus gibi olduk.
Duymustum daha önceden Karadeniz insaninin sicak kanli olusunu.
Simdide sahit oluyordum.

"Aksama yemege bizdeyiz" dedi giderken.
" Zahmet etmeyin"dememizi duymadi bile.

Gittik bizde kirilmasin diye. Pis bir huyum vardir benim, bilmedigim bir evde yemek yerken zorlanirim.
Hani evi daha önceden görmüs olsam gönlüm rahat edecek ama dedim ya kadini ilk kez gördüm. Insallah temizdir evi, yoksa su bile icemem ben.
Yemesem kadina karsi saygisizlik olur. "Ne yapsam Allahim?"
Huysuzluk iste.
Halbuki "bir insanin evi pis bile olsa yemegi daima temizdir" derdi rahmetli babaanem.
Öyle ya kendisi de yiyecek sonucta.

Iste bu endiselerle gittim evine kadinin.

Derme catma evinin kapisinda karsiladi bizi.
Yüzünde o güzelim gülümsemesiyle.

"Buyurun" dedi. Icerden mis gibi yemek kokulari gelen evinin kapilarini ardina kadar acarak.
"...kusura bakmayin, bizim ev biraz derme catma, ama bes cocuk okuttum ben. Eve degil cocuklara yatirim yaptik .Eh ciftcilikle de anca bu kadar oluyor. Ama hepsini birer meslek sahibi yaptik. Onlar okusun istedik, bizim gibi olmasin. Her kurusumuzu cocuklarimizin okumasi icin harcadik ya, bizim fakirhanemiz de bize yetiyor iste."

Az önce "derme catma" mi dedim o ev icin ben.
Yanilmisim. Gördügüm en güzel evlerden birisiydi o ev:)

Not: Ev tertemiz, yemekler harikaydi.

Altina Imzami Atarim

2009-11-04T14:58:00.005+01:00

Atamızın veciz sözlerinden "Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır." sözünün altına imzamızı atıyoruz.

1milyonkalem´in baslattigi bu kampanya´ya bende katildim, altina imzami attim.
Sizde imzanizi atmak istemez misiniz?
Veya Atamiza söylemek istediginiz birseyi iletmek?

10 Kasimda Ankarada olamayanlar, seslerini böyle duyurabilir.

Ha...ayrica 1milyonkalem yazarlari arasina katildim :)

Bayra(k)m Kareleri

2009-11-02T14:51:00.002+01:00

Önceki postumda bahsettigim Bayramdan bir kac kare paylasiyorum. Fotograflari ayci sinegim cekti, daha fazla fotograf görmek isteyen olursa BURAYA tiklayabilir!

En güzel Cumhuriyet bayramim

2009-10-31T23:11:00.008+01:00

Tekrar burdayim dostlar.
Carsamba günü döndük, fakat ben, üzerinize afiyet, biraz rahatsiz oldugum icin anca girebildim internete. Grip oldum.
Normalinden ama:)

Merzifon-Havsa-Samsun gezerken kaptim sifayi.

Korktugum basima gelmedi. Kizim dogum cekimininden sag salim cikti:)

Nur topu gibi bir kizimiz oldu.
Zeynep koydular adini.

Ben ilk kez gittim Karadeniz bölgesine. Hatta Ege ve Marmara bölgesi haric Türkiye´nin diger bölgelerini henüz hic görmemistim.
Tatil amacli gidilen gezileri saymiyorum. Bana biraz sahte gibi geliyor. Giriyorsun bir otele, yöre insaniyla hic bir temasin olmadan, cesitli animasyonlarla hareketlendirilmis sahte bir ortam iste.
Ama bu sefer baskaydi. Merzifonun insani inanilmaz sicak davraniyor.
Sadece ev halkindan bahsetmiyorum sokaktaki insanlar bile cok sicak ve sevecen.
Mesela dolmus beklerken önümüzden gecen insanlar selam vermeden gecmedi.
Nereye gitsek hangi dükkana girsek hemen bir sohbet havasi yaratiyorlar. Heryerde kendimizi evimizde hissettirdiler bize.

Birde Samsun`a hayran kaldim. Tipki Orhan Gencebay gibi bir sehir iste:)

Bu sene ilk kez Cumhuriyet bayramini Türkiye`de kutladik.

Gündüz törendeydik aksamda fener alayina katildik. Nasil coskulu nasil duygulu gecti bir bilseniz. Belkide ilk kez bu kadar iliklerimde hissettim bayrami.
Almanyada kutlanmiyor degil ama asla bu tadi vermiyor.
Evet, Cumhuriyet bayrami en güzel bu ülkede, kirmizi beyaz ay yildizli bayragin altinda,
yüzünü Atatürk`ün dev posterine dönerek, Istiklal marsini okuyup en yükses sesle "NE MUTLU TÜRKÜM DIYENE" diye tüm gücünle haykirinca, kutlaniyormus.

Biraz geciktim ama yinede hepimizin Cumhuriyet bayrami kutlu ve daim olsun.

Merzifon yolcusu

2009-10-18T01:41:00.004+02:00

Daha üzerimden Istanbul yorgunlugunu atamadan tekrar yollara düsüyorum.

Halbuki ben sizlere biraz Istanbul`da yasadigim güzelliklerden bahsedecektim:)

Mesela BEAUTY IS DEAD blog yazari Tugba`nin bizi davet ettigi CKM`deki " Vincent van Gohg" Adli tek kisilik tiyatro oyunundan.
Tugba`nin bizi nasil simsicak karsiladigindan. Birlikte ictigimiz kahvenin yanisira sohbetin tadindan. Insani simsicak saran güzel bakisli gözlerinden dem vuracaktim

Birde "Insan olmak" blog yazari sevgili Asuman`la gecirdigimiz o güzel günden bahsedecektim.
Beni görünce (daha önce kizimin yazdigi bir postda kuzenimin fotografini ben sandigindan) sarisin bir bayan bekledigi icin, sasirmasindan:) Bahsedecektim.
Birlikte güzel bir mekanda yenilen ögle yemeginde, karsimdaki Istanbul hanimefendisinden mest olusumu anlatacaktim sizlere.

Ama dedimya yarin yolcuyuz.

Kizimin bir fotograf cekimi icin Merzifon`a gidiyoruz.

Ayci icin bir ilk olacak bu cekim.
Cünkü dogum cekecek. Tabii bayilmazsa:) Ciddi endiselerim var benim:)

Simdiye kadar hic dogum cekmemisti.
"Acemin nalbant gavur esseginde ögrenir" Misali, yakin akrabamizin ve ayni zamanda Ayci`nin kücüklük arkadasinin dogumunu cekecek. Bakalim hayirlisi.

Simdilik hoscakalin. Ben yine 10-15 gün yokum.

Not: Link vermeyi bilmiyorum sevgili dostlar kusura bakmayin nolur:(

Hic cocuk Ayci !!!!!!

2009-10-03T00:04:00.007+02:00

Ben annemi burda yanliz yasiyor diye kendi kendime dert ediyordum.
Yok degilmis.

Tam tersine hic yanliz kalmiyor.

Bu güzel bir sey, ama ben bu kadarina alisik degilim ya, tuhafima gidiyor.
Kimin aklina ne zaman eserse bizim evde.
Bu biraz da evde erkek olmamasindan kaynaklaniyor galiba.

Gecenlerde yine yasli bir teyze geldi.
sohbet arasinda bana döndü:

"Senin baska cocugun yokmu?"

"Yok teyze."

"neden? Kisirmisin yoksa?"

Önce bir afalladim. Ne cevap verecegimi sasirdim.

"??? yooo kizim var ya iste"

"Tek cocuk, hic cocuk . Neden baska dogurmadin?"

Anam kadin beni resmen sorguluyor.

" aman teyzem ya bu zamanda yeter bir tane. Allah ona uzun ömür versin"

Zannediyorum ki kadin "amin" falan diyecek, konu kapanacak.
Yillardir bikmisim zaten bu tek cocuk muhabbetinden. Millete hesap vere vere gina gelmis.
Hani yasli olmasa baska türlü konuscam, ama yazik kirmak istemiyorum.

" Tek cocuk olmaz. Ya ölürse na yapcan?"

"Ah be teyzem vaktiyle düsünemedim bu olasiligi ben. Bilseydim bir kac tane dogurur stoklardim bir kenara" :)))))

Ben güldüm ama annem ters ters bakti. Teyze de hala bana cocuk dogurmam icin telkinlerde bulunurken cay keyfimize diyecek yoktu dogrusu.

Not:
Yarin Istanbul yolcusuyuz. Biraz büyük sehire kacmak iyi gelcek galiba:)
10 gün kadar yokum buralarda.
Hoscakalin.

Koruyucu melekler is basinda

2009-09-26T01:48:00.007+02:00

Bazen merak ediyorum Türk´lerin koruyucu melekleri ne kadar mesai yapiyor diye:)

Bugün carsiya giderken önümden motorsikletli bir adam gecti. Arkasinda 6-7 yaslarinda bir cocuk.

Muhtamelen kendi cocugu.

Insan o yastaki bir cocugu, hic bir önlem almadan, nasil motorsiklete bindirir?
Eh Allah korur diye düsündü herhalde. Cocuk tutunmuyordu bile.
Bir kaza olsa kader diyecekler. Peki ya annesi nasil müsade vermis aklim almadi.

Az ileri gittim bir insaatin icinde cocuklar oynuyor. 3 katli bir binanin tepesinde. Aklim cikti.

Bu gidisle bende akil falan kalmiyacak zaten.

Ben tepki verince gülüyorlar.
Bir seycik olmazmis. Onlar alisikmis.

Birde bir tanidigim 17 yasindaki ogluna porsche araba almis. Bir yildir kullaniyor. Henüz ehliyeti falan yok.
Annesi, laf söyleyenlerin oglunu cekemediklerinden emin." Param var alirim diyor. Öyle ya alir!
Niye kiskaniyorlarsa!!
Ehliyet dedigin nedir ki zaten? COCUK zehir gibi araba kullaniyor.

Oglumuzun ikinci porschesiymis. Ilkini, el frenini cekmeyi unutup, deniz kiyisina park ettigi icin denize ucurmus.
Olsun paralari var COCUGUN cani sagolsun yenisini almislar.

Ayni COCUK iki yil önce, bir kiz meselesi yüzünden, arkadaslarini toplayip bir üniversite ögrencisi olan baska bir genci sakatlayana kadar dövdürtmüstü.
Sonra babasinin avukatlari sucsuzlugunu bir sekilde kanitlamisti. Meger baska birisiymis yapan.
Bizim COCUGUN babasida o hapse giren gence 60 milyar gibi bir parayla yardimda bulunmustu.
Bütün bu olaylardan etkilenen COCUGU, morali yerine gelsin diye, önce güney sahillerine gönderilmis sonrada bu araba alinmisti.
Ama millet bilip bilmeden, COCUGU cekemedikleri icin, konusuyordu iste.

Ha ehliyet derseniz, alicak canim, hele bir yasi dolsun.
Ne acelesi var?

Egitime Destek

2009-09-15T00:58:00.003+02:00

Bundan uzunca bir süre önce uzaga giden kadin benden egitime destek vermek icin bu duyuruyu yazmami rica etmisti.
Biz o siralar buraya gelme hazirliklari icinde oldugumuzdan dolayi internete girme firsatim olmamisti bu sebepten ötürü bir gecikme yasadim.
Kendisinden özür diliyorum.

Bu gün kendim, karinca kararinca, bir bagista bulunmak icin Ziraat bankasina gittim.
Fakat bagista bulunamadan geri dönmek zorunda kaldim.

TC numarisi istediler.

Ben Alman vatandasi oldugum icin benim TC numaram yok.

Özal zamaninda almanyada yasayan türklerin alman vatandasi oldugu takdirde tekrar türk vatandasligina aliyorlardi.
Turgut Özal basbakan olarak, alman vatandasligina gecen bütün türkleri tekrar vatandasliga alacagina dair söz verdi.

Tuttu da sözünü.

Böylelikle Türkiye cifte vatandasligi kabul etmisti ama Almanya bunu kabul etmiyordu. Lakin Türkiye kabul ettigi icin hic bir yaptirimda bulunamiyordu.
Derken Özal basbakanligi birakti Mesut Yilmaz basbakan oldu. Yine bir Almanya ziyaretinde Alman basbakani Helmut Kohl ondan bu cifte vatandasligi tanimamasi konusunda söz aldi. Kimbilir neyin karsiligi olarak.

Sagolsun! Mesut Yilmaz da sözünü tuttu.

Bizde tam o siralar Alman vatandasligina gecmistik. Türk devletinin izni ve tesvikiyle. Gercekten tesvik etmislerdi ve elimize pembe bir kart verdiler. Tüm Vatandaslik haklarimizin korundugu güvencesiyle.

Ne güvenceymis ama. Burada hic bir memur o karti tanimiyor.
Bagis bile yapamadik iste bugün:(
Yarin tekrar annemle bankaya gidip o cocuklarimiz icin ufak da olsa bir yardimda buluncam.

Egitimin ne kadar önemli oldugunu gün be gün yasanan cesitli felaketlerden biliyoruz. Sadece kendi cocuklarimizi egitmekle is bitmiyor.
Gücü olmayanlara da bir el uzatmak hepimizin vatandaslik görevi diye düsünüyorum.
Her nekadar kagit üzerinde Türk varandasi olmasamda yüregimin her zerresinde bir Türk vatandasi olarak.

Gülümsemek cok mu zor?

2009-09-08T01:42:00.003+02:00

Gecenlerde stildirektörüyle bulustuk. Ayci taniyordu zaten de, ben yeni tanidim. Allahim nasil civil civil bir insan:)
Saniye yerinde durmuyor. Kücükken annesi kesin cok zorlanmistir:)
Samimiyetinden dolayi insan kendisini hic yabanci hisssetmiyor yaninda.
O güzel gün icin kendisine kocaman tesekkür ediyorum.

Edi´cimden ayrilip deniz otobüsüne bindik. Ilk kez bindigimiz icin telefonla konusmanin yasak oldugunu bilmiyorduk. Daha henüz oturmamastik ki Ayci´nin cebi caldi.

O da acti telefonu hem yerlesmeye calisiyor hem konusuyor.
Ön koltukta oturan gayette kibar görünen orta yasli bir hanim, hisimla bize dönüp dönüp kaba ve sert bir sekilde: "Kapat sunu" diye bir cikisi vardi ki, sanki kadin defalarca uyardi da biz aldiris etmedik.

Yani insan ilk uyarisini normal bir dille de yapabilir.
Tamam karsimizda koskocaman bir tabela var görmemiz gerekiyordu.
Ama biz telli telas girmisik zaten. Kiz henüz üc cümle konusmus.
Uyarmasina birsey demiyorum da, o ses tonu ve bakislarindaki o cirkin ifade ...

O an ne düsündüm biliyormusunuz?
Biz kadinlar dünya para veriyoruz makyaj malzemelerine, neden?
Daha güzel ve bakimli görünmek icin.
Halbuki bir insani güzel yapan yüzüne kondurdugu sicacik bir gülümseme.
Üstelik bedava :)

Ayci hemen telefonu kapatti. Ben öndeki kadinina yinede, deniz otobüsüne ilk kez bindigimizi, vapurlarda telefon yasak olmadigi icin burada da yasak olabilecegi aklimiza bile gelmedigini,
tabelayi da görmedigimizi acikladim.

Ne bileyim öyle karsidan bakinca kendisini insana benzettigimden insanca konusunca anlar zannettim. Anlamadi dilimden. Daha da sert ve cirkin bir bakisla kafasini öyle bir cevirisi vardiki, garibimin boynu kopacak sandim bir an.

Tamam ben anlamistim. Galiba Türkiye´de islenebilecek en büyük sucu islemistik.

Türkiyedeyim

2009-09-04T21:35:00.001+02:00

Sevgili blog arkadaslarim,

evdeki hesap carsiya uymaz derler ya hani, benimkiside öyle oldu.
Almanyadan ayrilmadan önce, hic hesapta olmayan islerim cikti.

Internete girmeye hic firsatim olamadan buraya geldim.
Insan kendisini nasil da suclu gibi hissediyor!

Kücük de olsa bir not birakamadigim icin, affedersiniz.
Simdi Canakkaledeyiz. Kizim Türkiye´ye gelince,
bende simdilik pesine takildim geldim.

Ramazanin ilk günü Istanbula geldik, bir hafta kalip Canakkale´ye
gectik. Evimizde internet baglantisi yoktu, dün baglandi.

Bende hemen bu yaziyi yazip biraz vicdanimi rahatlatayim dedim:)

Henüz bloglarinizi okuyamadim, simdi tek tek okumaya gidiyorum.
Bu arada herkese hayirli Ramazanlar diliyorum.

En lerim

2009-08-18T03:47:00.001+02:00

Birde sevgili BEAUTY IS DEAD mimlemisti beni.
Biraz gecikmis olarak yaziyorum.

Tubacim link vermeyi henüz beceremiyorum.
Ayciyi beklersem daha cok beklicem.Bu seferlik hosgör:)

Basliyalim bakalim:

En sevdigin film:
Beyaz Melek filmini cok begenmistim.

En sevdigin yönetmen:
Cagan Irmak +Stefan Spielberg

En sevdigin kitap:
Cilgin Türkler. Bence herkes okumali

En sevdigin yazar:
Ayse Kulin+Emin Cölasan+Erdal Demirkiran
Bu üc yazarin kitaplarini muhakkak alirim.

En sevdigin ressam:
Düsündüm de sevdigim degilde Van Gogh bana hep ilginc geldi.
Hayatini okudum,gercekten de ilginc bir kisilik.

En sevdigim resim:
Ebru hastasiyim
Osman hamdi Beyin"Kaplumbaga terbiyecisi"ni begeniyorum,1907 de yapilan
ikinci versiyonunu.

En sevdigim fotograf:
Beni etkiliyor diyelim.Sevilcek sey degil cünkü.
Atom bombasindan kacan, ciplak Viatnamli bir cocuk fotografi var ya,O fotofraf.
Umarim anlatabilmisimdir.

En sevdigim fotograf sanatcisi:
Anne Geddes.
Bayiliyorum onun o bebeklerine ben.

Benim kendi enlerime gelirsek
En sevdigim sehir Canakkale:) En sevdigim ülke Türkiye.

Mimler oldukca, yazicak post bulmak cok rahat!

2009-08-17T00:52:00.004+02:00

Sevgili Funda´cim beni mimlemis...

1.Niçin blog yazarsınız?
Kizim tarafindan bana anneler gününde hediye blog acilinca, mecbur kaldim:)
Mahalle baskisi da denilebilir:)

2.Son zamanlarda hiç vakit ayıramadığınız bir ugraş?
Vakit ayiramadigim bir sey yok.

3.Şu an için imkanınız olsa gerçekleştireceğiniz hayaliniz?
Allah nasip ederse bir cocugun koruyucu annesi olamak. Ya da en azindan
bir cocugu okutmak.( Allahim nasip et nolur)

4.Hayatınızda iyiki yapmışım dediğiniz 3 şey?
Iyi ki kizimla iyi bir iletisim kurabilmisim.
iyi ki esimle evlenmisim
Blog okumaya baslamisim:)

5.Mutfakta en sevdiğiniz uğraş?
Bilmem. Simdiye kadar hic düsünmedim neyi sevip sevmedigimi. Basladigim
zaman hepsini severek yaparim.
Ama yemek yapmayi hobi olarak secmezdim mesela.

6.En sevdiğiniz 3 yemek?
Patlicanin her hali
Yesil börülce
Firinlanmis peynir helvasi

7.Giyim konusunda abarttığınız eşya?

Hic bir seyi abartmam. Cok sadeyim.Herseyim sadece gerektigi kadar vardir.
Evimde öyledir. Sadeligi abartiyor olabilirim ama:)

8.Çocuklarınıza nasıl hitap edersiniz? Çocuklarınız yoksa anne ve babanız size nasıl hitap eder?
Genelde isimiyle hitap ederim. Birde Aylisim derim.
Takma isim, ya da lakap zor kullanirim.
Yorum yazarken bile zorlaniyorum takma isimleri kullanirken.
Keske herkes isim kullansaydi.

9.Sizi anlatan bir resim?

fotograf

mimliyorum: mesutdemir (baska türlü yazcagi yok) ve nergisce

Vazgecemediklerim-imi

2009-08-12T16:53:00.004+02:00

Iste benim vazgecemediklerim ve mimleyenlerim: bi dost ve haspam

mimliyorum: yass´im ille de yas :) ve fundacim

Hayatimizin dönüm noktalari

2009-08-09T00:56:00.001+02:00

Sevgili Kamikazem beni mimlemis!

Düsündüm de benim öyle cok bilincine vardigim bir dönüm noktam olmus mu diye, yok olmamis galiba:)

Hani bazi insanlarin olur ya öyle, ani bir karar verirler bütün hayatlari degisir.

Ben biraz önüme getirileni yasamisim.
Almanya ya gelisim, bir dönüm noktasi ama ben karar vermedim.
Getirdiler yasadim. Düsünüyorum da, gelmeseydim apayri bir yerde
bambaska bir insan olarak yasayacaktim.

Evlenmem ve bir cocuk sahibi olmam bir bakima dönüm noktasi sayilir.
O da, dünya böyle kurulmus oldugundan öyle radikal bir eylem degil.

Blogu bile kizim acti iste daha ne diyeyim:)

Acikcasi biraz korkak birisiyim galiba, hayatimi altüst edebilecek seylerden hep uzak durdum. Cercevenin disina cikmadim.

Ama babami ve babaannemi ,18 gün arayla kaybettigim zaman cok büyük aci yasadim. Hersey anlamini yitirmisti gözümde. Henüz 27 yasindaydim. Özellikle babaannem benim en kiymetlimdi. O nu cok özlüyorum. Bir gün bir arkadasim bana "Sen babanin ölümündan sonra cok degistin" dedi. O ana kadar farkinda degildim ama, hakliydi, degismistim.

Bazi korkularim, hirslarim, önemsediklerim yer degistirmisti. En sevdigini kaybettigin zaman sanki duruluyorsun. Ben öyle oldum, sakinledim, daha merhametli oldum sanki. Etrafimda ki insanlarin hayatini kolaylastirmak icin ciddi caba gösteriyorum. Icsel olarak dönüm noktam oldu en sevdiklerimi kaybetmek.

Birde, dönüm noktasi, degil de benim hayatimi hep ayriliklar kovaliyor.
Habire birilerinden ayriliyorum. Hemde cok deger verdigim, cok sevdigim insanlardan
hep uzak düsüyorum. Alismaya calissamda olmuyor alisamiyorum.

Ve benim ayriliklarim hep mayis ayinda gerceklesiyor.

Nedendir bilmem ama hep mayis ayinda haytimda degisiklikler oluyor.
Iyiside kötüsüde. Bu blog bile mayis ayinda acildi:)

Dedim ya önüme geleni yasiyorum. Hayat nereye sürüklerse.

Aklima Asik Veyselin sarkisi geldi:
"Uzun ince bir yoldayim, yürüyorum gündüz gece" iste bende biraz öyleyim:)

Sevgiyle kalin.
Ayriliklardan uzak durun.
Ben denedim cok aci, siz denemeyin:)

Bende sevgili Asuman´a gönderiyorum bu mimi.

Ingilizcem yok, ama Mim´im var!

2009-08-05T01:20:00.003+02:00

fotografi caldim ölmeden kizim cekemedi üzgünüz
ama insafli ciktik link verdik!

Hep Yek Hep Tek beni hem mimledi hemde cesaret verdi, oda tam anlamiyla ingilizce bilmeden bu mimi cözebildiyse, bende yaparim diye düsündüm :) tabii kizimin yardimiyla :)

MY LIFE ACCORDING TO: Baris Manco

Pick Your Artist:
Baris Manco

Male or Female:
Gülpembe

Describe yourself:
Ne köy olur benden ne kasaba

How do you feel?
Eski bir Fincan

Describe where you currently live:
Daglar Daglar

If you could go anywhere, where would you go:
Uzun ince bir yoldayim

Your favourite form of transportation:
Arkadasim Esek

Your best friend (is):
Süleyman

What's the weather like:
Nane Limon Kabugu

Favorite time of day:
Günaydin Cocuklar

If your life were a TV show, what would it be called:
Bugün Bayram

What's life to you:
Benden Öte Benden Ziyade

Your fear:
Karanliklarin icinde

What's best advice you have to give:
Hatirlasana

Thought for the day:
Yeni bir gün dogdu merhaba

How i would like to die:
Beni Cagiran beklemez

My soul's present condition:
Ayrilik

My motto:
Olmaya Devlet cihanda

mimliyorum: CINAR ve HAYDINS

mim aciklamasi: sanatci sec. sorulari sanatcinin sarkilariyla ver. bu kadar :)

Cok eslilik!

2009-07-30T02:09:00.000+02:00

Gecenlerde bir Alman kanalinda (Phoonix),
cok eslilik konusunu ele alan bir programa denk geldim.
Arastirma yapmak icin Türkiyenin Güneydogu illerinden bir kacini secmisler.
Programin yapimcisi, Hatice Ayten isimli bir kadin.

Gaziantep, Urfa, Diyarbakir bir de Suriye sinirina yakin bir yer (Akcakale diye kalmis
hatirimda, tam emin degilim.)

Arastirma konusu dedigim gibi cok eslilik
Iki-üc kadinla evli erkekleri bulmakta zorlanmadilar tabii.
Sürüsüne bereket.
Program yapimcilari, "cok esli yasayan kadinlar da varmi?" diye sorunca , önce bir
afalladilar, sonra böyle bir seyin olamayacagini anlattilar.
Arastirmayi yapan Türk oldugu icin, adamlara gayet bilincli sorular sordu.
Hep bilindik hikayeler.
Sadece bir kaci isteyerek kuma geldigini, hatta kadinlardan birisi, ailesiyle
6 yildir konusmadigini ,ailesinin onu evli adama gittigi icin reddettigini söyledi.
Bir tanesi hemsire oldugunu adama asik oldugu icin kuma gelmeyi kabul ettigini
söyledi.
Özellikle birinci ve esas esler aslinda bu durumdan cok rahatsiz olduklarini
ama caresizlikten ayrilamadiklarini belirttiler.
Beni sinir eden Diyarbakirda bir caminin hocasi,adam 30-35 yaslarinda
pis pis siritarak "Tek eslilik erkeklere göre olmadigi icin islam cok eslilige izin veriyor.
Kadin öyle degil. Erkek dünyanin en güzel kadiniyla evli bile olsa, karsidaki kadina
bakar.Baska kadin ister"
Aynen böyle söyledi. Hemde camide imamlik yapiyormus bu adam. "Yuh "dedim icimden

Bu arada gayri ihtiyari esime bakiyorum caktirmadan.
Allahtan o da benim gibi catmis kaslarini öyle seyrediyor.
Acaba bu konuyu gülümseyerek izlese ne yapardim?

Baska bir adama nicin iki kadin aldigini sordular.
Cevabi cok ilgincti: "Hani komsun bir araba alir,sende istersin, komsun yeni televizyon
alir sende özenirsin, iste buda böyle birsey ,ötekiler alinca bende aldim"

Cok ciddiyim, adam aynen böyle söyledi.

Ordan Istanbula gectiler.
Yeni safak gazetesinden Özlem Bayraktar isimli bir yazarin
görüslerini de almayi ihmal etmediler.
O da aklinca cok evliligi söyle acikladi:
Eger savas olursaymis, erkeklerin yüzdesi kadinlara oranla,%40 azalirsaymis,
o zaman 4 kadinla evlenebilirlermis. Kadinlar acikta kalmasin bir erkegin himayesinde
olabilsin diye.Ve kadinlarin en kutsal görevi annelik ve evinin kadini olmak, oldugunu
sözlerine eklemeyi de unutmadi.
Iyi, aydinlanmis olduk sayesinde.

Ama benim en cok icimi yakan cümleler programin sonunda söylendi. Analiz olarak

"Anladigimiz kadariyle Atatürkün modern Türkiye projesi, Güneydogu da iflas etmis
durumda. Daha dogrusu hic bir zaman ulasmamis bile. Ve simdi Bu Türkiye
AB ye girmek istiyor.Sahte bir sima ile. Bize modern olduklarini kanitlamaya
calisiyor ama ülke de su an konservativ islam düsüncesi MODA!!!!

24 saniye önce dünya ya gelmistin aslinda. Oysa 24 yil gecmis, farkinda degilim!

2009-07-23T23:00:00.000+02:00

Bugün benim biricik sinegimin dogum günü.

Insan evladina sinek der mi hic?
Demez tabii ki . Ama ne yayapayim o kendisine bu ismi layik görmüs:)

Halbu ki ben ona ne güzel bir isim vermisim: AYLIN.

Iste benim biricigim 24 yil önce evimizi senlendirdi.

Ilk dogdugu gece uyuyamamistim. 21 yasindayim, bir insanin sorumlulugunu
üzerime almisim. Cocugun yüzüne bakip bakip bir tuhaf oluyorum.

Simdi hep derler ya, kucagina alir almaz icine acaip bir sevgi dolar. Herseyi unutursun. O sevgi öyle büyüktür ki hic bir seye benzemez, anlatilmaz.

Hah iste ben o duyguyu bekliyorum. Zannediyorum ki simdi icime öyle bir sevgi dolacak ki ben ucucam:)

Yoo olmuyor öyle bir sey, bende israrla bekliyorum. Ne hayal ettiysem artik:) Benim hissettiklerim önce büyük bir sevinc. Hem saglikli oldugu icin, hemde kiz oldugu icin. (Ultrason o zaman da vardi, ama ben doguncaya kadar bilmek istemedigimden, doktoruma söyletmedim bebegimin cinsiyetini)

O zamanlar zannediyorum ki ben kizimi giydircem süslücem cesit cesit
tokalar takicam vs. Nerdeeee:))

Sevincle karisik birde korku kapladi icimi.
Hep ona yanlis yapmaktan korktum ben. Beni sever miydi acaba? Ama öyle sadece annesi oldugum icin degil de, beni iste, Sünteri, sevecek miydi acaba? Anlasabilecek miydik? "Allahim nolur biz ikimiz iyi anlasalim" diye dualar ettim.

Birde bakiyorum yüzüne "Allahim ne kücük, herseyiyle bana muhtac" icime birde acima duygusu giriyor "Yazik ya ben simdi buna ne yapsam kendini koruyamaz" (Sanki daha önce hic bebek görmemis gibi) Ama kendi cocuguma cok aciyorum o an. Bebeklerin caresizligi sanki icime isliyor. Ben ona icimden acirken Aylin basliyor feryat figan aglamaya. Kücücük seyden nasil bir ses cikiyor:) Galiba sandigim kadar caresiz degil mi ne?

Birde bu bebegin benim olduguna bir türlü inanamiyorum.
Parmaklarimla yüzüne dokunuyorum.
Icimdeki karma karisik duygular beni irkiltiyor.

O an anliyorum ki anne olmak binbir duyguyu ayni anda yasamakmis.

Kizimin dünya ya geldigi gece ettigim dualari Allah kabul etmis ki, biz cok iyi anlastik onunla. Dünya görüsümüz ayni, zevklerimiz ayni, birbirimizi paylasiyoruz biz.

Canim kizim benim:

"Hayatmizda oldugun icin, hayatina bizi de ortak ettigin icin, bizi simdiye kadar yaniltmadigin
icin, iyi kötü herseyini bizimle paylastigin icin, en zor zamanimizda bizimle elele oldugun icin,
Gelip gecip (Emine teyzeni gicik etme pahasina) sarilip öptügün icin, zaman zaman bizi delirtsende:) hemen sirinlik yapip "biliyorum gicigim ben deyip "siyrildigin icin, babana sürekli duygu sömürüsü yapip adami perisan ettigin icin:) ve daha bir cok özelliginden dolayi seni cok ama cok seviyoruz biz. Sen dogdugun gece babanla aramizda söyle bir konusma gecti:

"Yasadigimiz sürece biz onun limani olalim, eger bir firtinaya tutulursa bilsin ki biz hep variz."
Bu sözümüzü bu güne kadar tuttuk. Bundan sonrada gücümüz yettigince tutacagiz. Yinede firtinalar senden hep uzak dursun.

Not: Simdi "sevceksiniz tabii , bende kendimi cok seviyorum deme sakin, öldüremem seni:)

Sadece kücük bir merak:)

2009-07-20T23:01:00.002+02:00

Türkiyede hemen hemen herkesden duydugum bir cümledir:
"Ben Almancilari hic sevmem, ama sen baskasin"

???????

Neden? nasil ben baskayim? Yada "ALMANCI" nedir ki?

Almanya da hemen hemen her Almandan duydugum bir cümledir:
"Sen Türklere benzemiyorsun, sen baskasin"

!!!!!!!!!

"nasil Türke benzemiyorum? Türklerin iki burnu, üc kulagi mi var da
ben onlara benzemiyorum?"

Inanin ben bunlari sürekli duyuyorum. Almanlarin söylemesi pek yaralamiyor da
(cünkü onlara gayet güzel cevaplar verebiliyorum, sonunda benden özür bile
diliyorlar) Türkiyede bu lafi duydugum zaman cok ama cok üzülüyorum:(

Yani ben simdi ne Türke ne de bir Almanciya (ne demekse artik) benzemiyorsam,
neye benziyorum acaba?:)

Simdi benim kücük bir ricam var:

Bu yaziyi okuyanlarin icinde "Almancilari ben de sevmiyorum "diyeniniz varsa,
ve nedenini yazarsa cok sevincem.
Birde Almanci ne demek onu aciklarsa ki, bende ögrenmis olcam.